Pangarep-arep Isih Ana kanggo Umate Sang Rama

Sekhanya ngandika kanthi blaka yen isih ana pangarep-arep, lan pasamuwan padha nglumpuk ing udan mangsa rendheng kanggo prasetya ing ngarsane Rama kita yen palakrama karo wong manca bakal diwurungake. Ezra ngangkat wong-wong kanggo nitipriksa saben prakara, kutha siji lan sijine, lan wong-wong kang wis cidra disebutake jenenge.

Pasal 10.

Nalika Ezra ndedonga, ngakoni dosa, nangis, lan sujud ing ngarepe padalemane Rama kita, ana pakumpulan Israel kang gedhe banget—wong lanang, wong wadon, lan bocah-bocah—padha nglumpuk marani dheweke, lan wong akeh mau padha nangis kelara-lara. Banjur Sekhanya anake Yehiel, salah sawijining turune Elam, matur marang Ezra: “Kula sadaya sampun boten setya dhateng Rama kita, awit sampun sami ningkah kaliyan tiyang estri manca saking bangsa-bangsa ing tanah ngriki. Ewasemanten, tumrap Israel taksih wonten pangajeng-ajeng, sanadyan makaten. Milanipun, sapunika sumangga kita sami damel prajanjian kaliyan Rama kita, supados nundhung sadaya semah punika dalah anak-anakipun, miturut pamrayoginipun gusti kula sarta tiyang-tiyang ingkang ajrih dhateng dhawuhipun Rama kita; sadaya punika katindakna miturut Toret. Mugi jumeneng, awit prakawis punika dados tanggel jawab panjenengan, saha kula sadaya ndherek panjenengan. Panjenengan kedah santosa saha tumindak.”

Ezra banjur ngadeg, sarta akon marang para pangareping imam, wong-wong Lewi, lan wong Israel kabeh supaya padha sumpah arep nindakake apa kang wis disarujuki. Wong-wong mau banjur padha sumpah.

Banjur Ezra ninggalake ngarepe padalemane Rama kita, lan lunga menyang kamare Yohanan anake Elyasib. Ana ing kono dheweke nginep sawengi tanpa mangan roti lan ngombe banyu, awit dheweke prihatin marga saka anggone para wong buwangan padha ora setya. Banjur ana pengumuman kang disebar ing satanah Yehuda lan Yerusalem, supaya para wong buwangan kabeh kang wis padha bali nglumpuk ing Yerusalem. Sing sapa ora teka sajrone telung dina, miturut putusane para panggedhe lan para tuwa-tuwa, kabeh barang darbeke bakal disita, sarta dheweke bakal ditundhung saka pasamuwane para wong buwangan.

Sajrone telung dina, wong Yehuda lan wong Benyamin kabeh padha nglumpuk ing Yerusalem—yaiku ing tanggal rong puluh sasi kasanga. Wong kabeh mau padha lungguh ing ara-ara ngarepe padalemane Rama kita, padha gemeter marga saka prakara iku lan marga saka udan deres.

Imam Ezra banjur ngadeg lan kandha marang wong-wong mau: “Kowe wis padha ora setya, awit ningkah karo wong wadon manca, saengga nambahi kaluputane Israel. Saiki kowe padha ngakonana dosamu marang Rama kita, Gusti Allahe para leluhurmu, sarta padha nindakna karsane. Padha pisahna awakmu saka bangsa-bangsa ing tanah kene lan saka wong wadon manca mau.”

