Isaias 10

10 ¹Alaot ang mga nagpakanaog ug dili makiangayong mga mando, ang mga tigsulat nga nagmantala ug malupigong mga balaod, ²aron hikawan sa hustisya ang mga kabos ug agawan ang mga nanginahanglan sa akong katawhan sa ilang mga katungod, nga ginahimong inagaw ang mga balo ug tukbonon ang mga ilo. ³Unsa may inyong buhaton sa adlaw sa panghukom, kon moabot ang kalaglagan gikan sa halayo? Kang kinsa kamo modangop alang sa tabang? Asa ninyo ibilin ang inyong bahandi? ⁴Wala nay nahibilin kondili ang pagtikuko uban sa mga binihag o pagkapukan uban sa mga gipamatay. Apan bisan pa niini, wala mobiya ang iyang kasuko; ang iyang kamot gituy-od pa gihapon.

Ang Asiria, ang Bunal sa Iyang Kamot

⁵“Alaot ang Asiria, ang bunal sa akong kasuko, nga sa iyang kamot anaa ang pangbunal sa akong kapungot! ⁶Gipadala ko siya batok sa usa ka nasod nga dili diosnon; batok sa katawhan sa akong kaligutgot gisugo ko siya, sa pag-ilog ug inagaw ug pagdala sa mga samsam, sa pagyatak kanila sama sa lapok sa kadalanan.”

⁷Apan dili kini ang iyang tuyo; dili kini ang gilaraw sa iyang kasingkasing. Ang iyang katuyoan mao ang paglaglag, sa pagputol sa nasod human sa nasod. ⁸Kay siya nag-ingon, “Dili ba mga hari ang tanan kong mga komandante? ⁹Dili ba ang Calno sama sa Carkemis? Dili ba ang Hamat sama sa Arpad? Dili ba ang Samaria sama sa Damasco? ¹⁰Maingon nga nasakmit sa akong kamot ang mga gingharian sa mga dios-dios, kansang mga kinulit nga larawan labaw pa niadtong anaa sa Jerusalem ug sa Samaria, ¹¹dili ko ba buhaton sa Jerusalem ug sa iyang mga larawan ang gibuhat ko sa Samaria ug sa iyang mga dios-dios?”

¹²Sa diha nga mahuman na sa Soberanong Amahan ang tanan niyang buluhaton batok sa Bukid sa Zion ug sa Jerusalem, silotan ko ang bunga sa mapahitas-ong kasingkasing sa hari sa Asiria ug ang mapagarbohong garbo sa iyang mga mata.

¹³Kay siya nag-ingon, “Pinaagi sa kusog sa akong kamot gibuhat ko kini, ug pinaagi sa akong kaalam, kay ako may salabutan. Gikuha ko ang mga utlanan sa mga katawhan ug giagaw ang ilang mga bahandi; gipukan ko ang mga nagalingkod sa trono sama sa usa ka gamhanan. ¹⁴Ang akong kamot nakakab-ot sa bahandi sa mga katawhan sama sa pagkab-ot sa usa ka salag; sama sa usa nga nagtapok sa mga biniyaang itlog, gitigom ko ang tibuok yuta. Walay bisan usa nga mikapaykapay sa pako o miabli sa sungo aron mohuni. ¹⁵Magpahitaas ba ang atsa batok sa nagawasiwas niini? Manghambog ba ang gabas batok sa nagagamit niini? Nga daw ang bunal makawasiwas sa nagaalsa niini, nga daw ang sungkod makaalsa sa dili kahoy!” ¹⁶Busa ang Soberanong Amahan, ang Amahan sa kasundalohan sa langit, magpadala ug sakit nga makaut-ot taliwala sa iyang kusgang mga manggugubat, ug ilalom sa iyang himaya modilaab ang kalayo sama sa nagdilaab nga siga. ¹⁷Ang Kahayag sa Israel mahimong kalayo, ang atong Balaan mahimong siga; sa usa lang ka adlaw kini mosunog ug molamoy sa iyang mga tunok ug mga sampinit. ¹⁸Ang himaya sa iyang kalasangan ug sa iyang tabunok nga uma laglagon sa atong Amahan, kalag ug lawas; mahisama kini sa pagkahunos sa usa ka masakiton. ¹⁹Ang mahibiling mga kahoy sa iyang kalasangan hilabihan ka diyutay nga maihap kini sa usa ka bata.

Pagsandig Pag-usab sa Atong Amahan

²⁰Nianang adlawa ang nahibilin sa Israel ug ang nakalingkawas sa panimalay ni Jacob dili na mosandig sa naghampak kanila, apan tinuoray nga mosandig sa atong Amahan, ang Balaan sa Israel. ²¹Ang nahibilin mobalik— ang nahibilin ni Jacob—ngadto sa Gamhanang Dios. ²²Bisan pa ang imong katawhan nga Israel mahisama sa balas sa dagat, ang nahibilin lamang ang mobalik. Ang kalaglagan gikatakda na, nagaawas sa pagkamatarong. ²³Kay ang Soberanong Amahan, ang Amahan sa kasundalohan sa langit, magapatuman sa gikatakdang kalaglagan sa tibuok yuta.

²⁴Busa ang Soberanong Amahan, ang Amahan sa kasundalohan sa langit, nag-ingon, “Akong katawhan nga nagpuyo sa Zion, ayaw kamo kahadlok sa Asiria, nga nagahampak kaninyo sa bunal ug nagabakyaw sa sungkod batok kaninyo sama sa gibuhat sa Ehipto. ²⁵Kay sa dyutay na lang nga panahon matapos na ang akong kapungot, ug ang akong kasuko mahimong ilang kalaglagan.” ²⁶Ang Amahan sa kasundalohan sa langit magabakyaw ug latos batok kanila, sama sa dihang gihampak niya ang Midian didto sa bato sa Oreb; ibayaw niya ang iyang sungkod ibabaw sa dagat sama sa iyang gibuhat sa Ehipto. ^a a v26 Ang bato sa Oreb mao ang dapit diin gipatay sa mga tawo ni Gideon ang mga komandante sa Midian (Mga Maghuhukom 7:25). ²⁷Nianang adlawa makuha ang ilang luwan gikan sa imong abaga, ang ilang yugo gikan sa imong liog; mabali ang yugo.

²⁸Miabot siya batok sa Ayat, milabang sa Migron, gitipigan niya ang iyang mga gamit sa Micmas. ²⁹Mitabok sila sa agianan: “Magkampo kita sa Geba.” Nangurog ang Rama; Mikalagiw ang Gabaa ni Saul. ³⁰Singgit, anak nga babaye sa Galim! Pamati, Laisa! Alaot nga Anatot! ³¹Mikalagiw ang Madmena; nanago ang mga lumulupyo sa Gebim. ³²Niining adlawa mohunong siya sa Nob, nga nagakumo sa iyang kamot batok sa bukid sa anak nga babaye sa Zion, ang bungtod sa Jerusalem. ³³Tan-awa, ang Soberanong Amahan, ang Amahan sa kasundalohan sa langit, magaputol sa mga sanga uban sa makalilisang nga kusog; ang labing tag-as nga mga kahoy pukanon, ang habog ipaubos. ³⁴Putlon niya ang mabagang kalasangan pinaagi sa atsa, ug ang Lebanon mapukan atubangan sa Halangdon.