Lalàna Mandroba ny Mahantra

Asyria dia ampingan'ny tanan'i Raintsika ka tsy mahalala izany — famaky mirehareha amin'ilay mihetsika azy — ka voaheloka koa ny avonavona an'ilay fitaovana. Arahana tanàna isan-tanàna ny diaben'ilay mpanafika mandra-pizahany ny totohondriny hamely an'i Jerosalema.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 5–6, 12, 24–27

Toko 10.

Lozan’izay manao didy tsy marina sy ireo mpanoratra manao lalàna mampahory, mba hanilikilika ny ory tsy hahazo rariny sy handroba ny mahantra amin’ny oloko ny zony, ka ho babony ny mpitondratena ary ho firaisany ny kamboty. Inona no hataonareo amin’ny andro fitsarana, rehefa tonga avy lavitra ny fandravana? Iza no hitsoahanareo hangataka famonjena? Ary aiza no hamelanareo ny harenareo? Tsy misy sisa afa-tsy ny miondrika eo amin’ny babo na ny lavo eo amin’ny voavono. Nefa na dia izany rehetra izany aza dia tsy mbola niverina ny fahatezerany; mbola mivelatra ihany ny tànany.

Asyria, ny Tehina eny an-Tànany

«Lozan’i Asyria, ilay tehin’ny fahatezerako, izay eny an-tànany no misy ny kibon’ny fiaikenako! Alefako hamely firenena tsy mahalala Andriamanitra izy; ny vahoakan’ny hatezerako no andidiako azy handroba babo sy hakana kapoka, ary handrava azy ireo toy ny fotaka eny an-dalana.»

Nefa tsy izany no kasainy; tsy izany no tanjon’ny fony. Fa ny fikasany dia ny handrava sy hanapaka firenena be dia be. Fa hoy izy: «Moa tsy mpanjaka va ny komandiko rehetra? Moa tsy tahaka an’i Karkemisy va i Kalno? Moa tsy tahaka an’i Arpada va i Hamata? Moa tsy tahaka an’i Damaskosy va i Samaria? Tahaka ny nahazoan’ny tanako ny fanjakan’ireo sampy, izay nihoatra noho ny an’i Jerosalema sy Samaria ny sarin-tsampiny voasokitra, moa tsy hataoko amin’i Jerosalema sy ny sarin-tsampiny va araka izay nataoko tamin’i Samaria sy ny sampiny?»

Rehefa vitan’ny Ray Tompo ny asany rehetra amin’ny Tendrombohitra Ziona sy Jerosalema, dia hovaliako ny vokatry ny fon’ny mpanjakan’i Asyria mirehareha sy ny fiavonavonan’ny masony.

Fa hoy izy: «Tamin’ny heriky no nanaovako izany, sy ny fahendreko, satria manan-tsaina aho. Nafindrako ny sisin-tanin’ny firenena ary nobaoboko ny rakitrany; nampietrenako toy ny mahery ireo mipetraka eo amin’ny seza fiandrianana. Ny tanako nahatratra ny harenan’ny firenena toy ny mankany amin’ny akany; tahaka ny fanangonana atody nafoy no nanangonako ny tany rehetra. Tsy nisy nandelana elatra na nanokatra ny vavany hitsiaka. Moa miavonavona amin’izay mampiasa azy va ny famaky? Moa mirehareha amin’izay mikapoka azy va ny tsofa? Toy ny hoe ny tehina no mahatsangana izay mitondra azy, toy ny hoe ny tayka no mahasambotra izay tsy hazo!» Koa dia handefa areti-mandringana any amin’ny mpiady matanjaka azy ny Ray Tompo, ny Rain’ny tafik’ny lanitra, ary eo ambanin’ny voninahiny dia hirehitra ny afo toy ny lelafo mirehitra. Ny Fahazavan’i Israely dia ho afo, ny Masintsika ho lelafo; amin’ny andro iray monja dia handoro sy handevona ny tsilo sy ny hazo kitikitika aminy izy. Haravan’i Raintsika ny voninahitry ny alany sy ny sahany lonaka, na ny aina na ny nofo; ho tahaka ny fandazan’ny marary izany. Ho vitsy dia vitsy ny hazo sisa ao amin’ny alany ka ho voaisan’ny zaza.

Miantehitra amin’i Raintsika Indray

Amin’izany andro izany dia tsy hiankina intsony amin’izay namely azy ny sisa tavela amin’ny Israely sy ny sisa velona amin’ny taranak’i Jakoba, fa hiankina marina amin’i Raintsika, ilay Masin’ny Israely. Hiverina ny sisa, dia ny sisa amin’i Jakoba, any amin’Andriamanitra Mahery. Na dia toy ny fasan-dranomasina aza ny olonao Israely, dia ny sisa ihany no hiverina. Efa voatondro ny fandravana, mihoa-pototra amin’ny fahamarinana. Fa ny Ray Tompo, ny Rain’ny tafik’ny lanitra, no hanatanteraka ny fandravana voatondro eran’ny tany.

Koa izao no lazain’ny Ray Tompo, ny Rain’ny tafik’ny lanitra: «Ry oloko izay monina any Ziona, aza matahotra an’i Asyria, izay mamely anareo amin’ny tehina ary manonjaka ny tayka aminareo tahaka ny nataon’i Egypta. Fa afaka kelikely sisa dia ho tapitra ny fahatezerako, ary ny hatezerako dia hitodika hamely azy ireo ho ravana.» Ny Rain’ny tafik’ny lanitra dia hanisy karavasy hamely azy, tahaka ny namelezany ny Midiana teo amin’ny vatolampy Oreba; ary hanonjaka ny tehiny eo ambonin’ny ranomasina Izy tahaka ny tany Egypta. ^a Amin’izany andro izany dia hesorina amin’ny soroka ny entany, ary amin’ny vozonao ny zioganao; ho vaky ny zioga.

Tonga any Ayata izy, mandalo any Migrona, ary mametraka ny entany any Mikmasy. Mamaky ny lalan-davaka izy: «Hitoby any Geba isika.» Mangovitra i Rama; mandositra i Gibea an’i Saoly. Mitaraina mafy, ry zanakavavin’i Galima! Henoy, ry Laisha! Ry Anatota mahantra! Mandositra i Madmena; miafina ny mponin’i Gebima. Amin’izao andro izao ihany dia mijanona any Nobe izy, manainga ny totohondriny amin’ny tendrombohitry ny zanakavavin’i Ziona, dia ny havoan’i Jerosalema. Indro, ny Ray Tompo, ny Rain’ny tafik’ny lanitra, dia hanapaka ny rantsankazo amin’ny hery mampihorohoro; hotapahina ny hazo avo indrindra, ary hatao ambany ny avo. Hotetezany amin’ny famaky ny hazo be ala, ary hirodana eo anoloan’ilay Lehibe i Libanona.