Esra 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Sanggeus eta rengse, para pamingpin daratang ka kuring, pokna, “Urang Israil, para imam, jeung urang Lewi henteu misahkeun diri ti bangsa-bangsa sakurilingna katut sagala pagaweanana anu pikaijideun — urang Kanaan, urang Het, urang Peris, urang Yebus, urang Amon, urang Moab, urang Mesir, jeung urang Emor. ²Maranehna geus ngawin sawatara anak awewena pikeun dirina sorangan jeung pikeun anak-anak lalakina, nepi ka turunan suci teh campur jeung bangsa-bangsa sakurilingna. Jeung para pangagung katut para pamingpin anu pangheulana ngalampahkeun ieu kacidraan.”

³Barang ngadenge kitu, kuring nyoehkeun baju jeung jubah, ngabetot buuk sirah jeung janggot, tuluy diuk ngungun bati bingung. ⁴Tuluy sakabeh jalma anu gumeter ku pangandika Allah Israil, Rama urang, ngarariung ka kuring karana kacidraan jalma-jalma buangan tea, sarta kuring tetep diuk ngungun nepi ka waktu kurban sore. ^a a v4 Kurban sore teh nya eta kurban harian anu biasa dilakukeun kira-kira tabuh tilu soré.

⁵Dina waktu kurban sore, kuring nangtung tina kaayaan ngarendahkeun diri, kalawan baju jeung jubah anu geus soeh, tuluy deku, bari nadahkeun dua leungeun ka Rama, ⁶pokna, “Nun Ama, abdi era sareng wirang bade nanggahkeun raray ka Ama, nun Ama, margi dosa-dosa kami parantos ngaluhuran sirah, sareng kalepatan kami parantos ngaronjat dugi ka langit. ⁷Ti jaman karuhun kami dugi ka ayeuna, kami aya dina kalepatan anu kalintang ageungna, sareng ku karana dosa-dosa kami, kami — para raja sareng para imam kami — diselehkeun ka raja-raja nagri sanes, kana pedang, katawanan, rampasan, sareng kawiwirangan anu tetela dina raray kami, sapertos anu kaalaman dugi ka dinten ieu. ⁸Nanging ayeuna, pikeun sakedapan, sih kurnia parantos sumping ti Rama, anu nyésakeun kami saeutik turunan sareng maparin kami tempat napak anu kukuh di tempat-Na anu suci, supados nyaangkeun panon kami sareng maparin kami saeutik kahirupan deui dina kaayaan jadi badega. ⁹Kami teh badega; nanging Rama henteu ngantunkeun kami dina perbudakan kami. Mantenna ngalolongkeun asih satia-Na ka kami di payuneun raja-raja Persia, ngahirupan deui kami pikeun ngadegkeun deui Bait Rama, ngomean ruruntuhanana, sareng maparin kami tembok panangtayungan di Yuda sareng Yerusalem.

¹⁰Ayeuna, nun Ama, naon deui anu kedah diunjukkeun ku kami sasauran sanggeus kieu? Margi kami parantos ninggalkeun parentah-parentah Ama,

¹¹nya eta parentah anu ku Ama diembarkeun ngaliwatan abdi-abdi Ama, para nabi, saurna, ‘Tanah anu rek diasupan ku maraneh pikeun dicicingan teh geus kacemar ku kokotor bangsa-bangsana, anu pagaweanana pikaijideun geus ngeusian tanah eta ti tungtung ka tungtung ku kanajisanana. ¹²Ku sabab eta ayeuna, ulah mikeun anak awewe maraneh ka anak lalaki maranehna, atawa nyokot anak awewe maranehna pikeun anak lalaki maraneh, sarta ulah pisan neangan karapihan atawa kamakmuran maranehna, supaya maraneh jadi kuat, bisa ngadahar hasil anu alus ti tanah eta, sarta bisa ngawariskeunana ka anak-incu maraneh salalanggengna.’

¹³Sanggeus sagala rupa anu geus tumiba ka kami ku karana lampah-lampah jahat kami sareng kalepatan anu ageung — sanaos kitu, Ama téh nyandet bebendu, ngahukum kami langkung hampang batan anu sapantesna tina dosa-dosa kami, sareng maparin kami saeutik anu nyésa sapertos kieu, ¹⁴naha kami bade deui ngarempak parentah-parentah Ama sareng silih kawin sareng bangsa-bangsa anu ngalampahkeun hal-hal pikaijideun kieu? Naha Ama moal bendu ka kami dugi ka numpes kami, nepi ka teu aya anu nyésa atawa anu salamet? ¹⁵Nun Ama, Allah Israil, Ama teh adil, margi kami ditinggalkeun salaku anu nyésa keneh salamet, sapertos anu kaalaman dugi ka dinten ieu. Ieu kami aya di payuneun Ama kalawan kalepatan kami, sanaos teu aya anu tiasa cumarios di payuneun Ama ku karana eta.”