Sabni Abbaaf Amanamuu Dhabuu
Qondaaltonni akka hooggantoonni Israa'el ofii isaanii saboota naannoo jiran wajjin fuudhaa heerumuu keessatti dursan gabaasu. Izraan uffata isaa tarsaasa, rifeensa isaa buqqisa, hanga galgalaattis rifatee taa'a; sana booda yakka ifatti moggaasee kadhannaa himannaa kadhata, Abbaan keenya akka isaan malanitti utuu hin ta'in gad aanaan isaan adabuu isaa dinqisiifata.
9 1Kun erga raawwatee booda, qondaaltonni gara koo dhufanii, «Sabni Israa'el, luboonnii fi Lewwoonni, saboota naannoo isaanii warra waan jibbisiisaa isaanii hojjetan irraa of hin addaan baafne. Isaanis Kanaanotaa, Heetotaa, Feriziyotaa, Yebuusotaa, Amoonotaa, Mo'aabotaa, Gibxotaa fi Amoorotaa dha. 2Intallan isaanii keessaa isaaniif fi ilmaan isaaniif niitii godhatan; sanyii qulqulluu saboota naannoo isaanii wajjin makan. Qondaaltonnii fi geggeessitoonnis amanamummaa dhabuu kana keessatti duras.»
3Yommuu kana dhaga'ee, uffata koo fi uffata gubbaa koo cire, rifeensa mataa koo fi areedaa koo harcaste, gaddaan cabee taa'e. 4Yommus warri hundi dubbii Waaqayyo Israa'el, Abbaa keenyaa sodaadhaan hirkatan, sababii amanamummaa dhabuu warra boojuu irraa deebi'anii gara koo walitti qabaman; anis hanga aarsaa galgalaatti gaddaan cabee taa'e. a a v4 Aarsaan galgalaa aarsaa guyyaa guyyaan dhiyaatu kan naannoo sa'a sadii waaree booda dhiyaatu ture.
5Yeroo aarsaa galgalaatti gadi of deebisuu koo irraa ka'ee, uffata koo fi uffata gubbaa koo kan cirame uffadhee, jilbeenfadhee, harka koo gara Abbaa kootti diriirsee, 6akkana jedhe, «Yaa Abbaa koo, cubbuun keenya mataa keenya caalaa ol ba'ee, yakkis hanga waaqaatti guddateef, yaa Abbaa koo, fuula koo gara kee ol kaasuuf qaanii fi salphinaan guutameera. 7Bara abbootii keenyaa irraa kaasee hanga har'aatti yakka guddaa keessa jirra; cubbuu keenyaaf nuti, mootonni keenyaa fi luboonni keenya, mootota biyyoota harkatti, goraadeetiif, boojuuf, saamichaaf fi fuula keenya irratti salphinaa ifaaf, akkuma har'aa kanaa kenninee jirra. 8Garuu amma yeroo gabaabaaf Abbaa keenya irraa ayyaanni dhufee, hambaa nuuf hambisee, iddoo isaa qulqulluu keessatti iddoo jabaa nuuf kennee, ija keenya ibsuuf fi garbummaa keenya keessatti jireenya xiqqoo nuuf kennuuf. 9Nuti garboota dha; garuu Abbaan keenya garbummaa keenya keessatti nu hin dhiifne. Mootota Faarsiyaa dura gaarummaa isaa nutti dheereffatee, mana Abbaa keenyaa ijaaruuf, diigamaa isaa deebisanii hojjechuuf, Yihuudaa fi Yerusaalem keessattis dallaa tiksaa nuuf kennuuf nu jiraachise.
10Amma immoo yaa Abbaa keenya, kana booda maal jennaa? Nuti ajaja kee dhiifneerra,
11isa garboota kee raajota karaa ajajte, ‹Lafti inni qabachuuf seentan sun xuraa'ummaa sabootaa irraa xuraa'eera; gochi isaanii jibbisiisaan xuraa'ummaa isaaniitiin cinaa tokko irraa hanga cinaa kaanii isa guuteera. 12Kanaaf amma intallan keessan ilmaan isaaniitti hin kennina, intallan isaanis ilmaan keessaniif hin fuutanin; nagaa isaanii fi badhaadhummaa isaanii yoomiyyuu hin barbaadinaa, akka jabaattanii, waan lafa sanaa gaarii nyaattanii, ijoollee keessaniif dhaala bara baraa akka dhiiftaniif.›
13Waan hojii hamaa keenyaa fi yakka keenya guddaa irraa nutti dhufe hundumaa booda, yeroo sanas ati, Abbaa keenya, cubbuu keenya caalaa xiqqoo nu adabdee, hambaa akkanaa nuuf kennite, 14ammas ajaja kee cabsinee sabootaa waan jibbisiisaa kana hojjetan wajjin gaa'ela ni dhaabna moo? Ati hanga nu balleessitutti, hambaa fi kan lubbuun hafu tokko malee nutti hin aartuu? 15Yaa Abbaa keenya, Waaqayyo Israa'el, ati qajeelaadha, sababii nuti hambaa lubbuun hafte taanee akkuma har'aa kanaa jirraa. Kunoo, yakka keenya keessa fuula kee duratti jirra; yakka kanaaf garuu namni tokko iyyuu fuula kee dura dhaabachuu hin danda'u.»
