عزرا 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹جڏهن اهو سڀ ڪجهه ٿي چڪو، تڏهن امير مون وٽ آيا ۽ چيائون تہ ”اسرائيل جي ماڻهن، ڪاهنن ۽ لاوين پاڙيسري قومن کان، يعني ڪنعانين، حتين، فرزين، يبوسين، عمونين، موآبين، مصرين ۽ اموريين کان ۽ سندن نفرت جوڳن ڪمن کان پاڻ کي الڳ نہ رکيو آهي. ²هنن پاڻ لاءِ ۽ پنهنجن پٽن لاءِ سندن ڌيئرن مان زالون ورتيون آهن، ۽ ائين پاڪ نسل کي پاڙيسري قومن سان ملائي ڇڏيو اٿن. ان کان وڌيڪ، هن بي وفائيءَ ۾ اميرن ۽ سردارن اڳواڻي ڪئي آهي.“

³اهو ٻڌي پنهنجو لباس ۽ چوغو ڦاڙي، مٿي ۽ ڏاڙهيءَ جا وار پٽي، دنگ ٿي ويھي رهيس. ⁴تڏهن اسرائيل جي خدا، اسان جي پيءُ جي ڪلامن کان ڏڪندڙ سڀيئي ماڻهو جلاوطنن جي بي وفائيءَ ڪري مون وٽ گڏ ٿيا، ۽ آءٌ شام جي قرباني تائين دنگ ٿي ويٺو رهيس. ^a a v4 شام جي قرباني ڏينهن جي باقاعدي قرباني هئي، جيڪا منجھند کان پوءِ ٽن بجي جي آس پاس پيش ڪئي ويندي هئي.

⁵شام جي قرباني مهل آءٌ پنهنجي عاجزيءَ مان اُٿيس، منهنجو لباس ۽ چوغو ڦاٽل هئا، ۽ گوڏن ڀر ڪري پنهنجي پيءُ ڏانهن هٿ ڊگھا ڪيم، ⁶۽ مون چيو تہ ”اي منهنجا بابا، مون کي تنهنجي اڳيان منهن مٿي ڪرڻ کان شرم اچي ٿو ۽ آءٌ شرمسار آهيان، اي منهنجا بابا، ڇاڪاڻ تہ اسان جا گناھ اسان جي مٿن کان بہ مٿي وڌي ويا آهن، ۽ اسان جو قصور آسمان تائين پهچي ويو آهي. ⁷پنهنجن ابن ڏاڏن جي ڏينهن کان وٺي اڄ تائين اسين وڏي قصور ۾ رهيا آهيون، ۽ پنهنجن گناھن ڪري اسين، اسان جا بادشاھ ۽ ڪاهن، ملڪن جي بادشاھن جي حوالي ڪيا وياسين، تلوار، قيد، لٽ مار ۽ منهن تي کليل شرم جي حوالي، جيئن اڄ ڏينهن بہ آهي. ⁸پر هاڻي ٿوري گھڙي لاءِ اسان جي پيءُ وٽان فضل ٿيو آهي، جو اسان لاءِ باقي بچيل ماڻهو ڇڏيائين ۽ پنهنجي پاڪ جاءِ ۾ اسان کي پڪو ٺڪاڻو ڏنائين، تہ جيئن اسان جون اکيون روشن ٿين ۽ اسان کي غلاميءَ ۾ ٿوري تازگي ملي. ⁹اسين غلام آهيون، تڏهن بہ اسان جي پيءُ اسان کي غلاميءَ ۾ نہ ڇڏيائين. فارس جي بادشاھن اڳيان اسان تي پنهنجي لافاني شفقت ڏيکاريائين، تہ جيئن اسان کي نئين سر جيئاري، اسان جي پيءُ جو گھر اڏائي، ان جا کنڊر مرمت ڪري، ۽ يهوداه ۽ يروشلم ۾ اسان کي حفاظت جي ديوار ڏئي.

¹⁰هاڻي، اي اسان جا بابا، ان کان پوءِ اسين ڇا چئون؟ ڇاڪاڻ تہ اسان تنهنجا حڪم ڇڏي ڏنا آهن،

¹¹جيڪي حڪم تو پنهنجن ٻانهن نبين جي معرفت ڏنا هئا تہ ’جنهن ملڪ ۾ تون ان جو وارث ٿيڻ لاءِ داخل ٿي رهيو آهين، سو ان جي قومن جي ناپاڪيءَ ڪري ناپاڪ ٿيل آهي، جن جي نفرت جوڳن ڪمن ان کي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين پنهنجي ناپاڪيءَ سان ڀري ڇڏيو آهي. ¹²تنهنڪري هاڻي پنهنجيون ڌيئرون سندن پٽن کي نہ ڏجو ۽ سندن ڌيئرون پنهنجن پٽن لاءِ نہ وٺجو، ۽ ڪڏهن بہ سندن سلامتي يا خوشحاليءَ جي طلب نہ ڪجو، تہ جيئن اوهين مضبوط ٿيو، ملڪ جي چڱائي کائو، ۽ ان کي هميشه لاءِ پنهنجي ٻارن جي ميراث طور ڇڏي وڃو.‘

¹³اسان جي بڇڙن ڪمن ۽ وڏي قصور ڪري اسان تي جيڪو ڪجھه آيو، ان سڀ کان پوءِ بہ تو، اي اسان جا بابا، پنهنجو هٿ روڪيو، اسان کي اسان جي گناھن کان گھٽ سزا ڏني، ۽ اسان کي اهڙو باقي بچيل ٽولو ڏنو، ¹⁴تہ ڇا اسين وري تنهنجا حڪم ٽوڙينداسين ۽ انهن قومن سان شاديءَ جا رشتا ڳنڍينداسين جيڪي اهي نفرت جوڳا ڪم ڪن ٿيون؟ ڇا تون اسان تي ايستائين نہ ڪاوڙجندين جيستائين اسان کي ناس ڪري ڇڏين، ۽ ڪو باقي يا بچيل نہ رهي؟ ¹⁵اي اسان جا بابا، اسرائيل جا خدا، تون سچار آهين، ڇاڪاڻ تہ اسين اڄ ڏينهن وانگر بچيل باقي رهجي ويا آهيون. ڏس، اسين پنهنجي قصور سان تنهنجي اڳيان حاضر آهيون، جيتوڻيڪ ان ڪري ڪوبہ تنهنجي اڳيان بيھي نہ ٿو سگھي.“