एज्रा 9

9 ¹ हे झाल्यावर अधिकारी माझ्याकडे येऊन म्हणाले: “इस्राएलाचे लोक, याजक व लेवी ह्यांनी आपल्या सभोवतालच्या लोकांपासून — कनानी, हित्ती, परिज्जी, यबूसी, अम्मोनी, मवाबी, मिसरी व अमोरी — त्यांच्या अमंगळ कृत्यांसह स्वतःला वेगळे ठेवले नाही. ² त्यांनी त्यांच्या काही मुली स्वतःसाठी व आपल्या मुलांसाठी बायका करून घेतल्या आणि पवित्र संतती सभोवतालच्या लोकांमध्ये मिसळून टाकली. आणि ह्या अविश्वासूपणात अधिकारी व पुढारीच अग्रेसर होते.”

³ हे ऐकून मी माझे वस्त्र व झगा फाडला, माझ्या डोक्याचे व दाढीचे केस उपटले आणि स्तंभित होऊन बसलो. ⁴ मग जे कोणी इस्राएलाच्या देवाच्या, आमच्या पित्याच्या वचनांनी थरथर कापत होते ते सर्व बंदिवानांच्या अविश्वासूपणामुळे माझ्याजवळ जमले; आणि संध्याकाळच्या अर्पणापर्यंत मी स्तंभित होऊन बसलो. ^a a v4 संध्याकाळचे अर्पण म्हणजे दुपारी सुमारे तीन वाजता केले जाणारे नित्याचे दैनंदिन यज्ञार्पण होय.

⁵ संध्याकाळच्या अर्पणाच्या वेळी मी माझ्या दीनतेतून उठलो; माझे वस्त्र व झगा फाटलेलेच होते. मी गुडघे टेकले आणि माझ्या पित्याकडे आपले हात पसरले, ⁶ आणि म्हणालो: “माझ्या पित्या, तुझ्याकडे तोंड वर करण्यास मला लाज व शरम वाटते, माझ्या पित्या, कारण आमची पापे आमच्या डोक्यांहून उंच वाढली आहेत आणि आमचा अपराध आकाशापर्यंत वाढला आहे. ⁷ आमच्या पूर्वजांच्या दिवसांपासून आजपर्यंत आम्ही मोठ्या अपराधात राहिलो आहोत; आणि आमच्या पापांमुळे आम्ही — आमचे राजे व याजक — निरनिराळ्या देशांच्या राजांच्या हाती, तलवारीच्या, बंदिवासाच्या व लुटीच्या स्वाधीन केले गेलो आणि आमच्या तोंडांवर उघड लाज आली, जशी आज आहे. ⁸ पण आता, थोड्या वेळासाठी, आमच्या पित्याकडून कृपा झाली आहे; त्याने आमच्यासाठी एक शेष राखला आणि आपल्या पवित्रस्थानी आम्हांला स्थिर आधार दिला, ह्यासाठी की आमचे डोळे उजळावेत व आमच्या दास्यात आम्हांला थोडी नवसंजीवनी मिळावी. ⁹ आम्ही दास आहोत; तरी आमच्या पित्याने आम्हांला आमच्या दास्यात सोडून दिले नाही. पारसाच्या राजांसमोर त्याने आपली प्रेमदया आमच्यावर पसरली आणि आमच्या पित्याचे घर उभारण्यासाठी, त्याचे भग्नावशेष दुरुस्त करण्यासाठी व यहूदा आणि यरुशलेमेत आम्हांला संरक्षणाची भिंत देण्यासाठी त्याने आम्हांला नवजीवन दिले.

¹⁰ आणि आता, हे आमच्या पित्या, ह्यानंतर आम्ही काय म्हणावे? कारण आम्ही तुझ्या आज्ञा सोडून दिल्या आहेत, ¹¹ त्या आज्ञा तू तुझ्या सेवकांकरवी, संदेष्ट्यांकरवी दिल्या होत्या: ‘जो देश तुम्ही वतन करून घेण्यास प्रवेश करत आहात तो तेथील लोकांच्या अशुद्धतेने विटाळलेला आहे; त्यांच्या अमंगळ कृत्यांनी तो एका टोकापासून दुसऱ्या टोकापर्यंत त्यांच्या अशुद्धतेने भरून गेला आहे.’ ¹² म्हणून आता तुम्ही आपल्या मुली त्यांच्या मुलांना देऊ नका किंवा त्यांच्या मुली आपल्या मुलांसाठी घेऊ नका, आणि त्यांचे शांतिकल्याण कधीही शोधू नका; ह्यासाठी की तुम्ही बलवान व्हावे, त्या देशाचे उत्तम पदार्थ खावे आणि सर्वकाळ तो आपल्या मुलाबाळांना वतन म्हणून सोडावा.’

¹³ आमच्या दुष्कृत्यांमुळे व मोठ्या अपराधामुळे जे सर्व आम्हांवर आले, त्यानंतरही तू, हे आमच्या पित्या, आवरून धरलेस; आमच्या पापांच्या योग्यतेपेक्षा कमी शिक्षा तू आम्हांला केलीस आणि असा एक शेष आम्हांला दिलास — ¹⁴ तर आम्ही पुन्हा तुझ्या आज्ञा मोडाव्या आणि अशी अमंगळ कृत्ये करणाऱ्या लोकांशी सोयरीक करावी काय? असे केल्यास तू आमच्यावर इतका क्रोधित होणार नाहीस काय की तू आम्हांला नष्ट करशील आणि कोणी शेष किंवा वाचलेला राहणार नाही? ¹⁵ हे आमच्या पित्या, इस्राएलाच्या देवा, तू नीतिमान आहेस; कारण आज आहे तसा एक वाचलेला शेष आम्ही राहिलो आहोत. पाहा, आम्ही आमच्या अपराधासहित तुझ्यासमोर उभे आहोत; तरी ह्यामुळे तुझ्यासमोर कोणीही उभे राहू शकत नाही.”