Nehemya 1

1 ¹Hakalya oğlu Nehemya'nın sözleri. Yirminci yılın Kislev ayında Sus Kalesi'ndeydim. ^a a v1 Kislev, İbrani takviminin dokuzuncu ayıydı; Kasım sonu ile Aralık ayına denk gelir.

²Kardeşlerimden biri olan Hanani, Yahuda'dan gelen adamlarla birlikte yanıma geldi. Onlara sürgünden kurtulup sağ kalan Yahudiler'i ve Yeruşalim'i sordum. ³Bana şöyle dediler: «Sürgünden kurtulup o ilde kalanlar büyük sıkıntı ve utanç içindeler. Yeruşalim'in surları yıkılmış, kapıları ateşe verilmiş.»

⁴Bu sözleri duyunca oturup ağladım. Günlerce yas tuttum, oruç tutup Göklerdeki Babamız'ın önünde dua ettim. ⁵Şöyle dedim: «Ne olur, ey Göklerdeki Babam, yüce ve heybetli Tanrı! Sen kendini sevenlerle, buyruklarına uyanlarla yaptığın antlaşmaya ve vefalı sevgine bağlı kalırsın. ⁶Kulağın işitsin, gözlerin açık olsun; kulun olan benim, kulların İsrailliler için gece gündüz önünde ettiğim bu duayı duy. Biz İsrailliler'in sana karşı işlediğimiz günahları itiraf ediyorum. Ben de, babamın evi de günah işledik. ⁷Sana karşı çok kötülük ettik; kulun Musa'ya verdiğin buyrukları, kuralları ve ilkeleri yerine getirmedik.

⁸Ne olur, kulun Musa'ya verdiğin şu buyruğu anımsa: ‹Eğer sadakatsizlik ederseniz, sizi halkların arasına dağıtacağım; ⁹ama bana döner, buyruklarıma uyar ve onları yerine getirirseniz, sürgünleriniz göklerin en uzak ucunda olsa bile, onları oradan toplayıp adımı yerleştirmek için seçtiğim yere getireceğim.›

¹⁰Onlar senin kulların, büyük gücünle ve kudretli elinle kurtardığın halkındır. ¹¹Ne olur, ey Egemen Babam, kulağın kulunun duasına ve adından korkmaktan sevinç duyan kullarının duasına açık olsun. Bugün kulunu başarılı kıl, bu adamın önünde ona acımasını sağla.» O sırada ben kralın sakisiydim.