Xeber Tê Der Barê Wêraniya Orşelîmê

Sûrên Orşelîmê hilweşiyane, û Nehemya gel bi rê ve dibe ku wan ji nû ve ava bikin. Li navendê duayeke mezin heye ku Bavekî tîne bîra xwe, yê ku gelê xwe di nav her çolê re xweyî kir.

Bavê me di ayetan de dipeyive 8–9

Beş 1.

Peyvên Nehemya kurê Haxalya. Di meha Kîslevê de, di sala bîstan de, ez li keleha Şûşanê bûm, ^a

Hananî, yek ji birayên min, bi mirovên ji Cihûstanê re hat. Min ji wan der barê Cihûyên ku rizgar bûbûn, yên ku ji sirgûnê mabûn, û der barê Orşelîmê de pirsî. Wan ji min re got: “Ewên ku ji dîliyê mabûn, li wir di wîlayetê de, di nav tengasî û rûreşiyeke mezin de ne. Sûrê Orşelîmê hilweşiyaye, dergehên wê bi êgir hatine şewitandin.”

Gava min ev peyv bihîstin, ez rûniştim û giriyam. Çend rojan min şîn girt, min rojî girt û li ber Bavê me yê li ezmanan dua kir. Min got: Ji kerema xwe, ya Bavê min ê li ezmanan, Xwedayê mezin û bitirs, yê ku ji bo ewên ku jê hez dikin û emrên wî digirin peyman û dilovaniyê diparêze, bila guhê te bibe guhdar û çavên te vekirî bin, da ku tu vê duaya ku ez, bendeyê te, niha roj û şev li ber te ji bo Îsraêl, bendeyên te, dikim bibihîzî—ez gunehên ku me Îsraêlan li hember te kirine îtîraf dikim. Min û mala bavê min guneh kir. Me li hember te pir xerabî kir, me emr, qanûn û hikmên ku te li bendeyê xwe Mûsa emir kiribûn negirtin.

Ji kerema xwe, fermana xwe ya ku te da bendeyê xwe Mûsa bîne bîra xwe: “Heke hûn bêbext bin, ezê we di nav gelan de belav bikim, lê heke hûn vegerin ba min, emrên min bigirin û wan pêk bînin, heke sirgûnên we li kêleka herî dûr a ezmanan bin jî, ezê wan ji wir bicivînim û wan bibim cihê ku min bijartiye da ku navê xwe li wir bidim rûniştin.”

Ew bendeyên te ne, gelê te ne, yên ku te bi hêza xwe ya mezin û destê xwe yê qewî rizgar kirin. Ji kerema xwe, ya Bavê min ê Serwer, bila guhê te bala xwe bide duaya bendeyê te û duaya bendeyên te—ewên ku ji tirsa navê te kêfxweş dibin. Îro bendeyê xwe biser bixe, û li ber vî mirovî dilovaniyê nîşanî wî bide. Ez di wê demê de saqiyê padîşah bûm.