ଦରିଦ୍ରଙ୍କୁ ଲୁଣ୍ଠନକାରୀ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ଅଶୂର ଆମ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଦଣ୍ଡ, ଅଥଚ ତାହା ଜାଣେ ନାହିଁ — ଯେପରି ଏକ କୁରାଢ଼ି ତାକୁ ଚଳାଉଥିବା ଜଣଙ୍କ ଉପରେ ଗର୍ବ କରେ — ତେଣୁ ସେହି ଯନ୍ତ୍ରର ଅହଂକାରର ମଧ୍ୟ ବିଚାର ହୁଏ। ଆକ୍ରମଣକାରୀର ଯାତ୍ରା ନଗର ପରେ ନଗର ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଯିରୂଶାଲମ ଆଡ଼କୁ ମୁଠା ହଲାଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 10।

ଯେଉଁମାନେ ଅଧର୍ମମୟ ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ କରନ୍ତି ଓ ଯେଉଁ ଲେଖକମାନେ ଉତ୍ପୀଡ଼କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଲିପିବଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତାପର ପାତ୍ର, ଯେପରି ସେମାନେ ଦୀନହୀନମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟରୁ ବଞ୍ଚିତ କରନ୍ତି ଓ ଆମ୍ଭ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ଲୁଣ୍ଠନ କରନ୍ତି, ବିଧଵାମାନଙ୍କୁ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଲୁଟ ଓ ପିତୃହୀନମାନଙ୍କୁ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଶିକାର କରନ୍ତି। ଦଣ୍ଡଦିନରେ, ଯେତେବେଳେ ଦୂରରୁ ବିନାଶ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କଅଣ କରିବ? ସାହାଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ କାହା ନିକଟକୁ ପଳାୟନ କରିବ? ଆପଣାମାନଙ୍କ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟ କେଉଁଠାରେ ରଖିବ? ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନତ ହେବା ଅବା ହତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପତିତ ହେବା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ନାହିଁ। ତଥାପି ଏସମସ୍ତ ସତ୍ତ୍ଵେ ତାହାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ନିବୃତ୍ତ ହୋଇ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତ ଏବେ ହେଁ ବିସ୍ତାରିତ ଅଛି।

ଅଶୂର, ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତସ୍ଥିତ ଦଣ୍ଡ

“ଅଶୂର ସନ୍ତାପର ପାତ୍ର, ସେ ଆମ୍ଭ କ୍ରୋଧର ଦଣ୍ଡ, ତାହାର ହସ୍ତସ୍ଥିତ ଯଷ୍ଟି ଆମ୍ଭ କୋପ ସ୍ଵରୂପ! ଲୁଟ ଅଧିକାର କରିବାକୁ ଓ ଲୁଣ୍ଠିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ବହି ନେବାକୁ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ସଡ଼କର କାଦୁଅ ପରି ଦଳିତ କରିବାକୁ ଆମ୍ଭେ ଏକ ଅଧର୍ମୀ ଜାତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାହାକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଅଛୁ, ଆପଣା କୋପର ପାତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାହାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଉଅଛୁ।”

ମାତ୍ର ସେ ଏପରି ମନସ୍ଥ କରେ ନାହିଁ; ତାହାର ଅନ୍ତଃକରଣ ଏପରି ସଙ୍କଳ୍ପ କରେ ନାହିଁ। ବରଞ୍ଚ ବିନାଶ କରିବା ଓ ଅନେକ ଜାତିକୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ କରିବା ହିଁ ତାହାର ଅଭିପ୍ରାୟ। କାରଣ ସେ କହେ, “ଆମ୍ଭର ସେନାପତିମାନେ ସମସ୍ତେ କʼଣ ରାଜା ନୁହନ୍ତି? କଲ୍ନୋ କʼଣ କର୍କମୀଶ୍ ତୁଲ୍ୟ ନୁହେଁ? ହମାତ୍ କʼଣ ଅର୍ପଦ୍ ତୁଲ୍ୟ ନୁହେଁ? ଶମରୀୟା କʼଣ ଦମ୍ମେଶକ ତୁଲ୍ୟ ନୁହେଁ? ଯେଉଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଖୋଦିତ ପ୍ରତିମା ଯିରୂଶାଲମ ଓ ଶମରୀୟାର ପ୍ରତିମାଠାରୁ ଅଧିକ ଥିଲା, ସେହି ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟସବୁ ଆମ୍ଭର ହସ୍ତ ଯେପରି ଅଧିକାର କଲା, ଆମ୍ଭେ ଶମରୀୟା ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି କଲୁ, ଯିରୂଶାଲମ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କʼଣ ସେପରି ନ କରିବୁ?”

