Rama kita Nuntun Ezra menyang Yerusalem
Ezra, imam lan ahli Torèt kang wasis ing angger-angger, teka saka Babil nggawa layange ratu kang maringi slaka, pacawisan lan panguwasa kanggo ngangkat para hakim. Bab iki bola-bali nyebutake sababe: astane Rama kagungane kang becik nunggil karo dheweke. Ezra wis netepake atine kanggo nyinau, nglakoni lan mulangake.
7 1Sawuse prastawa-prastawa iku, nalika paprentahane Prabu Artahsasta, raja ing Persia, ana wong aran Ezra, anake Seraya, anake Azarya, anake Hilkia, 2anake Salum, anake Zadok, anake Ahitub, 3anake Amarya, anake Azarya, anake Merayot, 4anake Zerahya, anake Uzi, anake Buki, 5anake Abisua, anake Pinehas, anake Eleazar, anake Harun, pangarepe para imam. 6Ezra iki munggah saka Babil, sawijining ahli Toret kang baud ing Angger-anggere Nabi Musa, kang wis diparingake dening Rama kita, Allahe Israel. Sang Prabu ngabulake sakabehe panyuwune, awit astane Rama kita nunggil karo dheweke. 7Ana wong Israel sawatara, para imam, wong Lewi, para juru kidung, para penjaga gapura, lan para abdi Padaleman Suci, kang padha munggah menyang Yerusalem ing taun kapitu paprentahane Prabu Artahsasta. 8Ezra tekan ing Yerusalem ing sasi kalima, ing taun kapitu paprentahane Sang Prabu. 9Ing dina kapisan sasi kapisan dheweke budhal saka Babil; dheweke tekan ing Yerusalem ing dina kapisan sasi kalima, awit astane Rama kita kang becik nunggil karo dheweke. 10Awit Ezra wis netepake atine kanggo nyinau Angger-anggere Rama kita, netepi, sarta mulangake katetepan lan pranatane ana ing Israel.
Layange Sang Prabu kanggo Ezra
11Iki salinane layang kang diparingake dening Prabu Artahsasta marang Ezra, imam lan ahli Toret, kang baud ing pepakon lan katetepane Rama kita kanggo Israel:
12Artahsasta, raja ing para raja, marang Ezra, imam, ahli Toret ing Angger-anggere Gusti Allah ing swarga: salam. Lan saiki,
13aku netepake pranatan: saben wong Israel ing karajanku, dalah para imam lan wong Lewi, kang kepengin lunga menyang Yerusalem, kena melu kowe. 14Awit kowe diutus dening sang prabu lan para penasihate kang pitu, kanggo nitipriksa kahanan Yehuda lan Yerusalem adhedhasar Angger-anggere Allahmu kang ana ing tanganmu, 15sarta kanggo nggawa salaka lan emas kang wis kaaturake kanthi legawa dening sang prabu lan para penasihate marang Allahe Israel, kang daleme ana ing Yerusalem, 16dalah sakabehe salaka lan emas kang bakal kotemokake ing saindenging propinsi Babil, sarta pisungsung sukarila saka rakyat lan para imam, kang kaaturake kanthi legawa kanggo Padalemane Allahe ana ing Yerusalem. 17Nganggo dhuwit iki, enggal tukunen sapi lanang, wedhus gembel lanang, lan cempe, dalah kurban dhaharan lan kurban omben-ombene, banjur saosna ana ing misbyahe Padalemane Allahmu ing Yerusalem. 18Apa kang koanggep becik dening kowe lan para sadulurmu tumrap turahane salaka lan emas iku, tindakna miturut karsane Allahmu. 19Prabot-prabot kang diparingake marang kowe kanggo pangibadah ing Padalemane Allahmu, aturna ana ing ngarsane Allah ing Yerusalem. 20Apa maneh kang dibutuhake dening Padalemane Allahmu, kang dadi tanggunganmu kanggo nyukupi, cukupana saka gedhong raja-brana kratone sang prabu.
21Aku, Prabu Artahsasta, netepake pranatan marang sakabehe juru raja-brana ing propinsi Sabrange Kali Efrat: apa kang disuwun dening Ezra, imam, ahli Toret ing Angger-anggere Gusti Allah ing swarga, tindakna kanthi premati. 22Nganti watara salaka pitung ewu limang atus pon, gandum nem atus sukat, anggur nem atus galon, lenga nem atus galon, lan uyah tanpa wates. 23Apa kang didhawuhake dening Gusti Allah ing swarga, tindakna kanthi tumemen kanggo Padalemane, supaya aja nganti ana bebendu kang tumiba ing karajane sang prabu lan para putrane. 24Kowe uga padha dakkandhani: ora kena ana pajeg, bea, utawa pungutan kang ditetepake marang para imam, wong Lewi, para juru kidung, para penjaga gapura, para abdi Padaleman Suci, utawa para pekerja ing Padalemane Gusti Allah iki.
25He Ezra, srana kawicaksanane Allahmu kang ana ing tanganmu, kowe netepna para pangreh lan para hakim kang bakal ngadili sakabehe wong ing propinsi Sabrange Kali Efrat—yaiku sakabehe wong kang sumurup marang angger-anggere Allahmu. Dene wong kang durung sumurup, wulangana. 26Sing sapa ora gelem netepi angger-anggere Allahmu lan angger-anggere sang prabu, kudu diukum kanthi abot—bisa diukum pati, dibuwang, disita barang-darbeke, utawa dikunjara.
27Pinujia Rama kita, Allahe para leluhur kita, kang wis maringi osik ing atine sang prabu, supaya maesi Padalemane Rama kita ing Yerusalem, 28sarta kang wis nedahake sih-kadarman marang aku ana ing ngarsane sang prabu, para penasihate, lan sakabehe punggawane sang prabu kang kuwasa. Mulane aku dadi kendel, awit astane Rama kita nunggil karo aku, lan aku nglumpukake para pemimpin saka Israel supaya padha melu munggah bareng karo aku.