Nag-abut ang Balita Nahanungud sa Pagkaguba sang Jerusalem

Ang mga pader sang Jerusalem nagakaguba, kag si Nehemias nagapanguna sa katawhan sa pagpatindog liwat sini. Sa tunga amo ang isa ka dakung pangamuyo nga nagapahanumdom sang isa ka Amay nga nagbuybuy sa Iya katawhan sa tagsa ka kamingawan.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 8–9

Kapitulo 1.

Ang mga pulong ni Nehemias nga anak ni Hacalias. Sang bulan sang Kislev, sa ika-kaduhaan nga tuig, yara ako sa kuta sang Susa, ^a

Nag-abut si Hanani, nga isa sang akon mga utud, upud ang mga tawo nga halin sa Juda. Ginpamangkot ko sila nahanungud sa mga Judio nga nakalikaw sa kamatayon, nga nabilin halin sa pagkabihag, kag nahanungud sa Jerusalem. Nagsiling sila sa akon, “Ang nabilin nga mga tawo halin sa pagkabihag, didto sa probinsia, yara sa dakung kalisud kag kahuluy-an. Ang pader sang Jerusalem naguba, kag ang mga gawang sini nasunog sa kalayo.”

Sang mabatian ko ini nga mga pulong, naglingkod ako kag naghibi, nagapangasubo sa sulud sang pila ka adlaw, nga nagapuasa kag nagapangamuyo sa atubangan sang aton Amay nga yara sa langit. Nagsiling ako: Nagapakitluoy ako, akon Amay nga yara sa langit, ang daku kag makatilingala nga Dios, nga nagabantay sing katipan kag malig-on nga paghigugma sa mga nagahigugma sa iya kag nagatuman sang iya mga sugo, ipamati ang imo igdulungug kag buksi ang imo mga mata, agud mabatian mo ini nga pangamuyo nga ginapangamuyo ko, nga imo alagad, sa imo atubangan karon, sa adlaw kag gab-i, para sa Israel, nga imo mga alagad—nga nagatuad sang mga sala nga ginpakasala namon nga mga Israelinhon batok sa imo. Ako kag ang panimalay sang akon amay nakasala. Nakahimo kami sing dakung sayup batok sa imo, kay wala namon pagtumana ang mga sugo, mga pagsulundan, kag mga paghukom nga imo ginsugo sa imo alagad nga si Moises.

Nagapakitluoy ako nga dumduma ang imo tudlo sa imo alagad nga si Moises, nga nagasiling, “Kon indi kamo matutum, paaplaagon ko kamo sa tunga sang mga katawohan, apang kon magbalik kamo sa akon, magtuman sang akon mga sugo, kag maghimo sini, bisan ang inyo mga binihag yara sa malayo nga ukbong sang kalangitan, tipunon ko sila halin didto kag dalhon sila sa duog nga akon ginpili agud papuy-on didto ang akon ngalan.”

Sila mga alagad mo, imo katawohan, nga imo gintubus paagi sa imo dakung gahum kag sa imo makusug nga kamut. Nagapakitluoy ako, akon Amay nga Soberano, kabay nga ipamati sang imo igdulungug ang pangamuyo sang imo alagad, kag ang pangamuyo sang imo mga alagad—nga nagakalipay sa pagkahadluk sa imo ngalan. Hatagi sing kadalag-an ang imo alagad karon nga adlaw, kag ihatag sa iya ang kalooy sa atubangan sining tawo. Ako manugdala sang kupa sang hari sadto nga tion.