Xalq Otaga sadoqatsizlik qiladi
Amaldorlar atrofdagi xalqlar bilan nikoh qurishda Isroilning o'z boshliqlari oldinda bo'lganini xabar qiladi. Ezra kiyimlarini yirtadi, sochini yulib, kechgacha dahshat ichida o'tiradi. So'ng aybni ochiq aytib, gunohlarini tan oladi va Otamiz ularni loyiq bo'lganlaridan kamroq jazolaganidan hayratlanadi.
9 1Bu ishlar bajarilgach, amaldorlar oldimga kelib, dedilar: “Isroil xalqi, ruhoniylar va levilar atrofdagi xalqlardan — kanonliklar, xetlar, perizlar, yevuslar, ammonlar, moabliklar, misrliklar va amorlardan — hamda ularning jirkanch odatlaridan oʻzlarini ajratmadilar. 2Ular oʻsha xalqlarning qizlaridan baʼzilarini oʻzlariga va oʻgʻillariga xotinlikka olib, muqaddas naslni atrofdagi xalqlar bilan aralashtirib yubordilar. Bu sadoqatsizlikda esa amaldorlar va yoʻlboshchilar hammadan oldinda turdilar.”
3Buni eshitgach, men koʻylagim bilan toʻnimni yirtib, boshim va soqolimdan soch yulib, dahshatga tushib oʻtirib qoldim. 4Shunda Isroil Xudosi, Otamizning soʻzlaridan qoʻrqib titragan har bir kishi surgundan qaytganlarning sadoqatsizligi tufayli oldimga yigʻildi. Men esa kechki qurbonlik vaqtigacha dahshatga tushib oʻtiraverdim. a a v4 Kechki qurbonlik — har kuni tushdan keyin soat uch atrofida keltiriladigan muntazam qurbonlik edi.
5Kechki qurbonlik vaqtida men oʻzimni xorlab oʻtirgan joyimdan turdim-da, yirtilgan koʻylak va toʻnim bilan tiz choʻkib, Otamga qoʻllarimni ochdim 6va dedim: “Ey Otam, yuzimni Senga koʻtarishdan uyalaman va sharmandaman, Otam, chunki gunohlarimiz boshimizdan oshib ketdi, aybimiz esa osmongacha oʻsib yetdi. 7Ota-bobolarimiz kunlaridan to shu kungacha biz ogʻir ayb ichida boʻldik. Gunohlarimiz tufayli biz — podshohlarimiz va ruhoniylarimiz — begona yurtlarning podshohlari qoʻliga, qilichga, asirlikka, talon-tarojga va yuzimizdagi oshkora sharmandalikka, bugungidek, berib qoʻyildik. 8Ammo endi, qisqa bir lahzaga, Otamizdan inoyat keldi: U bizga bir qoldiqni saqlab, Oʻzining muqaddas maskanida mustahkam qoʻnim berdi, koʻzlarimizni nurlantirib, qulligimizda bizga ozgina jon berdi. 9Biz qulmiz; ammo Otamiz bizni qulligimizda tashlab qoʻymadi. U Fors podshohlari oldida bizga Oʻz ahd sevgisini koʻrsatib, Otamizning uyini tiklash, uning vayronalarini taʼmirlash hamda Yahudo va Quddusda bizga himoya devorini berish uchun bizni jonlantirdi.
10Endi esa, ey Otamiz, bundan keyin nima deya olamiz? Chunki biz Sening amrlaringni tark etdik,
11Sen ularni qullaring — paygʻambarlar orqali amr etgan eding: «Egallash uchun kirib borayotgan yurtingiz oʻsha yerdagi xalqlarning haromligidan bulgʻangan; ularning jirkanch odatlari uni bir chetidan boshqa chetigacha oʻz harom ishlari bilan toʻldirib yuborgan. 12Shunday ekan, endi qizlaringizni ularning oʻgʻillariga bermang, ularning qizlarini ham oʻgʻillaringizga olmang, ularning tinchligi yoki farovonligini hech qachon izlamang. Toki siz kuchli boʻlib, yurtning noz-neʼmatlaridan tatib, uni farzandlaringizga abadiy meros qilib qoldirasiz.»
13Yomon qilmishlarimiz va katta aybimiz tufayli boshimizga tushgan hamma narsadan keyin ham — shunda ham Sen, ey Otamiz, gʻazabingni tiyib, bizni gunohlarimizga loyiq boʻlganidan kamroq jazolading va bizga shunday bir qoldiqni berding. 14Shunday ekanmi, biz yana Sening amrlaringni buzib, bu jirkanch ishlarni qiladigan xalqlar bilan qudalashamizmi? Shunda Sen bizdan gʻazablanib, biron qoldiq yoki tirik qolgan kishini ham qoldirmay, bizni butunlay yoʻq qilmasmiding? 15Ey Otamiz, Isroil Xudosi, Sen odilsan! Chunki bugungidek, biz tirik qolgan bir qoldiq boʻlib saqlanib qoldik. Mana, biz aybimiz bilan Sening oldingda turibmiz; garchi bu ayb tufayli hech kim Sening huzuringda turolmasa ham.”