Κράτα τη σοφία κοντά σου
Ένας πατέρας που κοιτάζει από το παράθυρό του διηγείται τι είδε. Ένας νέος χωρίς μυαλό βαδίζει το σούρουπο προς ένα συγκεκριμένο σπίτι, και τον συναντά μια γυναίκα που έχει κάνει τα σχέδιά της και ξέρει ότι ο άντρας της λείπει. Την ακολουθεί σαν βόδι που πάει για σφαγή.
7 1Γιε μου, κράτησε τα λόγια μου, και φύλαξε μέσα σου τις εντολές μου.
2Τήρησε τις εντολές μου και θα ζήσεις· φύλαξε τη διδαχή μου σαν την κόρη του ματιού σου. 3Δέσε τες στα δάχτυλά σου· γράψε τες στην πλάκα της καρδιάς σου.
4Πες στη σοφία: «Εσύ είσαι η αδελφή μου», και ονόμασε τη σύνεση την πιο αγαπημένη σου φίλη, 5για να σε προφυλάξουν από την απαγορευμένη γυναίκα, από την ξένη με τα γλυκά της λόγια.
6Γιατί στο παράθυρο του σπιτιού μου έσκυψα και κοίταξα μέσα από το καφασωτό μου, 7και είδα ανάμεσα στους άπειρους, πρόσεξα ανάμεσα στους νέους, έναν νεαρό που του έλειπε η φρόνηση, 8να περνάει από τον δρόμο κοντά στη γωνία της, παίρνοντας τον δρόμο προς το σπίτι της, 9στο σούρουπο, καθώς έσβηνε η μέρα, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας και στον ζόφο.
10Και να, μια γυναίκα βγαίνει να τον συναντήσει, ντυμένη σαν πόρνη, με πονηριά στην καρδιά της. 11Είναι θορυβώδης και ατίθαση· τα πόδια της δεν στέκονται στο σπίτι. 12Πότε στον δρόμο, πότε στις πλατείες, παραμονεύει σε κάθε γωνιά. 13Τον αρπάζει και τον φιλάει, και με αναιδές πρόσωπο του λέει:
14«Είχα θυσίες ειρηνικές να προσφέρω· σήμερα εκπλήρωσα τα τάγματά μου. a a v14 Η θυσία ειρηνική μοιραζόταν σαν γιορτινό γεύμα — εννοεί ότι έχει έτοιμο φαγητό και αφορμή να γιορτάσει στο σπίτι. 15Γι’ αυτό βγήκα να σε συναντήσω, να σε αναζητήσω με λαχτάρα, και σε βρήκα. 16Έστρωσα το κρεβάτι μου με καλύμματα, με χρωματιστά λινά από την Αίγυπτο. 17Αρωμάτισα το κρεβάτι μου με σμύρνα, αλόη και κανέλα. 18Έλα, ας μεθύσουμε με αγάπη ως το πρωί· ας χαθούμε μέσα στον έρωτα. 19Γιατί ο άντρας μου δεν είναι στο σπίτι· έφυγε για μακρινό ταξίδι. 20Πήρε ένα πουγκί με χρήματα μαζί του και δεν θα γυρίσει στο σπίτι πριν από την πανσέληνο».
21Με όλα τα πειστικά της λόγια τον παρασύρει· με τα γλυκά της χείλη τον τραβάει κοντά της. 22Αμέσως την ακολουθεί, σαν το βόδι που πάει στη σφαγή, σαν το ελάφι που μπαίνει στην παγίδα, 23ώσπου ένα βέλος τρυπάει το συκώτι του· σαν το πουλί που ορμάει στην παγίδα, δεν ξέρει ότι θα του κοστίσει τη ζωή.
24Τώρα λοιπόν, παιδιά μου, ακούστε με, και προσέξτε αυτά που λέω. 25Μην αφήσεις την καρδιά σου να παρεκκλίνει στους δρόμους της· μην περιπλανηθείς στα μονοπάτια της. 26Γιατί πολλά θύματα έχει ρίξει κάτω· αυτοί που σκότωσε είναι πλήθος αμέτρητο. 27Το σπίτι της είναι ο δρόμος προς τον τάφο, που κατεβαίνει στους θαλάμους του θανάτου.