ଯେତେବେଳେ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ସିୟୋନ ପର୍ବତ ଓ ଯିରୂଶାଲମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣାର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିଥିବେ, ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ଅଶୂର-ରାଜାର ଗର୍ବିତ ଅନ୍ତଃକରଣର ଫଳ ଓ ତାହାର ଉଦ୍ଧତ ଦୃଷ୍ଟିର ଅହଙ୍କାର ଦଣ୍ଡ ଦେବୁ।

କାରଣ ସେ କହେ: “ଆପଣା ହସ୍ତର ବଳରେ ଓ ଆପଣା ଜ୍ଞାନରେ ଆମ୍ଭେ ଏହା କରିଅଛୁ, କାରଣ ଆମ୍ଭର ବୁଦ୍ଧି ଅଛି। ଆମ୍ଭେ ଗୋଷ୍ଠୀବର୍ଗର ସୀମା ଲୋପ କରିଅଛୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଭଣ୍ଡାର ଲୁଣ୍ଠନ କରିଅଛୁ; ବୀର ତୁଲ୍ୟ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେ ଅବନତ କରିଅଛୁ। ବସାରେ ହାତ ପୁରାଇବା ପରି ଆମ୍ଭର ହସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀବର୍ଗର ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା; ପରିତ୍ୟକ୍ତ ଅଣ୍ଡା ଲୋକେ ଯେପରି ସଂଗ୍ରହ କରେ, ଆମ୍ଭେ ସେପରି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ସଂଗ୍ରହ କଲୁ। ପକ୍ଷ ହଲାଇବାକୁ ଅବା ଚୁଞ୍ଚୁ ଫିଟାଇ କିଚିରିମିଚିରି କରିବାକୁ କେହି ନ ଥିଲା। କୁହ୍ରାଡ଼ି କʼଣ ଆପଣାକୁ ଚାଳନାକାରୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣାକୁ ବଡ଼ କରେ? କରତ କʼଣ ଆପଣାକୁ ଚାଳନାକାରୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦର୍ପ କରେ? ଏହା ଯେମିତି ଦଣ୍ଡ ଆପଣା ଉଠାଇବା ଲୋକକୁ ହଲାଇବ, ଏହା ଯେମିତି ଯଷ୍ଟି ଅକାଷ୍ଠକୁ ଉଠାଇବ!” ଏହେତୁ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀର ପିତା, ତାହାର ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷୟରୋଗ ପ୍ରେରଣ କରିବେ, ପୁଣି ତାହାର ମହିମା ତଳେ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେବ। ଇସ୍ରାଏଲର ଜ୍ୟୋତିଃ ଅଗ୍ନି ସ୍ଵରୂପ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଧର୍ମସ୍ଵରୂପ ଅଗ୍ନିଶିଖା ସ୍ଵରୂପ ହେବେ; ଏକ ଦିନରେ ତାହା ତାହାର କଣ୍ଟକ ଓ କଣ୍ଟକଲତା ଦଗ୍ଧ କରି ଗ୍ରାସ କରିବ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାର ଅରଣ୍ୟ ଓ ଉର୍ବର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମାକୁ ପ୍ରାଣ ଓ ଶରୀର ଉଭୟ ସହିତ ବିନାଶ କରିବେ; ତାହା ପୀଡ଼ିତ ଲୋକ କ୍ଷୀଣ ହେବା ପରି ହେବ। ତାହାର ଅରଣ୍ୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ବୃକ୍ଷ ଏତେ ଅଳ୍ପ ହେବ ଯେ, ଗୋଟିଏ ବାଳକ ତାହା ଗଣି ପାରିବ।

