Hou wysheid naby
'n Vader wat by sy venster uitkyk, vertel wat hy gesien het. 'n Jong man sonder verstand loop teen skemer na 'n sekere huis, waar 'n vrou hom ontmoet wat haar planne gemaak het en weet haar man is weg. Hy volg soos 'n os na die slagplek.
7 1My seun, onderhou my woorde, en bêre my gebooie by jou.
2Onderhou my gebooie en lewe; bewaar my lering soos die appel van jou oog. 3Bind hulle aan jou vingers; skryf hulle op die tafel van jou hart.
4Sê vir die wysheid: “Jy is my suster,” en noem die insig jou liefste vriendin, 5om jou te bewaar van die verbode vrou, van die vreemde vrou met haar gladde woorde.
6Want by die venster van my huis het ek deur my tralievenster afgekyk, 7en ek het onder die eenvoudiges gesien, ek het onder die jong mans opgemerk, ’n jongeling wat geen verstand gehad het nie, 8wat deur die straat naby haar hoek loop, en die pad na haar huis toe inslaan, 9in die skemer, toe die dag verdof, in die donker van die nag en die duisternis.
10En daar kom ’n vrou hom tegemoet, geklee soos ’n prostituut, met listigheid in haar hart. 11Sy is luidrugtig en opstandig; haar voete bly nie by die huis nie. 12Nou eens in die straat, dan weer op die pleine, loer sy by elke hoek. 13Sy gryp hom en soen hom, en met ’n onbeskaamde gesig sê sy vir hom:
14“Ek het vredeoffers gehad om te bring; vandag het ek my geloftes betaal. a a v14 ’n Vredeoffer is as ’n feesmaal gedeel — sy bedoel sy het kos gereed en ’n rede om tuis fees te vier. 15Daarom het ek uitgekom om jou te ontmoet, om jou gretig te soek, en ek het jou gevind. 16Ek het my bed met beddegoed oorgetrek, met gekleurde linne uit Egipte. 17Ek het my bed besprinkel met mirre, aalwyn en kaneel. 18Kom, laat ons diep drink van die liefde tot die oggend; laat ons onsself verloor in die liefde. 19Want my man is nie by die huis nie; hy het op ’n lang reis gegaan. 20Hy het ’n sak geld met hom saamgeneem en sal nie voor volmaan huis toe kom nie.”
21Met al haar oorredende woorde praat sy hom om; met haar gladde lippe trek sy hom in. 22Skielik volg hy haar, soos ’n os wat na die slagting toe gaan, soos ’n takbok wat in ’n strik trap, 23totdat ’n pyl sy lewer deurboor; soos ’n voël wat in ’n wip vlieg, weet hy nie dat dit hom sy lewe sal kos nie.
24Nou dan, my seuns, luister na my, en gee aandag aan wat ek sê. 25Moenie jou hart na haar weë laat afdwaal nie; moenie op haar paaie wegraak nie. 26Want sy het baie slagoffers neergevel; haar gesneuweldes is ’n groot menigte. 27Haar huis is die pad na die graf, wat afdaal na die kamers van die dood.
