ምሳሌ 7

7 ¹ልጄ ሆይ፣ ቃሌን ጠብቅ፤ ትእዛዜንም በውስጥህ አኑር።

²ትእዛዜን ጠብቅ፣ በሕይወትም ኑር፤ ትምህርቴንም እንደ ዐይንህ ብሌን ጠብቅ። ³በጣቶችህ ላይ እሰራቸው፤ በልብህ ጽላት ላይ ጻፋቸው።

⁴ጥበብን፣ “እኅቴ ነሽ” በላት፤ ማስተዋልንም የቅርብ ወዳጄ ብለህ ጥራ፤ ⁵ከጋለሞታይቱ ሴት፣ ለስላሳ ቃል ካላት እንግዳ ሴት እንዲጠብቅህ ነው።

⁶በቤቴ መስኮት ሆኜ፣ በፍርግርጉ በኩል ወደ ታች ተመለከትሁ፤ ⁷በተላሉት መካከል አየሁ፤ በጎልማሶችም መካከል ልቦና የጎደለውን ወጣት ተመለከትሁ፤ ⁸ከመታጠፊያዋ አጠገብ ባለው መንገድ እያለፈ፣ ወደ ቤቷ በሚወስደው መንገድ ሄደ፤ ⁹በመሸ ጊዜ፣ ቀኑ ሲጠልቅ፣ በሌሊት ጨለማና ጭጋግ ውስጥ።

¹⁰እነሆም አንዲት ሴት ልትቀበለው መጣች፤ እንደ ጋለሞታ የለበሰች፣ በልቧም ተንኰል የሞላባት ነበረች። ¹¹እርሷ ጫጫታ የበዛባትና ዐመፀኛ ናት፤ እግሮቿም በቤት ዝም ብለው አይቀመጡም። ¹²አንዴ በመንገድ፣ አንዴ በአደባባይ፣ በየማዕዘኑም ታደባለች። ¹³ያዘችውም ሳመችው፤ ፊቷንም አደንድና እንዲህ አለችው፦

¹⁴“የኅብረት መሥዋዕት ላቀርብ ነበረብኝ፤ ዛሬም ስእለቴን ከፍያለሁ። ^a a v14 የኅብረት መሥዋዕት እንደ ድግስ ይካፈል ነበር፤ እርሷም ዝግጁ ምግብና በቤት ለመደሰት ምክንያት እንዳላት መናገሯ ነው። ¹⁵ስለዚህ ልቀበልህ ወጣሁ፤ በናፍቆት ፈለግሁህ፣ አገኘሁህም። ¹⁶አልጋዬን በንጣፍ፣ ከግብፅ በመጣ ባለ ቀለም በፍታ አንጥፌአለሁ። ¹⁷አልጋዬን በከርቤ፣ በእሬትና በቀረፋ አጥኛለሁ። ¹⁸ና፣ እስከ ንጋት ድረስ በፍቅር እንርካ፤ በፍቅርም ራሳችንን እንርሳ። ¹⁹ባሌ በቤት የለምና፤ ወደ ሩቅ ጕዞ ሄዷል። ²⁰የገንዘብ ከረጢት ይዞ ሄዷል፤ እስከ ጨረቃ ሙላትም ወደ ቤት አይመለስም።”

²¹በሚያባብል ቃሏ ሁሉ አሳሳተችው፤ በለስላሳ ከንፈሯም አታለለችው። ²²ወዲያውኑ ወደ ዕርድ እንደሚነዳ በሬ ተከተላት፤ ወደ ወጥመድ እንደሚገባ አጋዘን፣ ²³ፍላጻ ጕበቱን እስኪበሳው ድረስ፤ ወፍ ወደ ወጥመድ እንደምትፈጥን፣ ነገሩ ሕይወቱን እንደሚያሳጣው አያውቅም።

²⁴አሁንም ልጆቼ ሆይ፣ ስሙኝ፤ ለምናገረውም ነገር ትኵረት ስጡ። ²⁵ልብህ ወደ መንገዷ አይዘንበል፤ ወደ ጎዳናዋም አትሳት። ²⁶እርሷ ብዙዎችን ጥላለችና፤ የገደለቻቸውም እጅግ ብዙ ናቸው። ²⁷ቤቷ ወደ መቃብር የሚወስድ መንገድ ነው፤ ወደ ሞት ማደሪያዎችም ይወርዳል።