Wong-wong kang Padha Bali Bareng karo Ezra

Ezra nyathet sapa bae kang lelungan bebarengan karo dheweke, ora nemu wong Lewi, banjur utusan nimbali para abdi kanggo padalemane Rama kita. Isin nyuwun prajurit marang ratu sawise ngegungake pangayomane Rama kagungane, dheweke malah ngundhangake pasa — lan slaka lan emas kang wis ditimbang tekan ing Yerusalem kanthi wutuh.

Pasal 8.

Iki para kepala kulawargane, lan sarsilahe wong-wong kang padha munggah bareng karo aku saka Babil nalika jamane Prabu Artahsasta:

Saka anak-turune Pinehas, Gersom; saka anak-turune Itamar, Daniel; saka anak-turune Dawud, Hatus.

Saka anak-turune Sekanya; saka anak-turune Paros: Zakharia, karo wong lanang 150 kang kacathet ing sarsilah.

Saka anak-turune Pahat-Moab, Elyhoenai anake Zerahya, lan bebarengan karo dheweke wong lanang 200.

Saka anak-turune Zatu, Sekanya anake Yahaziel, lan bebarengan karo dheweke wong lanang 300.

Saka anak-turune Adin, Ebed anake Yonatan, lan bebarengan karo dheweke wong lanang 50.

Saka anak-turune Elam, Yesaya anake Atalya, lan bebarengan karo dheweke wong lanang 70.

Saka anak-turune Sefaca, Zebaja anake Mikhael, lan bebarengan karo dheweke wong lanang 80.

Saka anak-turune Yoab, Obaja anake Yehiel, lan bebarengan karo dheweke wong lanang 218.

Saka anak-turune Bani, Selomit anake Yosifya, lan bebarengan karo dheweke wong lanang 160.

Saka anak-turune Bebai, Zakharia anake Bebai, lan bebarengan karo dheweke wong lanang 28.

Saka anak-turune Azgad, Yohanan anake Hakatan, lan bebarengan karo dheweke wong lanang 110.

Anak-turune Adonikam, kang kari-kari—jenenge: Elifelet, Yeuel, lan Semaya—lan wong lanang 60 bebarengan karo wong-wong mau.

Saka anak-turune Bigwai, Utai lan Zakur, lan bebarengan karo wong-wong mau wong lanang 70.

Ezra Nggoleki Para Abdi kanggo Padaleman Suci

Wong-wong mau dakklumpukake ing pinggir kali kang mili menyang Ahawa, lan ana ing kono aku kabeh ngedegake pakemahan nganti telung dina. Bareng aku mriksa wong-wong lan para imam, ing kono aku ora nemu anak-turune Lewi siji-sijia. Banjur aku kongkon nyeluk para pemimpin, yaiku Eliezer, Ariel, Semaya, Elnatan, Yarib, Elnatan, Natan, Zakharia, lan Mesulam, sarta wong-wong kang wicaksana, yaiku Yoyarib lan Elnatan. Wong-wong mau dakkongkon menyang panggonane Ido, pemimpin ing Kasifya, lan dakkandhani apa kang kudu diucapake marang Ido lan sanak-sedulure, yaiku para abdi padaleman ing kono, supaya padha nggawakake aku kabeh para abdi kanggo padalemane Rama kita. Marga saka astane Rama kita kang becik nunggil karo aku kabeh, wong-wong mau nggawakake aku kabeh sawijining wong kang wicaksana saka anak-turune Mahli, anake Lewi, anake Israel: yaiku Serebya, dalah anak-anake lan sadulur-sadulure, cacahe wong wolulas. Hasabya, lan bebarengan karo dheweke Yesaya saka anak-turune Merari, dalah sadulur-sadulure lan anak-anake—gunggung rong puluh, sarta para abdi padaleman cacahe 220, kang padha ditetepake dening Prabu Dawud lan para panggedhe kanggo ngladeni wong Lewi—kabeh kacathet miturut jenenge.

