नीतिसूत्रे 7

7 ¹ माझ्या मुला, माझी वचने पाळ, आणि माझ्या आज्ञा तुझ्या अंतःकरणात साठवून ठेव.

² माझ्या आज्ञा पाळ म्हणजे तू जगशील; माझी शिकवण डोळ्यांतील बाहुलीप्रमाणे जपून ठेव. ³ त्या तुझ्या बोटांना बांध; तुझ्या हृदयाच्या पाटीवर त्या लिहून ठेव.

⁴ ज्ञानाला म्हण, “तू माझी बहीण आहेस,” आणि समजुतीला तुझी प्रिय मैत्रीण म्हण, ⁵ म्हणजे ती तुला त्या निषिद्ध स्त्रीपासून, गोड बोलणाऱ्या परक्या स्त्रीपासून राखील.

⁶ कारण माझ्या घराच्या खिडकीतून मी माझ्या जाळीदार गवाक्षातून खाली पाहिले, ⁷ आणि भोळ्या लोकांमध्ये मी पाहिले, तरुणांमध्ये माझ्या नजरेस पडला असा एक अक्कल नसलेला जवान, ⁸ तिच्या घराच्या कोपऱ्याजवळून रस्त्याने जात, तिच्या घराची वाट धरत, ⁹ संध्याकाळच्या तिन्हीसांजेला, दिवस मावळत असताना, रात्रीच्या अंधारात आणि काळोखात.

¹⁰ आणि तेथे एक स्त्री त्याला भेटायला आली, वेश्येसारखा वेष केलेली, अंतःकरणात कपट बाळगणारी. ¹¹ ती गजबज करणारी व हट्टी आहे; तिचे पाय घरात टिकत नाहीत. ¹² कधी रस्त्यावर, कधी चौकांत, प्रत्येक कोपऱ्यावर ती दबा धरून बसते. ¹³ तिने त्याला धरले व त्याचे चुंबन घेतले, आणि निर्लज्ज चेहऱ्याने ती त्याला म्हणाली:

¹⁴ “मला शांत्यर्पणे अर्पण करायची होती; आज मी माझे नवस फेडले आहेत. ^a a v14 शांत्यर्पण मेजवानीसारखे वाटून घेतले जाई — तिचा अर्थ असा की तिच्याकडे तयार अन्न आहे आणि घरी उत्सव करण्याचे कारण आहे. ¹⁵ म्हणून मी तुला भेटायला बाहेर आले, तुला उत्सुकतेने शोधायला, आणि तू मला सापडलास. ¹⁶ मी माझी शय्या आच्छादनांनी सजवली आहे, मिसरातील रंगीत तलम वस्त्रांनी. ¹⁷ मी माझी शय्या गंधरसाने सुगंधित केली आहे, अगरूने व दालचिनीने. ¹⁸ ये, सकाळपर्यंत आपण प्रेमरसाचे मनसोक्त पान करू; प्रेमात आपण स्वतःला विसरून जाऊ. ¹⁹ कारण माझा पती घरी नाही; तो दूरच्या प्रवासाला गेला आहे. ²⁰ त्याने आपल्याबरोबर पैशांची थैली नेली आहे आणि पौर्णिमेपर्यंत तो घरी येणार नाही.”

²¹ आपल्या मन वळवणाऱ्या सर्व बोलण्याने ती त्याला भुलवते; आपल्या गोड ओठांनी ती त्याला आत ओढते. ²² तो एकाएकी तिच्यामागे जातो, कापायला नेलेल्या बैलासारखा, सापळ्यात पाऊल टाकणाऱ्या हरिणासारखा, ²³ बाण त्याचे काळीज भेदून टाकीपर्यंत; जाळ्यात झेपावणाऱ्या पक्ष्यासारखा, त्याला ठाऊक नसते की यामुळे त्याचा जीव जाणार आहे.

²⁴ तर आता, माझ्या मुलांनो, ऐका माझे, आणि मी जे सांगतो त्याकडे लक्ष द्या. ²⁵ तुझे हृदय तिच्या मार्गांकडे वळू देऊ नकोस; तिच्या वाटांवर भटकत जाऊ नकोस. ²⁶ कारण तिने पुष्कळ बळी पाडले आहेत; तिने ठार केलेले लोक मोठा समुदाय आहेत. ²⁷ तिचे घर म्हणजे कबरेकडे जाणारी वाट आहे, मृत्यूच्या कोठड्यांकडे खाली उतरत जाणारी.