Banjur pasamuwan kabeh padha mangsuli kanthi swara sora: “Inggih! Kula sami kedah nindakaken kados ingkang panjenengan ngendikakaken. Nanging tiyang-tiyang punika kathah, saha sapunika mangsa rendheng, satemah kula sami mboten saged ngadeg wonten ing jawi. Prakawis punika sanes padamelan satunggal utawi kalih dinten, awit kula sami sampun damel dosa ageng wonten ing prakawis punika. Para pangageng kula mugi tumindak makili pasamuwan sadaya. Lan sok sintena ing kitha-kitha kula ingkang sampun ningkah kaliyan tiyang estri manca, sami sowana ing wekdal ingkang sampun katemtokaken, kaliyan para tuwa-tuwa saha para hakim ing kitha-kithanipun piyambak, ngantos bentering bebenduning Rama kita tumrap prakawis punika sumingkir saking kula sami.”

Mung Yonatan anake Asael lan Yahzeya anake Tikwa kang nglawan marang bab iku; dene Mesulam lan Sabetai wong Lewi padha ngrewangi wong loro mau.

Para wong buwangan banjur padha nindakake bab iku. Imam Ezra milih wong-wong lanang, yaiku para kepalaning brayat, kang disebut jenenge siji-siji, miturut brayate dhewe-dhewe. Ing dina kapisan sasi kasepuluh wong-wong mau padha lungguh arep mriksa prakara iku, lan nganti dina kapisan sasi kapisan, wong-wong mau wis rampung anggone mriksa wong lanang kabeh kang wis padha ningkah karo wong wadon manca.

Wong-wong kang Wis Padha Ora Setya

Ing antarane anak-anake para imam, kang tinemu wis padha ningkah karo wong wadon manca yaiku: anak-anake Yesua anake Yozadak lan sedulur-sedulure—Maaseya, Elieser, Yarib, lan Gedalya.

Wong-wong mau padha janji arep nundhung bojone; lan marga kaluputane, banjur padha nyaosake wedhus gembel lanang saka pepanthan minangka kurban kanggo kaluputane.

Saka anak-anake Imer: Hanani lan Zebadya.

Saka anak-anake Harim: Maaseya, Elia, Semaya, Yehiel, lan Uzia.

Saka anak-anake Pashur: Elioenai, Maaseya, Ismael, Netaneel, Yozabad, lan Elasa.

Saka wong-wong Lewi: Yozabad, Simei, Kelaya (yaiku Kelita), Petahya, Yehuda, lan Elieser.

Saka para penyanyi: Elyasib. Saka para penjaga gapura: Salum, Telem, lan Uri.

Lan saka wong Israel: saka anak-anake Paros—Ramya, Izia, Malkia, Miyamin, Eleasar, Malkia, lan Benaya.

Saka anak-anake Elam: Matanya, Zakharia, Yehiel, Abdi, Yeremot, lan Elia.

Saka anak-anake Zatu: Elioenai, Elyasib, Matanya, Yeremot, Zabad, lan Aziza.

Saka anak-anake Bebai: Yohanan, Hananya, Zabai, lan Atlai.

Saka anak-anake Bani: Mesulam, Maluk, Adaya, Yasub, Seal, lan Yeremot.

Saka anak-anake Pahat-Moab: Adna, Kelal, Benaya, Maaseya, Matanya, Bezaleel, Binui, lan Manasye.

Saka anak-anake Harim: Elieser, Isia, Malkia, Semaya, Simeon, Benyamin, Maluk, lan Semarya.

Saka anak-anake Hasum: Matenai, Matata, Zabad, Elifelet, Yeremai, Manasye, lan Simei.

Saka anak-anake Bani: Maadai, Amram, Uel, Benaya, Bedeya, Keluhi, Wanya, Meremot, Elyasib, Matanya, Matenai, lan Yaasu. Saka anak-anake Binui: Simei, Selemya, Natan, Adaya, Maknadebai, Sasai, Sarai, Azareel, Selemya, Semarya, Salum, Amarya, lan Yusuf.

Saka anak-anake Nebo: Yeiel, Matica, Zabad, Zebina, Yadai, Yoel, lan Benaya.

Kabeh wong iki wis padha ningkah karo wong wadon manca, lan saperangan saka wong-wong mau duwe bojo kang wis padha nglairake anak.