عزرا 7

7 ¹پس از این رویدادها، در دوران سلطنت اردشیر، پادشاه پارس، عزرا پسر سِرایا، پسر عَزَریا، پسر حِلقیا، ²پسر شَلّوم، پسر صادوق، پسر اَخیطوب، ³پسر اَمَریا، پسر عَزَریا، پسر مِرایوت، ⁴پسر زِرَحیا، پسر عُزّی، پسر بُقّی، ⁵پسر اَبیشوع، پسر فینِحاس، پسر اِلعازار، پسر هارونِ کاهن اعظم بود. ⁶این عزرا از بابِل برآمد؛ او کاتبی بود ماهر در شریعت موسی که پدر ما، خدای اسرائیل، عطا کرده بود. و پادشاه هرآنچه خواست به او بخشید، زیرا دست پدرش بر او بود. ⁷برخی از بنی‌اسرائیل، و کاهنان، لاویان، سرایندگان، دربانان و خادمان معبد، در سال هفتمِ اردشیر پادشاه به اورشلیم برآمدند. ⁸و عزرا در ماه پنجم، در سال هفتمِ پادشاه، به اورشلیم رسید. ⁹در روز نخستِ ماه اول از بابِل حرکت کرد و در روز نخستِ ماه پنجم به اورشلیم رسید، زیرا دست نیکوی پدرش بر او بود. ¹⁰زیرا عزرا دل خود را بر آن نهاده بود که شریعت پدر ما را بیاموزد و از آن اطاعت کند و فرایض و احکام او را در اسرائیل تعلیم دهد.

نامهٔ پادشاه برای عزرا

¹¹این است رونوشتِ نامه‌ای که اردشیر پادشاه به عزرای کاهن و کاتب داد، آن که در احکام و فرایض پدر ما برای اسرائیل خبره بود:

¹²اردشیر، شاهنشاه، به عزرای کاهن، کاتبِ شریعت خدای آسمان: درود. و اکنون،

¹³فرمان می‌دهم: هر یک از بنی‌اسرائیل در قلمرو من، همراه با کاهنان و لاویان، که مایل به رفتن به اورشلیم باشد، می‌تواند با تو برود. ¹⁴زیرا تو از سوی پادشاه و هفت مشاورش فرستاده شده‌ای تا دربارهٔ یهودا و اورشلیم، بر پایهٔ شریعت خدایت که در دست توست، تحقیق کنی، ¹⁵و نقره و طلایی را که پادشاه و مشاورانش به میل خود به خدای اسرائیل، که خانه‌اش در اورشلیم است، بخشیده‌اند، ببری، ¹⁶به‌همراه تمام نقره و طلایی که در سراسر ولایتِ بابِل می‌یابی، به‌علاوهٔ هدایای داوطلبانهٔ قوم و کاهنان که به میل خود برای خانهٔ خدای‌شان در اورشلیم داده شده است. ¹⁷با این پول، بی‌درنگ گاوها، قوچ‌ها و بره‌ها را با هدایای آردی و ریختنی‌شان بخر و آنها را بر مذبح خانهٔ خدایت در اورشلیم تقدیم کن. ¹⁸و با باقی‌ماندهٔ نقره و طلا، هرآنچه تو و برادرانت صلاح بدانید، بر وفق ارادهٔ خدایت انجام دهید. ¹⁹و ظروفی را که برای خدمت خانهٔ خدایت به تو داده شده، در حضور خدای اورشلیم تحویل ده. ²⁰و هرآنچه دیگر که خانهٔ خدایت بدان نیاز داشته باشد و تأمینش بر عهدهٔ تو افتد، از خزانهٔ پادشاه فراهم کن.

²¹من، اردشیر پادشاه، به همهٔ خزانه‌داران در ولایتِ آن‌سوی رود فرمان می‌دهم: هرآنچه عزرای کاهن، کاتبِ شریعت خدای آسمان، از شما بخواهد، درست همان‌گونه انجام دهید، ²²تا حدود ۷٬۵۰۰ پوند نقره، ۶۰۰ بوشل گندم، ۶۰۰ گالن شراب، ۶۰۰ گالن روغن، و نمک بی‌حد. ²³هرآنچه خدای آسمان امر فرماید، برای خانهٔ او به‌تمامی انجام شود، مبادا خشمی بر قلمرو پادشاه و پسرانش فرود آید. ²⁴و نیز به شما اعلام می‌داریم: بر هیچ‌یک از کاهنان، لاویان، سرایندگان، دربانان، خادمان معبد یا کارگران این خانهٔ خدا، خراج، باج یا عوارضی نباید نهاده شود.

²⁵و تو ای عزرا، به حکمتِ خدایت که در دست توست، داوران و قاضیان بگمار تا بر تمامی قومی که در ولایتِ آن‌سوی رود هستند حکمرانی کنند، یعنی بر همهٔ آنان که شرایعِ خدایت را می‌دانند؛ و به آنان که نمی‌دانند تعلیم ده. ²⁶و هرکه شریعتِ خدایت و قانون پادشاه را نپذیرد، باید به‌سختی مجازات شود—به مرگ یا تبعید یا مصادرهٔ اموال یا زندان.

²⁷متبارک باد پدر ما، خدای پدران ما، که چنین چیزی را در دل پادشاه نهاد تا خانهٔ پدر ما را در اورشلیم بیاراید، ²⁸و در برابر پادشاه و مشاورانش و همهٔ صاحب‌منصبانِ مقتدرِ پادشاه، محبتِ عهد را بر من نمایان ساخت. پس دل قوی داشتم، زیرا دست پدرم بر من بود، و بزرگان اسرائیل را گرد آوردم تا با من برآیند.