Yeruşalim'in Yıkım Haberi

Yeruşalim'in surları yıkıntı hâlindedir ve Nehemya halkı onları yeniden inşa etmeye yönlendirir. Kitabın merkezinde, halkını her çölde ayakta tutan bir Baba'yı anan büyük bir dua yer alır.

Bölüm 1.

Hakalya oğlu Nehemya'nın sözleri. Yirminci yılın Kislev ayında Sus Kalesi'ndeydim. ^a

Kardeşlerimden biri olan Hanani, Yahuda'dan gelen adamlarla birlikte yanıma geldi. Onlara sürgünden kurtulup sağ kalan Yahudiler'i ve Yeruşalim'i sordum. Bana şöyle dediler: «Sürgünden kurtulup o ilde kalanlar büyük sıkıntı ve utanç içindeler. Yeruşalim'in surları yıkılmış, kapıları ateşe verilmiş.»

Bu sözleri duyunca oturup ağladım. Günlerce yas tuttum, oruç tutup Göklerdeki Babamız'ın önünde dua ettim. Şöyle dedim: «Ne olur, ey Göklerdeki Babam, yüce ve heybetli Tanrı! Sen kendini sevenlerle, buyruklarına uyanlarla yaptığın antlaşmaya ve vefalı sevgine bağlı kalırsın. Kulağın işitsin, gözlerin açık olsun; kulun olan benim, kulların İsrailliler için gece gündüz önünde ettiğim bu duayı duy. Biz İsrailliler'in sana karşı işlediğimiz günahları itiraf ediyorum. Ben de, babamın evi de günah işledik. Sana karşı çok kötülük ettik; kulun Musa'ya verdiğin buyrukları, kuralları ve ilkeleri yerine getirmedik.

Ne olur, kulun Musa'ya verdiğin şu buyruğu anımsa: ‹Eğer sadakatsizlik ederseniz, sizi halkların arasına dağıtacağım; ama bana döner, buyruklarıma uyar ve onları yerine getirirseniz, sürgünleriniz göklerin en uzak ucunda olsa bile, onları oradan toplayıp adımı yerleştirmek için seçtiğim yere getireceğim.›

Onlar senin kulların, büyük gücünle ve kudretli elinle kurtardığın halkındır. Ne olur, ey Egemen Babam, kulağın kulunun duasına ve adından korkmaktan sevinç duyan kullarının duasına açık olsun. Bugün kulunu başarılı kıl, bu adamın önünde ona acımasını sağla.» O sırada ben kralın sakisiydim.