ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ
9 1ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਤਾਂ ਹਾਕਮ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਬੋਲੇ: “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਾਜਕ ਅਤੇ ਲੇਵੀ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਤੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਿਣਾਉਣੇ ਕੰਮਾਂ ਸਣੇ, ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇ—ਯਾਨੀ ਕਨਾਨੀਆਂ, ਹਿੱਤੀਆਂ, ਫ਼ਰਿੱਜ਼ੀਆਂ, ਯਬੂਸੀਆਂ, ਅੰਮੋਨੀਆਂ, ਮੋਆਬੀਆਂ, ਮਿਸਰੀਆਂ ਅਤੇ ਅਮੋਰੀਆਂ ਤੋਂ। 2ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਵਹੁਟੀਆਂ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਇਸ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਅਤੇ ਆਗੂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਨ।”
3ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬਸਤਰ ਅਤੇ ਚੋਗਾ ਪਾੜ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਦਾੜ੍ਹੀ ਦੇ ਵਾਲ ਪੁੱਟ ਲਏ ਅਤੇ ਹੱਕਾ-ਬੱਕਾ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। 4ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਸਨ, ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਪਰਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਭੇਟ ਤੱਕ ਹੱਕਾ-ਬੱਕਾ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ। a a v4 ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਭੇਟ ਉਹ ਨਿੱਤ ਦਾ ਨਿਯਮਿਤ ਬਲੀਦਾਨ ਸੀ ਜੋ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
5ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਦੀਨਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠਿਆ, ਆਪਣੇ ਪਾੜੇ ਹੋਏ ਬਸਤਰ ਅਤੇ ਚੋਗੇ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਡਿੱਗ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਫੈਲਾਏ, 6ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ: “ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਅਤੇ ਲੱਜਿਤ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਵੱਲ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਚੁੱਕਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਦੋਸ਼ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ। 7ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ—ਸਾਡੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਜਾਜਕ—ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ, ਤਲਵਾਰ, ਗ਼ੁਲਾਮੀ, ਲੁੱਟ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹਾਂ ਉੱਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਹੈ। 8ਪਰ ਹੁਣ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਪਲ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਕਿਰਪਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਬਕੀਆ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਟਿਕਾਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜੋਤ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਜੀਵਨ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। 9ਅਸੀਂ ਗ਼ੁਲਾਮ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਵਧਾਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਭਵਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੀਏ, ਉਸ ਦੇ ਖੰਡਰਾਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕੰਧ ਮਿਲੇ।
10ਅਤੇ ਹੁਣ, ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਕੀ ਆਖੀਏ? ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
11ਜਿਹੜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ, ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਹੁਕਮ ਕੀਤੇ ਸਨ: ‘ਜਿਹੜਾ ਦੇਸ਼ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਲਈ ਵੜ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਿਣਾਉਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਸਿਰੇ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਮਲੀਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। 12ਸੋ ਹੁਣ ਨਾ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਲਓ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨਾ ਭਾਲੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਤਕੜੇ ਹੋਵੋ, ਦੇਸ਼ ਦਾ ਉੱਤਮ ਫਲ ਖਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਵਿਰਸੇ ਵਜੋਂ ਛੱਡੋ।’
13ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਸਾਡੇ ਭੈੜੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਇਆ—ਤਾਂ ਵੀ ਤੂੰ, ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਹੱਥ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਬਕੀਆ ਦਿੱਤਾ, 14ਕੀ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੋੜੀਏ ਅਤੇ ਇਹ ਘਿਣਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ-ਸ਼ਾਦੀ ਕਰੀਏ? ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾ ਕਰੇਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਾ ਕੋਈ ਬਕੀਆ ਰਹੇ ਨਾ ਕੋਈ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ? 15ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਤੂੰ ਧਰਮੀ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਬਕੀਆ ਰਹਿ ਗਏ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਹੈ। ਵੇਖ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਸਣੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।”