ପୁନର୍ବାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର

ସେହି ଦିନ ଇସ୍ରାଏଲର ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ ଓ ଯାକୁବ ବଂଶର ରକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରହାରକାରୀ ଉପରେ ଆଉ ନିର୍ଭର କରିବେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପଙ୍କ ଉପରେ ସତ୍ୟ ଭାବେ ନିର୍ଭର କରିବେ। ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ ଫେରି ଆସିବେ—ଯାକୁବର ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ—ପରାକ୍ରମୀ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିବେ। ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଯଦ୍ୟପି ତୁମ୍ଭର ଲୋକମାନେ ସମୁଦ୍ରର ବାଲି ପରି ହୁଅନ୍ତି, ତଥାପି କେବଳ ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ ହିଁ ଫେରି ଆସିବେ। ବିନାଶ ସ୍ଥିରୀକୃତ ହୋଇଅଛି, ତାହା ଧାର୍ମିକତାରେ ଉଛୁଳି ପଡ଼ୁଅଛି। କାରଣ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀର ପିତା, ସମୁଦାୟ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ସ୍ଥିରୀକୃତ ବିନାଶ ସାଧନ କରିବେ।

ଏହେତୁ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀର ପିତା, କହନ୍ତି: “ହେ ସିୟୋନବାସୀ ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ, ଅଶୂର ବିଷୟରେ ଭୀତ ହୁଅ ନାହିଁ, ସେ ମିସର ପରି ଦଣ୍ଡରେ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରହାର କରେ ଓ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯଷ୍ଟି ଉଠାଏ। କାରଣ ଅତି ଅଳ୍ପ କାଳ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭର କୋପ ଶେଷ ହେବ, ପୁଣି ଆମ୍ଭର କ୍ରୋଧ ସେମାନଙ୍କ ବିନାଶ ଆଡ଼କୁ ଫେରିବ।” ଓରେବ୍ ଶୈଳ ନିକଟରେ ମିଦୀୟନକୁ ପ୍ରହାର କରିବା ବେଳେ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ସେପରି ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀର ପିତା ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କୋରଡ଼ା ଚାଳନା କରିବେ; ପୁଣି ମିସରରେ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ସେପରି ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଆପଣା ଯଷ୍ଟି ଉଠାଇବେ। ^a ସେହି ଦିନ ତୁମ୍ଭ ସ୍କନ୍ଧରୁ ସେମାନଙ୍କ ଭାର ଓ ତୁମ୍ଭ ଗ୍ରୀବାରୁ ସେମାନଙ୍କ ଯୁଆଳି ଅପସାରିତ ହେବ; ଯୁଆଳି ଭଙ୍ଗ ହେବ।

ସେ ଅୟାତ୍ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସୁଅଛି, ମିଗ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଯାଉଅଛି, ମିକ୍ମସ୍‌ରେ ଆପଣା ସାମଗ୍ରୀ ରଖୁଅଛି। ସେମାନେ ଘାଟି ପାର ହେଉଅଛନ୍ତି: “ଆମ୍ଭେମାନେ ଗେବାରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କରିବୁ।” ରାମା କମ୍ପିତ ହେଉଅଛି; ଶାଉଲର ଗିବୀୟା ପଳାୟନ କରୁଅଛି। ହେ ଗଲ୍ଲୀମର କନ୍ୟେ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରରେ କ୍ରନ୍ଦନ କର! ହେ ଲୟିଶା, ଶୁଣ! ହେ ବିଚରା ଅନାଥୋତ୍! ମଦ୍‌ମେନା ପଳାୟନ କରୁଅଛି; ଗେବୀମ୍ ନିବାସୀମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଅଛନ୍ତି। ଆଜି ହିଁ ସେ ନୋବ୍‌ରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଅଛି, ସିୟୋନ କନ୍ୟାର ପର୍ବତ, ଯିରୂଶାଲମର ଉପପର୍ବତ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣା ମୁଷ୍ଟି ହଲାଉଅଛି। ଦେଖ, ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀର ପିତା, ଭୟଙ୍କର ବଳରେ ଶାଖାସବୁ ଛେଦନ କରିବେ; ଉଚ୍ଚତମ ବୃକ୍ଷସବୁ ଭୂମିସାତ୍ ହେବ, ଉନ୍ନତ ବୃକ୍ଷସବୁ ଅବନତ ହେବ। ସେ କୁହ୍ରାଡ଼ି ଦ୍ଵାରା ଅରଣ୍ୟର ଘନ ବୃକ୍ଷସବୁ ଛେଦନ କରିବେ, ପୁଣି ମହାମହିମ ସ୍ଵରୂପଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଲିବାନୋନ ପତିତ ହେବ।