حڪمت کي ويجهو رک
هڪ پيءُ پنهنجي دريءَ مان ڏسندو آهي ۽ جيڪو ڏٺائين سو ٻڌائي ٿو. هڪ بيعقل نوجوان شام جو هڪ خاص گهر ڏانهن هلي ٿو، جتي هڪ عورت کيس ملي ٿي جنهن پنهنجو منصوبو ٺاهيو آهي ۽ ڄاڻي ٿي ته سندس مڙس ٻاهر آهي. هو ڪُهڻ ڏانهن ويندڙ ٻَٺ وانگر ان جي پويان هلي ٿو.
7 1منهنجا پٽ، منهنجون ڳالهيون سانڍ، ۽ منهنجا حڪم پنهنجي اندر ۾ جمع ڪري رک.
2منهنجا حڪم مڃ تہ جيئرو رهندين؛ منهنجي تعليم کي پنهنجي اک جي پتلي وانگر سانڀي رک. 3انهن کي پنهنجين آڱرين سان ٻڌ؛ پنهنجي دل جي تختيءَ تي لک.
4حڪمت کي چؤ تہ ”تون منهنجي ڀيڻ آهين،“ ۽ سمجھ کي پنهنجو پيارو دوست سڏ، 5جيئن اهي توکي ممنوع عورت کان، مٺين ڳالهين ڪندڙ اجنبي عورت کان بچائين.
6ڇاڪاڻ تہ پنهنجي گھر جي دريءَ وٽ مون پنهنجي جاليءَ مان هيٺ نهاريو، 7مون ناسمجھن ۾ ڏٺو، نوجوانن ۾ پروڙيم، هڪ بي سمجھ جوان کي، 8جيڪو سندس ڪنڊ جي ويجهو گھٽيءَ مان لنگھي رهيو هو، ۽ سندس گھر ڏانهن واري واٽ وٺي رهيو هو، 9شام جي ڌنڌلڪي ۾، جڏهن ڏينهن ڍري رهيو هو، رات جي اونداهي ۽ ڪاراڻ ۾.
10تڏهن اتي هڪ عورت هن سان ملڻ لاءِ اچي ٿي، ڪسبڻ جهڙو لباس پهريل ۽ دل ۾ چالاڪي رکيل. 11هوءَ گوڙ ڪندڙ ۽ سرڪش آهي؛ سندس پير گھر ۾ نہ ٿا ٽڪن. 12ڪڏهن گھٽيءَ ۾، ڪڏهن چوڪن ۾، هر ڪنڊ تي گھات ۾ ويٺي آهي. 13هوءَ هن کي جھلي چمي ٿي، ۽ بي حيا منهن سان کيس چوي ٿي تہ
14”مون وٽ سلامتيءَ جون قربانيون هيون جيڪي ادا ڪرڻيون هيون؛ اڄ مون پنهنجيون منتون پوريون ڪيون آهن. a a v14 سلامتيءَ جي قرباني دعوت طور گڏجي کاڌي ويندي هئي — هن جو مطلب آهي تہ گھر ۾ سندس کاڌو تيار آهي ۽ خوشي ملھائڻ جو سبب بہ آهي. 15تنهنڪري آءٌ توسان ملڻ لاءِ ٻاهر نڪتي آهيان، تو کي شوق سان ڳولڻ لاءِ، ۽ مون تو کي لڌو آهي. 16مون پنهنجو پلنگ ڍڪڻن سان، مصر جي رنگين ڪپڙي جي چادرن سان وڇايو آهي. 17مون پنهنجو پلنگ مُر، عود ۽ دارچيني سان معطر ڪيو آهي. 18اچ، صبح تائين پيار جو گھڻو پيئون؛ پيار ۾ پاڻ وڃائي ڇڏيون. 19ڇاڪاڻ تہ منهنجو مڙس گھر ۾ ناهي؛ هو پري جي سفر تي ويو آهي. 20هو پاڻ سان پئسن جو ٿيلهو کڻي ويو آهي ۽ پوڻيءَ جي چنڊ تائين گھر نہ موٽندو.“
21پنهنجين سڀني قائل ڪندڙ ڳالهين سان هوءَ هن کي لوڏي ٿي؛ پنهنجن مٺن چپن سان کيس ڇڪي وٺي ٿي. 22هڪدم هو سندس پٺيان هلي ٿو، جيئن ڍڳو ذبح ٿيڻ لاءِ وڃي ٿو، جيئن هرڻ ڦندي ۾ پير ٿو رکي، 23جيستائين ان جو ڪليجو تير سان ڇيدجي وڃي؛ جيئن پکي ڦندي ڏانهن جھپٽ ڪري ٿو، تيئن هو نہ ٿو ڄاڻي تہ ان جي قيمت کيس پنهنجي جان ڏيڻي پوندي.
24تنهنڪري هاڻي، منهنجا پٽؤ، مون کي ٻڌو، ۽ منهنجي چوڻ تي ڌيان ڏيو. 25پنهنجي دل کي سندس واٽن ڏانهن مڙڻ نہ ڏي؛ سندس رستن ۾ ڀٽڪي نہ وڃ. 26ڇاڪاڻ تہ هن ڪيترن ئي کي ڪيرائي ڇڏيو آهي؛ سندس ماريلا هڪ وڏو ميڙ آهن. 27سندس گھر قبر ڏانهن واٽ آهي، جيڪا موت جي ڪوٺين ڏانهن هيٺ لھي ٿي.
