Donolikni mahkam tut
Derazasidan kuzatib turgan ota koʻrganini hikoya qiladi. Esi past bir yigit qosh qoraygan payt maʼlum bir uy tomon yuradi; uni rejasini tuzib qoʻygan, eri uyda yoʻqligini biladigan ayol kutib oladi. Yigit soʻyishga olib ketilayotgan hoʻkizdek uning ortidan ergashadi.
7 1Oʻgʻlim, soʻzlarimni saqla, amrlarimni ichingda asra.
2Amrlarimni saqla, shunda yashaysan; taʼlimotimni koʻzingning qorachigʻiday asra. 3Ularni barmoqlaringga bogʻla; ularni qalbing lavhasiga yoz.
4Donolikka: “Sen mening singlimsan”, degin, aql-idrokni esa eng yaqin doʻsting deb ata, 5Toki ular seni buzuq ayoldan, shirin tilli yot ayoldan saqlasin.
6Uyim derazasi oldida turib, panjara ortidan pastga qaradim, 7soddalar orasida nazar soldim, yigitlar orasida aqli noqis bir oʻspirinni koʻrdim, 8u ayolning burchagi yonidagi koʻchadan oʻtib, uning uyiga eltadigan yoʻlga tushardi, 9shom payti, kun soʻnayotgan chogʻda, qorongʻu va zim-ziyo tunda.
10Shunda bir ayol uning peshvoziga chiqdi; fohishaday kiyingan, qalbi hiylaga toʻla edi. 11U shovqinli va qaysar; oyoqlari uyida qaror topmaydi. 12Goh koʻchada, goh maydonlarda, har bir burchakda pisib poylaydi. 13U yigitni ushlab oʻpdi, uyatsiz chehra bilan unga shunday dedi:
14“Men tinchlik qurbonliklarini keltirishim kerak edi; bugun nazrlarimni ado etdim. a a v14 Tinchlik qurbonligi ziyofat sifatida birga yeyilardi — ayol uyida tayyor taomi borligini va bayram qilishga bahona borligini nazarda tutyapti. 15Shuning uchun seni kutib olgani chiqdim, seni intizorlik bilan izladim va mana, topdim. 16Toʻshagimga koʻrpalar yozdim, Misrning rang-barang zigʻir matolari bilan bezadim. 17Toʻshagimni mirra bilan xushboʻy qildim, sabur va dolchin bilan ham. 18Kel, tonggacha sevgidan toʻyib-toʻyib ichaylik; sevgi ogʻushida oʻzimizdan ketaylik. 19Chunki erim uyda yoʻq; u uzoq safarga ketdi. 20U oʻzi bilan bir hamyon pul olib ketdi, toʻlin oygacha uyga qaytmaydi.”
21Koʻndiradigan soʻzlari bilan uni yoʻldan urdi; silliq lablari bilan uni oʻziga tortdi. 22Yigit birdaniga uning ketidan ergashdi, xuddi soʻyishga olib ketilayotgan buqaday, tuzoqqa qadam qoʻygan kiyikday, 23toki bir oʻq uning jigarini teshguncha; domiga oshiqqan qushday, u buning joniga zomin boʻlishini bilmasdi.
24Endi, oʻgʻillarim, meni tinglanglar, soʻzlarimga diqqat bilan quloq soling. 25Qalbing uning yoʻllariga ogʻib ketmasin; uning soʻqmoqlarida adashib yurma. 26Chunki u koʻplab qurbonlarni yiqitdi; oʻldirganlari behisob koʻpchilikdir. 27Uning uyi goʻrga eltadigan yoʻldir, oʻlim hujralariga olib tushadi.