ዕዝራ 9

9 ¹ይህም በሆነ ጊዜ፣ መኳንንቱ ወደ እኔ ቀርበው እንዲህ አሉ፤ “የእስራኤል ሕዝብ፣ ካህናቱና ሌዋውያኑ አስጸያፊ ነገር ካላቸው በዙሪያቸው ካሉ ሕዝቦች—ከከነዓናውያን፣ ከኬጢያውያን፣ ከፌርዛውያን፣ ከኢያቡሳውያን፣ ከአሞናውያን፣ ከሞዓባውያን፣ ከግብፃውያንና ከአሞራውያን—አልተለዩም። ²ከሴቶች ልጆቻቸውም ለራሳቸውና ለወንዶች ልጆቻቸው ሚስት አድርገው ወስደዋል፤ ቅዱሱንም ዘር በዙሪያቸው ካሉ ሕዝቦች ጋር ቀላቅለዋል። በዚህም ታማኝነት ማጕደል መኳንንቱና አለቆቹ ቀዳሚዎች ሆነዋል።”

³ይህንም በሰማሁ ጊዜ ልብሴንና መጎናጸፊያዬን ቀደድሁ፤ ከራሴና ከጢሜም ጠጕር ነጨሁ፤ ተደናግጬም ተቀመጥሁ። ⁴የእስራኤል አምላክ የሆነውን የአባታችንን ቃል ፈርተው የሚንቀጠቀጡ ሁሉ ከምርኮ በተመለሱት ታማኝነት ማጕደል ምክንያት ወደ እኔ ተሰበሰቡ፤ እኔም እስከ ማታው መሥዋዕት ድረስ ተደናግጬ ተቀመጥሁ። ^a a v4 የማታው መሥዋዕት በቀን ዘጠኝ ሰዓት ገደማ ይቀርብ የነበረ የዕለት ተዕለት መደበኛ መሥዋዕት ነበር።

⁵በማታውም መሥዋዕት ጊዜ ከተዋረድሁበት ተነሥቼ፣ ልብሴና መጎናጸፊያዬ የተቀደደ ሆኖ ተንበረከክሁ፤ እጆቼንም ወደ አባቴ ዘረጋሁ፤ ⁶እንዲህም አልሁ፤ “አባቴ ሆይ፣ ፊቴን ወደ አንተ ለማንሣት አፍሬአለሁ፤ ተዋርጃለሁም፤ አባቴ ሆይ፣ ኀጢአታችን ከራሳችን በላይ ከፍ ብሏልና፤ በደላችንም እስከ ሰማያት ድረስ ደርሷል። ⁷ከአባቶቻችን ዘመን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ በታላቅ በደል ውስጥ ኖረናል፤ በኀጢአታችንም ምክንያት እኛ፣ ነገሥታታችንና ካህናታችን፣ ዛሬ እንደ ሆነው ለአገሮቹ ነገሥታት፣ ለሰይፍ፣ ለምርኮ፣ ለዝርፊያና ለፊት ኀፍረት ተላልፈን ተሰጥተናል። ⁸አሁን ግን ለጥቂት ጊዜ ከአባታችን ዘንድ ጸጋ መጥቶ ቅሬታ እንዲቀርልን አደረገ፤ በቅዱሱም ስፍራው ጽኑ መቆሚያ ሰጠን፤ ይኸውም ዐይኖቻችንን ለማብራትና በባርነታችን ጥቂት መነቃቃት ይሰጠን ዘንድ ነው። ⁹እኛ ባሪያዎች ነን፤ ሆኖም አባታችን በባርነታችን አልተወንም፤ በፋርስ ነገሥታት ፊት የኪዳኑን ፍቅር ዘረጋልን፤ የአባታችንን ቤት ለማነጽ፣ የፈረሰውንም ለመጠገን፣ በይሁዳና በኢየሩሳሌምም የመጠበቂያ ቅጥር ይሰጠን ዘንድ ሕይወት መለሰልን።

¹⁰አሁንም አባታችን ሆይ፣ ከዚህ በኋላ ምን እንላለን? ትእዛዛትህን ትተናልና፤

¹¹እነዚህንም በባሪያዎችህ በነቢያት እንዲህ ብለህ አዝዘሃልና፤ ‘ልትወርሷት የምትገቡባት ምድር በሕዝቦቿ ርኩሰት የረከሰች ናት፤ አስጸያፊ ተግባራቸው ከዳር እስከ ዳር በርኩሰታቸው ሞልቷታልና። ¹²ስለዚህ አሁን ሴቶች ልጆቻችሁን ለወንዶች ልጆቻቸው አትስጡ፤ ሴቶች ልጆቻቸውንም ለወንዶች ልጆቻችሁ አትውሰዱ፤ ሰላማቸውንም ሆነ ብልጽግናቸውን ከቶ አትሹ፤ ይኸውም እንድትበረቱ፣ የምድሪቱን መልካም ነገር እንድትበሉ፣ ለዘላለምም ለልጆቻችሁ ርስት አድርጋችሁ ታወርሷት ዘንድ ነው።’’

¹³ስለ ክፉ ሥራችንና ስለ ታላቁ በደላችን ይህ ሁሉ ከደረሰብን በኋላ—ያን ጊዜም እንኳ አንተ አባታችን ከበደላችን ይልቅ አሳንሰህ ቀጥተህ ታገስኸን፤ እንዲህ ያለ ቅሬታም ሰጠኸን፤ ¹⁴ዳግመኛ ትእዛዛትህን አፍርሰን ይህን አስጸያፊ ነገር ከሚያደርጉ ሕዝቦች ጋር እንጋባለንን? ቅሬታም ሆነ አንድም የሚተርፍ ሳይኖር እስክታጠፋን ድረስ በእኛ ላይ አትቈጣንምን? ¹⁵አባታችን፣ የእስራኤል አምላክ ሆይ፣ አንተ ጻድቅ ነህ፤ ዛሬ እንደ ሆነው የተረፍን ቅሬታ ሆነን ቀርተናልና። እነሆ፣ በበደላችን በፊትህ ቆመናል፤ ስለዚህም በፊትህ ሊቆም የሚችል ባይኖርም።”