نحمياه 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹نحمياه بن حڪلياه جا ڪلام. ويهين سال جي ڪسلو مهيني ۾ آءٌ شوشن جي قلعي ۾ هوس. ^a a v1 ڪسلو عبراني ڪئلينڊر جو نائون مهينو هو، جيڪو نومبر جي آخر کان ڊسمبر تائين اچي ٿو.

²منهنجن ڀائرن مان هڪڙو حناني ڪجهه ماڻهن سان گڏ يهوداه کان آيو. مون کانئن انهن يهودين بابت، جيڪي بچي نڪتا هئا ۽ جلاوطنيءَ مان باقي رهيل هئا، ۽ يروشلم بابت پڇيو. ³هنن مون کي چيو تہ ”جلاوطنيءَ مان بچيل باقي ماڻهو اتي صوبي ۾ وڏي مصيبت ۽ بي‌عزتيءَ ۾ آهن. يروشلم جي ڀت ڊٺل آهي ۽ ان جا دروازا باهه سان ساڙيل آهن.“

⁴اهي ڳالهيون ٻڌي آءٌ ويهي روئڻ لڳس، ڪيترائي ڏينهن ماتم ڪندو رهيس، ۽ روزو رکي اسان جي آسمان واري پيءُ اڳيان دعا گھريندو رهيس. ⁵مون چيو تہ مهرباني ڪري، اي منهنجا آسمان وارا بابا، اي وڏا ۽ هيبتناڪ خدا، جيڪو پاڻ سان پيار ڪرڻ ۽ پنهنجن حڪمن تي هلڻ وارن سان عهد ۽ لافاني شفقت قائم رکين ٿو، ⁶تنهنجو ڪن ڏيان ڏئي ۽ تنهنجيون اکيون کليل هجن، تہ جيڪا دعا آءٌ تنهنجو ٻانهو هاڻي ڏينهن رات تنهنجي اڳيان تنهنجن ٻانهن اسرائيل لاءِ گھران ٿو، سا ٻڌين، جنهن ۾ جيڪي گناهه اسان اسرائيلين تو خلاف ڪيا آهن، تن جو اقرار ڪريان ٿو. مون ۽ منهنجي پيءُ جي گھراڻي گناهه ڪيا آهن. ⁷اسان تو سان وڏي بدسلوڪي ڪئي آهي، ۽ جيڪي حڪم، قاعدا ۽ فيصلا تو پنهنجي ٻانهي موسيٰ کي ڏنا هئا، تن تي نہ هليا آهيون.

⁸مهرباني ڪري اها هدايت ياد ڪر جيڪا تو پنهنجي ٻانهي موسيٰ کي ڏني هئي تہ ”جيڪڏهن اوهين بي‌وفائي ڪندا تہ آءٌ اوهان کي قومن ۾ ڇڙوڇڙو ڪري ڇڏيندس، ⁹پر جيڪڏهن مون ڏانهن موٽي ايندا، منهنجا حڪم مڃيندا ۽ انهن تي عمل ڪندا، تہ جيتوڻيڪ اوهان جا جلاوطن آسمان جي آخري ڪنڊ تائين هجن، آءٌ انهن کي اتان گڏ ڪري انهيءَ جاءِ تي آڻيندس، جيڪا مون پنهنجي نالي جي رهائش لاءِ چونڊي آهي.“

¹⁰اهي تنهنجا ٻانها ۽ تنهنجا ماڻهو آهن، جن کي تو پنهنجي وڏي قدرت ۽ مضبوط هٿ سان ڇڏايو. ¹¹مهرباني ڪري، اي منهنجا مالڪ بابا، تنهنجو ڪن تنهنجي ٻانهي جي دعا ڏانهن ۽ تنهنجن انهن ٻانهن جي دعا ڏانهن هجي، جيڪي تنهنجي نالي جو خوف رکڻ ۾ خوش آهن. اڄ پنهنجي ٻانهي کي ڪامياب ڪر ۽ هن ماڻهوءَ اڳيان کيس رحم عطا ڪر. آءٌ انهيءَ وقت بادشاهه جو ساقي هوس.