Mulane ana ing kono, ing pinggir kali Ahawa, aku banjur ngundhangake pasa, supaya aku kabeh ngasorake awak ana ing ngarsane Rama kita lan nyuwun marang Panjenengane dalan kang slamet kanggo aku kabeh, anak-anak kita, lan sabarang darbek kita. Aku isin nyuwun marang sang prabu prajurit lan wong-wong jaranan kanggo ngreksa aku kabeh saka mungsuh ing dalan, awit aku kabeh wis matur marang panjenengane: “Astane Rama kita tansah wonten ing sadaya tiyang ingkang madosi Panjenenganipun murih kasaenan, nanging pangwaos saha bebendunipun nglawan sadaya tiyang ingkang nilar Panjenenganipun.” Mulane aku kabeh padha pasa lan nyenyuwun marang Rama kita bab prakara iki, lan Panjenengane miyarsakake pandongaku kabeh.

Aku banjur misahake rolas imam pemimpin—yaiku Serebya, Hasabya—lan sepuluh sadulure bebarengan karo wong-wong mau. Aku banjur nimbang masrahake marang wong-wong mau slaka, emas, lan prabot-prabot—yaiku pisungsung kanggo padalemane Rama kita kang wis disaosake dening sang prabu, para penasihate, para panggedhene, lan wong Israel kabeh kang ana ing kono. Aku nimbang masrahake marang tangane wong-wong mau slaka kira-kira 24 ton, prabot slaka kang regane kira-kira 4 ton, emas kira-kira 4 ton, bokor emas 20 iji kang regane 1.000 darik, lan prabot loro saka prunggu kang alus lan gilap, kang ajine padha karo emas. Aku banjur kandha marang wong-wong mau: “Kowe iku suci kagem Rama kita, lan prabot-prabot iki uga suci, lan slaka sarta emas iki dadi pisungsung sukarila konjuk marang Rama kita, Gusti Allahe para leluhurmu. Padha jaganen lan reksanen nganti kowe nimbang kabeh mau ana ing ngarsane para pangarepe imam, wong-wong Lewi, lan para kepala kulawarga Israel ing Yerusalem, ing kamar-kamare padalemane Rama kita.”

Para imam lan wong-wong Lewi banjur nampani slaka, emas, lan prabot-prabot kang wis ditimbang mau, arep digawa menyang Yerusalem, menyang padalemane Rama kita.

Ing tanggal rolas sasi kapisan aku kabeh mangkat saka pinggir kali Ahawa menyang Yerusalem. Astane Rama kita nunggil karo aku kabeh, ngluwari aku saka mungsuh lan saka pangadhang ing sauruting dalan.

Aku kabeh tekan ing Yerusalem lan ngaso ana ing kono telung dina. Ing dina kapat, slaka, emas, lan prabot-prabot mau ditimbang ana ing padalemane Rama kita lan dipasrahake marang Meremot, imam anake Uria, kang didhampingi dening Eleazar anake Pinehas, sarta wong-wong Lewi, yaiku Yozabad anake Yesua lan Noadya anake Binui kang padha ngancani. Samubarang kabeh diitung lan ditimbang, lan gunggunge bobot kabeh dicathet nalika iku.

Banjur wong-wong buangan kang wis padha bali mau nyaosake kurban obaran konjuk marang Rama kita, Gusti Allahe Israel: sapi lanang rolas kanggo wong Israel kabeh, wedhus gembel lanang sangang puluh enem, cempe pitung puluh pitu, wedhus berok lanang rolas minangka kurban pangruwating dosa—kabeh mau dadi kurban obaran konjuk marang Rama kita. Wong-wong mau uga ngaturake dhawuh-dhawuhe sang prabu marang para wakil raja lan marang para gubernur ing propinsi Sabrange Kali, lan wong-wong iki padha mbiyantu bangsa mau lan padalemane Rama kita. ^a