Beja Ngeunaan Ancurna Yerusalem
Kuta Yerusalem ruksak jadi runtuhan, sarta Nehemia mingpin umat pikeun ngawangun deui. Di puseurna aya hiji doa agung anu ngelingan Rama anu ngajaga umat-Na dina unggal gurun keusik.
1 1Ieu catetan ucapan Nehemia bin Hakalya. Dina bulan Kislew, dina taun kadua puluh, kaula keur aya di benteng Susan, a a v1 Kislew teh bulan kasalapan dina penanggalan Ibrani, ragragna antara ahir November nepi ka Desember.
2Hanani, saurang dulur kaula, datang jeung sababaraha urang ti Yuda. Kaula nanya ka maranehna ngeunaan urang Yahudi anu salamet, anu nyesa tina pangbuangan, jeung ngeunaan Yerusalem. 3Ceuk maranehna ka kaula, “Nu nyesa tina tawanan, anu araya di daerah eta, keur meunang kasusah jeung kaera anu gede. Kuta Yerusalem geus runtuh, gapura-gapurana geus kaduruk ku seuneu.”
4Barang ngadenge beja kitu, kaula diuk tuluy ceurik, sababaraha poe kaula sedih, bari puasa jeung sembahyang ka payuneun Rama urang nu di sawarga. 5Piunjuk kaula: Nun Ama di sawarga, Allah nu maha agung tur pikagimireun, nu tigin kana perjangjian sareng asih satia ka sakur nu mikaasih ka Mantenna sarta nurut kana parentah-Na, 6mugi cepil Ama rancingeus sareng soca Ama muka, kersa ngadangu paneda abdi, abdi-Na Ama, anu diunjukkeun ka payuneun Ama ayeuna, beurang peuting, pikeun umat Israil, abdi-abdi Ama—bari ngaku dosa-dosa urang Israil anu parantos dilampahkeun ka Ama. Abdi sareng kulawarga ama abdi parantos midamel dosa. 7Kami parantos kalintang doraka ka Ama, teu ngestokeun parentah, katangtuan, sareng hukum anu ku Ama diparentahkeun ka abdi-Na Ama, Nabi Musa.
8Mugi Ama emut kana pangandika Ama ka abdi-Na Ama, Nabi Musa: “Lamun maraneh teu satia, maraneh ku Kami rek diseberkeun ka antara bangsa-bangsa, 9tapi lamun maraneh marulang deui ka Kami, ngestokeun parentah Kami, sarta ngalampahkeunana, najan jalma-jalma maraneh anu dibuang aya di tungtung langit anu pangjauhna, ku Kami rek dikumpulkeun ti dinya sarta dibawa ka tempat anu geus dipilih ku Kami pikeun matuhkeun jenengan Kami di dinya.”
10Maranehna teh abdi-abdi Ama, umat Ama, anu parantos ditebus ku Ama kalayan kakawasaan Ama anu agung sareng panangan Ama anu rosa. 11Nun Ama, Gusti abdi, mugi cepil Ama kersa ngadangu paneda abdi-Na Ama, sareng paneda abdi-abdi Ama—nya eta anu saruka ajrih ka jenengan Ama. Mugi abdi-Na Ama dipaparin kasuksesan dinten ieu, sareng dipaparin piwelas di payuneun ieu jalmi. Harita kaula teh jadi tukang nyuguhan inuman ka raja.