எஸ்றா 9

9 ¹இவைகள் செய்துமுடிந்தபின்பு, பிரபுக்கள் என்னிடத்தில் வந்து: “இஸ்ரவேல் மக்களும், ஆசாரியர்களும், லேவியர்களும், சுற்றிலுமுள்ள மக்களின் அருவருப்பான காரியங்களைவிட்டுத் தங்களைப் பிரித்துக்கொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள்—கானானியர், ஏத்தியர், பெரிசியர், எபூசியர், அம்மோனியர், மோவாபியர், எகிப்தியர், எமோரியர் என்னும் மக்களைவிட்டே. ²அவர்களுடைய குமாரத்திகளில் சிலரைத் தங்களுக்கும் தங்கள் குமாரருக்கும் மனைவிகளாக்கிக்கொண்டு, பரிசுத்த சந்ததியைச் சுற்றிலுமுள்ள மக்களோடு கலந்துவிட்டார்கள். இந்த உண்மைதவறுதலில் பிரபுக்களும் அதிகாரிகளுமே முன்னின்றார்கள்.”

³இதைக் கேட்டவுடன், நான் என் வஸ்திரத்தையும் மேலங்கியையும் கிழித்து, என் தலைமுடியையும் தாடியையும் பிடுங்கி, திகைப்படைந்து உட்கார்ந்தேன். ⁴அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவின் வார்த்தைகளுக்கு நடுங்கினவர்கள் எல்லாரும், சிறையிருப்பிலிருந்து வந்தவர்களின் உண்மைதவறுதலினிமித்தம் என்னிடத்தில் கூடிவந்தார்கள்; மாலைபலியிடும்வரை நான் திகைப்புடன் உட்கார்ந்திருந்தேன். ^a a v4 மாலைபலி என்பது பிற்பகல் மூன்று மணியளவில் செலுத்தப்பட்ட அன்றாட வழக்கமான பலியாகும்.

⁵மாலைபலியின் வேளையில், நான் என் தாழ்மையான நிலையிலிருந்து எழுந்து, என் வஸ்திரமும் மேலங்கியும் கிழிந்திருக்க, முழங்கால்படியிட்டு, என் பிதாவை நோக்கி என் கைகளை விரித்து, ⁶சொன்னது: “என் பிதாவே, என் பிதாவே, உம்மை நோக்கி என் முகத்தை உயர்த்த நான் வெட்கமும் நாணமும் அடைகிறேன்; ஏனெனில் எங்கள் பாவங்கள் எங்கள் தலைக்குமேலாகப் பெருகி, எங்கள் அக்கிரமம் வானபரியந்தம் வளர்ந்திருக்கிறது. ⁷எங்கள் முன்னோர்களின் நாட்கள்முதல் இந்நாள்வரை நாங்கள் பெரிய அக்கிரமத்திலே இருந்துவருகிறோம்; எங்கள் பாவங்களினிமித்தம் நாங்களும், எங்கள் ராஜாக்களும், ஆசாரியர்களும், அந்நிய தேசங்களின் ராஜாக்களின் கையிலும், பட்டயத்திற்கும், சிறையிருப்பிற்கும், கொள்ளைக்கும், இந்நாளில் இருக்கிறபடி வெளிப்படையான வெட்கத்திற்கும் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டோம். ⁸ஆனாலும் இப்பொழுது, கொஞ்சநேரத்திற்கு, எங்கள் பிதாவினிடத்திலிருந்து கிருபை உண்டாகி, எங்களுக்கு ஒரு மீதியை மீதியாக வைத்து, தமது பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் எங்களுக்கு உறுதியான நிலைக்களத்தைத் தந்து, எங்கள் கண்களைப் பிரகாசிக்கச்செய்து, எங்கள் அடிமைத்தனத்தில் எங்களுக்குக் கொஞ்சம் உயிர்த்தெழுதலை அருளினார். ⁹நாங்கள் அடிமைகள்; ஆயினும் எங்கள் அடிமைத்தனத்தில் எங்கள் பிதா எங்களைக் கைவிடவில்லை. பெர்சியாவின் ராஜாக்களுக்குமுன்பாக அவர் எங்கள்மேல் தமது உடன்படிக்கையின் அன்பை நீட்டி, எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தை எடுப்பிக்கவும், அதின் பாழிடங்களைப் பழுதுபார்க்கவும், யூதாவிலும் எருசலேமிலும் எங்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பின் மதிலைக் கொடுக்கவும், எங்களை உயிர்ப்பித்தார்.

¹⁰இப்பொழுதும், எங்கள் பிதாவே, இதற்குப்பின் நாங்கள் என்ன சொல்லுவோம்? ஏனெனில் நாங்கள் உம்முடைய கற்பனைகளை விட்டுவிட்டோம்;

¹¹அவைகளை நீர் உம்முடைய ஊழியக்காரராகிய தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாய்க் கட்டளையிட்டு: “நீங்கள் சுதந்தரிக்கப்போகிற தேசம், அதின் மக்களுடைய அசுத்தத்தினால் தீட்டுப்பட்டிருக்கிறது; அவர்களுடைய அருவருப்பான செய்கைகள் அதை ஒருமுனையிலிருந்து மறுமுனைவரை தங்கள் அசுத்தத்தால் நிரப்பியிருக்கிறது. ¹²ஆகையால் இப்பொழுது உங்கள் குமாரத்திகளை அவர்களுடைய குமாரருக்குக் கொடாமலும், அவர்களுடைய குமாரத்திகளை உங்கள் குமாரருக்குக் கொள்ளாமலும் இருங்கள்; அவர்களுடைய சமாதானத்தையாவது செழிப்பையாவது ஒருபோதும் நாடாதிருங்கள்; அப்பொழுது நீங்கள் பலப்பட்டு, தேசத்தின் நன்மையைப் புசித்து, அதை என்றென்றைக்கும் உங்கள் பிள்ளைகளுக்குச் சுதந்தரமாக விட்டுச்செல்வீர்கள்.”

¹³எங்கள் பொல்லாத செய்கைகளுக்காகவும் பெரிய அக்கிரமத்திற்காகவும் எங்கள்மேல் வந்த எல்லாவற்றிற்கும்பின்பு—அப்பொழுதும் எங்கள் பிதாவாகிய நீர் அடக்கிக்கொண்டு, எங்கள் பாவங்கள் பாத்தியாயிருந்த தண்டனையைப் பார்க்கிலும் குறைவாய் எங்களைத் தண்டித்து, இப்படிப்பட்ட ஒரு மீதியை எங்களுக்குத் தந்தீர். ¹⁴நாங்கள் மறுபடியும் உம்முடைய கற்பனைகளை மீறி, இந்த அருவருப்பான காரியங்களைச் செய்கிற மக்களோடு சம்பந்தங்கலந்திருப்போமா? அப்படிச் செய்தால், மீதியாவது தப்பினவனாவது இராதபடி எங்களை நிர்மூலமாக்கும்வரை நீர் எங்கள்மேல் கோபங்கொள்ளமாட்டீரோ? ¹⁵எங்கள் பிதாவே, இஸ்ரவேலின் தேவனே, நீர் நீதியுள்ளவர்; ஏனெனில் இந்நாளில் இருக்கிறபடி நாங்கள் தப்பி மீந்த ஒரு மீதியாய் விடப்பட்டிருக்கிறோம். இதோ, எங்கள் குற்றத்தோடே உமக்குமுன்பாக நிற்கிறோம்; இதினிமித்தம் உமக்குமுன்பாக ஒருவரும் நிற்கக்கூடாதிருந்தும் இப்படி நிற்கிறோம்.”