Księga Ezdrasza 8

8 ¹A oto naczelnicy rodów i rodowód tych, którzy wyszli ze mną z Babilonu za panowania króla Artakserksesa:

²Z synów Pinechasa — Gerszom; z synów Itamara — Daniel; z synów Dawida — Chattusz.

³Z synów Szekaniasza; z synów Parosza — Zachariasz, a z nim 150 mężczyzn spisanych w rodowodzie.

⁴Z synów Pachat-Moaba — Eliehoenaj, syn Zerachiasza, a z nim 200 mężczyzn.

⁵Z synów Zattua — Szekaniasz, syn Jachaziela, a z nim 300 mężczyzn.

⁶Z synów Adina — Ebed, syn Jonatana, a z nim 50 mężczyzn.

⁷Z synów Elama — Jeszajasz, syn Ataliasza, a z nim 70 mężczyzn.

⁸Z synów Szefatiasza — Zebadiasz, syn Michała, a z nim 80 mężczyzn.

⁹Z synów Joaba — Obadiasz, syn Jechiela, a z nim 218 mężczyzn.

¹⁰Z synów Baniego — Szelomit, syn Josifiasza, a z nim 160 mężczyzn.

¹¹Z synów Bebaja — Zachariasz, syn Bebaja, a z nim 28 mężczyzn.

¹²Z synów Azgada — Jochanan, syn Hakkatana, a z nim 110 mężczyzn.

¹³Z synów Adonikama, tych późniejszych — oto imiona: Elifelet, Jeuel i Szemajasz — a z nimi 60 mężczyzn.

¹⁴Z synów Bigwaja — Utaj i Zakkur, a z nimi 70 mężczyzn.

Ezdrasz szuka sług dla domu

¹⁵Zgromadziłem ich nad rzeką, która płynie do Achawy, i obozowaliśmy tam trzy dni. Gdy przyglądałem się ludowi i kapłanom, nie znalazłem tam nikogo z synów Lewiego. ¹⁶Posłałem więc po przywódców: Eliezera, Ariela, Szemajasza, Elnatana, Jariba, Elnatana, Natana, Zachariasza i Meszullama, oraz po ludzi roztropnych: Jojariba i Elnatana. ¹⁷Wysłałem ich do Iddo, przywódcy w Kasifii, i powiedziałem im, co mają rzec Iddo i jego braciom, sługom świątynnym tam mieszkającym, aby przyprowadzili nam sługi dla domu naszego Ojca. ¹⁸A ponieważ dobra ręka naszego Ojca była nad nami, przyprowadzili nam człowieka roztropnego z synów Machliego, syna Lewiego, syna Izraela: Szerebiasza wraz z jego synami i braćmi — osiemnastu. ¹⁹oraz Chaszabiasza, a z nim Jeszajasza z synów Merariego, z jego braćmi i ich synami — razem dwudziestu, ²⁰i 220 sług świątynnych, których Dawid i dostojnicy przeznaczyli do posługi Lewitom — wszyscy wymienieni z imienia.

²¹Tam, nad rzeką Achawą, ogłosiłem post, abyśmy ukorzyli się przed naszym Ojcem i prosili go o bezpieczną drogę dla nas, naszych dzieci i całego naszego dobytku. ²²Wstydziłem się bowiem prosić króla o żołnierzy i jeźdźców, by nas chronili przed wrogiem w drodze, ponieważ powiedzieliśmy mu: „Ręka naszego Ojca jest nad wszystkimi, którzy go szukają, ku dobremu, lecz jego moc i gniew są przeciwko wszystkim, którzy go opuszczają”. ²³Pościliśmy więc i błagaliśmy o to naszego Ojca, a on wysłuchał naszej modlitwy.

²⁴Wtedy wybrałem dwunastu spośród przedniejszych kapłanów: Szerebiasza, Chaszabiasza, a z nimi dziesięciu ich braci. ²⁵I odważyłem im srebro, złoto i naczynia — dar ofiarny dla domu naszego Ojca, który złożyli król, jego doradcy, jego dostojnicy i cały obecny tam Izrael. ²⁶Odważyłem w ich ręce około 24 tony srebra, naczynia srebrne wartości około 4 ton, złota około 4 tony, ²⁷dwadzieścia czasz złotych wartości tysiąca darejków i dwa naczynia z wybornego, lśniącego brązu, drogocennego jak złoto. ²⁸I powiedziałem im: „Wy jesteście święci dla naszego Ojca, święte są też te naczynia, a srebro i złoto to dobrowolny dar dla naszego Ojca, Boga waszych ojców. ²⁹Czuwajcie nad nimi i strzeżcie ich, aż je odważycie przed przedniejszymi kapłanami, Lewitami i naczelnikami rodów Izraela w Jerozolimie, w komnatach domu naszego Ojca”.

³⁰Kapłani i Lewici wzięli więc odważone srebro, złoto i naczynia, aby je zanieść do Jerozolimy, do domu naszego Ojca.

³¹Wyruszyliśmy znad rzeki Achawy dwunastego dnia pierwszego miesiąca, aby iść do Jerozolimy. Ręka naszego Ojca była nad nami i wybawiła nas od wroga i od zasadzek na drodze.

³²Przybyliśmy do Jerozolimy i odpoczywaliśmy tam trzy dni. ³³Czwartego dnia odważono srebro, złoto i naczynia w domu naszego Ojca i przekazano je Meremotowi, kapłanowi, synowi Uriasza, przy którym był Eleazar, syn Pinechasa, a obok nich Lewici: Jozabad, syn Jeszuy, i Noadiasz, syn Binnuja. ³⁴Wszystko policzono i zważono, a cała waga została wtedy zapisana.

³⁵Wtedy ci, którzy wrócili z niewoli, złożyli naszemu Ojcu, Bogu Izraela, ofiary całopalne: dwanaście cielców za całego Izraela, dziewięćdziesiąt sześć baranów, siedemdziesiąt siedem jagniąt, dwanaście kozłów na ofiarę za grzech — wszystko to jako całopalenie dla naszego Ojca. ³⁶Oddali też rozporządzenia króla satrapom króla i namiestnikom prowincji Zarzecze, a ci wspierali lud i dom naszego Ojca. ^a a v36 Zarzecze było oficjalną perską nazwą ich prowincji na zachód od rzeki Eufrat.