Pawarta Rusake Yerusalem
Tembok Yerusalem dadi reruntuhan, lan Nehemia nuntun bangsa iku mbangun maneh. Ing tengahe ana pandonga gedhe kang ngelingi Rama kang wis nyembadani umate ing saben ara-ara samun.
1 1Tembung-tembunge Nehemia bin Hakalya. Ing sasi Kislew, taun kaping rong puluh, nalika aku ana ing beteng Susan, a a v1 Kislew iku sasi kaping sanga ing pananggalan Ibrani, tiba ing pungkasan sasi Nopember nganti Desember.
2Hanani, salah sawijining sadulurku, teka karo wong-wong saka Yehuda. Aku takon marang wong-wong mau bab wong Yahudi kang isih urip, kang isih kari saka pambuwangan, lan bab Yerusalem. 3Wong-wong mau banjur kandha marang aku: “Para wong kang isih kari saka tawanan, kang ana ing tlatah kana, padha nandhang kasangsaran gedhe lan kawirangan. Temboke Yerusalem wis jugrug, lan gapura-gapurane padha kobong dening geni.”
4Bareng aku krungu tembung-tembung iku, aku banjur lungguh lan nangis, sawetara dina aku susah, pasa lan ndedonga ana ing ngarsane Rama kita ing swarga. 5Aku matur: Dhuh Rama kawula ingkang wonten ing swarga, Allah ingkang agung lan ngedabeni, ingkang netepi prajanjian lan sih-kadarman dhateng tiyang-tiyang ingkang ngasihi Paduka saha netepi pepaken-pepaken Paduka, 6mugi talingan Paduka miyarsakna lan tingal Paduka mirsanana, miyarsakaken pandonga ingkang kawula, abdi Paduka, aturaken wonten ing ngarsa Paduka sapunika, siyang dalu, kagem Israel, para abdi Paduka—ngakeni dosa-dosa ingkang sampun kawula tiyang Israel lampahi dhateng Paduka. Kawula lan brayating bapak kawula sampun sami nglampahi dosa. 7Kawula sampun kalampah lepat ingkang ageng dhateng Paduka, boten netepi pepaken, pranatan, saha angger-angger ingkang Paduka dhawuhaken dhateng Musa, abdi Paduka.
8Mugi Paduka karsaa ngengeti dhateng dhawuh Paduka dhateng Musa, abdi Paduka: “Manawa sira padha ora setya, Aku bakal mbuyarake sira ana ing antarane para bangsa, 9nanging manawa sira padha mratobat marang Aku, netepi pepakenKu, sarta nglakoni, senajan wong-wongira kang kabuwang ana ing poncoting langit, Aku bakal nglumpukake saka ing kana lan nggawa menyang panggonan kang wis Dakpilih minangka padununganing asmaKu.”
10Para punika abdi Paduka, umat Paduka, ingkang sampun Paduka tebus sarana panguwaos Paduka ingkang ageng saha asta Paduka ingkang santosa. 11Dhuh, Rama kawula ingkang jumeneng Pangeran, mugi talingan Paduka miyarsakna pandongane abdi Paduka, saha pandongane para abdi Paduka—ingkang remen ngabekti dhateng asma Paduka. Mugi abdi Paduka Paduka paringana kabegjan ing dinten punika, saha Paduka paringi sih-rahmat wonten ing ngarsanipun tiyang punika. Nalika semanten kawula dados juru ngunjukaken dhateng Sang Prabu.