Η Σοφία Φωνάζει Δυνατά

Η σοφία είναι εδώ πρόσωπο, που φωνάζει στον δρόμο όπου μπορεί να την ακούσει ο καθένας, αντί να φυλάγεται ανάμεσα σε ειδικούς. Δηλώνει ότι οι βασιλιάδες κυβερνούν χάρη σε αυτήν και έπειτα φτάνει ακόμη πιο πίσω: γεννημένη από τον Πατέρα μας πριν από την άβυσσο, παρούσα όταν φτιαχνόταν ο κόσμος, γεμάτη χαρά για αυτόν και για τους ανθρώπους.

Κεφάλαιο 8.

Δεν φωνάζει η Σοφία, και δεν υψώνει τη φωνή της η σύνεση; Στις κορυφές πάνω από τον δρόμο, εκεί που συναντιούνται τα μονοπάτια, στέκεται. Δίπλα στις πύλες, στην είσοδο της πόλης, στα περάσματα φωνάζει δυνατά: «Σ' εσάς, όλοι οι άνθρωποι, φωνάζω· η φωνή μου φτάνει σ' όλη την ανθρωπότητα. Εσείς οι απλοϊκοί, μάθετε φρόνηση· εσείς οι ανόητοι, αποκτήστε καρδιά που καταλαβαίνει. Ακούστε, γιατί μιλώ για πράγματα ευγενικά, και όλα όσα λέω είναι σωστά. Το στόμα μου προφέρει την αλήθεια, γιατί τα χείλη μου σιχαίνονται την κακία. Όλα τα λόγια του στόματός μου είναι δίκαια· κανένα τους δεν είναι διεστραμμένο ή στραβό. Για όποιον καταλαβαίνει είναι όλα ξεκάθαρα, και σωστά για όσους βρίσκουν τη γνώση. Δεχτείτε τη διδαχή μου αντί για ασήμι, και τη γνώση παρά το διαλεχτό χρυσάφι, γιατί η σοφία είναι καλύτερη από τα πετράδια, και τίποτε απ' όσα επιθυμείς δεν συγκρίνεται μαζί της.

Εγώ, η Σοφία, κατοικώ μαζί με τη φρόνηση, και βρίσκω τη γνώση και τη διάκριση. ^a Ο φόβος του Πατέρα μας είναι να μισείς το κακό. Την υπερηφάνεια και την αλαζονεία, τον κακό δρόμο και τα διεστραμμένα λόγια τα μισώ. Δική μου είναι η συμβουλή, και η στέρεη σοφία· εγώ είμαι η σύνεση· δική μου είναι η δύναμη. Με μένα βασιλεύουν οι βασιλιάδες, και οι άρχοντες ορίζουν το δίκαιο· με μένα κυβερνούν οι ηγεμόνες, και οι ευγενείς —όλοι όσοι άρχουν με δικαιοσύνη. Εγώ αγαπώ όσους με αγαπούν, και όσοι με αναζητούν με βρίσκουν. Μαζί μου είναι τα πλούτη και η τιμή, ο διαρκής πλούτος και η δικαιοσύνη. Ο καρπός μου είναι καλύτερος από το χρυσάφι, από το πιο καθαρό χρυσάφι, και αυτό που δίνω ξεπερνά το διαλεχτό ασήμι. Βαδίζω στον δρόμο της δικαιοσύνης, στα μονοπάτια του δικαίου, δίνοντας πλούτο ως κληρονομιά σ' όσους με αγαπούν, και γεμίζοντας τα θησαυροφυλάκιά τους.

Ο Πατέρας μας με γέννησε στην αρχή του δρόμου του, πριν από τα έργα του τα αρχαία. ^b Από τους περασμένους αιώνες θεμελιώθηκα, από την αρχή, πριν αρχίσει η γη. Όταν δεν υπήρχαν βαθιά νερά γεννήθηκα, όταν δεν υπήρχαν πηγές ξεχειλισμένες από νερό. Πριν στεριωθούν τα βουνά, πριν από τους λόφους, γεννήθηκα, όταν ακόμη δεν είχε φτιάξει τη γη και τους αγρούς της, ούτε το πρώτο χώμα του κόσμου. Όταν έστησε τους ουρανούς στη θέση τους, εγώ ήμουν εκεί· όταν χάραξε κύκλο πάνω στο πρόσωπο της αβύσσου, όταν στερέωσε ψηλά τα ουράνια, όταν στέριωσε τις πηγές της αβύσσου, όταν όρισε στη θάλασσα τα σύνορά της ώστε τα νερά να μην ξεπερνούν τα όριά τους, όταν χάραξε τα θεμέλια της γης, τότε ήμουν δίπλα του σαν άριστος τεχνίτης, και ήμουν η καθημερινή του χαρά, χαρούμενη μπροστά του πάντοτε, ^c χαρούμενη μέσα σ' όλο τον κόσμο του, και ευφραινόμενη με την ανθρώπινη οικογένεια.

Και τώρα, παιδιά μου, ακούστέ με: μακάριοι είναι όσοι τηρούν τους δρόμους μου. Ακούστε τη διδαχή και γίνετε σοφοί· μην την αγνοείτε. Μακάριος είναι όποιος με ακούει, που παραμονεύει καθημερινά στις πύλες μου, περιμένοντας δίπλα στο κατώφλι μου. Γιατί όποιος με βρίσκει βρίσκει ζωή και παίρνει εύνοια από τον Πατέρα μας. Όμως όποιος δεν με βρίσκει βλάπτει την ίδια του την ψυχή· όλοι όσοι με μισούν αγαπούν τον θάνατο».

Υποσημειώσεις

^aΠαροιμίαι 8:12 — Η Σοφία που μιλάει εδώ εκπληρώνεται στον Ιησού, τον οποίο ο Παύλος ονομάζει τη σοφία του Θεού — Α΄ Κορινθίους 1:24, 30.
^bΠαροιμίαι 8:22 — Η Σοφία —ο Υιός— γεννήθηκε, δεν δημιουργήθηκε· είναι από τον Πατέρα μας από την αιωνιότητα, μοιράζεται τη ζωή του πριν δημιουργηθεί οτιδήποτε.
^cΠαροιμίαι 8:30 — Μερικές αρχαίες μεταφράσεις διαβάζουν εδώ «μικρό παιδί» αντί για «άριστος τεχνίτης», εικονίζοντας τη Σοφία σαν παιδί που χαίρεται στο πλευρό του Πατέρα.