Hikima Tana Kira da Ƙarfi
A nan hikima mutum ce, tana ta kira a titi inda kowa zai ji, ba a ɓoye a tsakanin ƙwararru ba. Ta ce ta wurinta sarakuna suke mulki, sa'an nan ta ƙara komawa baya: Ubanmu ne ya fito da ita kafin zurfafa, tana nan sa'ad da aka yi duniya, tana farin ciki da ita da kuma mutane.
8 1Ashe, ba Hikima ce take kira ba, fahimi kuma yana tā da murya? 2A ƙwanƙolin tuddai gefen hanya, inda hanyoyi suke haɗuwa, a nan take tsaye. 3A gefen ƙofofi, a mashigin birni, a maɗogaran ƙofofi tana kira da ƙarfi, 4“Gare ku, dukan mutane, ina kira; muryata ta kai ga dukan 'yan adam. 5Ku da kuke marasa azanci, ku koyi hankali; ku da kuke wawaye, ku nemi zuciya mai fahimi. 6Ku saurara, gama ina maganar abubuwa masu daraja, kuma duk abin da nake faɗa daidai ne. 7Bakina yana faɗar gaskiya, gama leɓunana suna ƙyamar mugunta. 8Dukan kalmomin bakina na adalci ne; babu ko ɗaya cikinsu da yake karkatacce ko gurɓatacce. 9Ga mai fahimi duka bayyanannu ne, daidai kuma ga waɗanda suka sami sani. 10Ku karɓi koyarwata maimakon azurfa, da sani maimakon zaɓaɓɓiyar zinariya, 11gama hikima ta fi lu'ulu'u, kuma babu abin da kuke marmari da zai kai ta.
12Ni, Hikima, ina zama tare da hankali, ina kuma samun sani da basira. a a v12 Hikimar da take magana a nan ta cika a cikin Yesu, wanda Bulus ya kira hikimar Allah — 1 Korantiyawa 1:24, 30. 13Tsoron Ubanmu shi ne ƙin mugunta. Girman kai da fariya, da muguwar hanya, da baƙar magana, ina ƙinsu. 14Shawara tawa ce, da hikima mai kyau; ni ce fahimi; ƙarfi nawa ne. 15Ta wurina sarakuna suke mulki, masu mulki kuma suke kafa abin da yake daidai; 16ta wurina sarakai suke shugabanci, da manyan mutane—dukan masu mulki da adalci. 17Ina ƙaunar masu ƙaunata, kuma waɗanda suke nemana suna samuna. 18Tare da ni akwai dukiya da daraja, dawwamammiyar wadata da adalci. 19'Ya'yana sun fi zinariya, sun fi zinariya mafi tsabta, kuma abin da nake bayarwa ya fi zaɓaɓɓiyar azurfa. 20Ina tafiya a hanyar adalci, bisa turbobin shari'a, 21ina ba da wadata gado ga masu ƙaunata, ina kuma cika ma'ajiyarsu.
22Ubanmu ya haife ni a farkon hanyarsa, kafin ayyukansa na dā. b b v22 An haifi Hikima — Ɗan — ba a yi shi ba; shi na Ubanmu ne tun madawwami, yana tarayya cikin ransa kafin a halicci kome. 23Tun zamanai da suka wuce aka kafa ni, tun farko, kafin duniya ta kasance. 24Sa'ad da babu zurfafan ruwaye, aka haife ni, sa'ad da babu maɓuɓɓugai cike da ruwa. 25Kafin a kafa duwatsu, kafin tuddai, aka haife ni, 26tun bai riga ya yi duniya da filayenta ba, ko ƙura ta farko ta duniya. 27Sa'ad da ya kafa sammai a wurinsu, ina nan; sa'ad da ya zāna da'ira bisa fuskar zurfi, 28sa'ad da ya kafa gizagizai a bisa, sa'ad da ya kafa maɓuɓɓugan zurfi, 29sa'ad da ya sa wa teku iyakarta domin ruwaye kada su wuce haddinsu, sa'ad da ya shata harsashin duniya, 30sai na kasance a gefensa kamar gwani, na kuma zama farin cikinsa na kullum, ina murna a gabansa kodayaushe, c c v30 Waɗansu tsofaffin fassarori sun karanta ‘ƙaramin yaro’ a nan maimakon ‘gwani,’ suna kwatanta Hikima a matsayin yaro yana murna a gefen Uba. 31ina murna cikin dukan duniyarsa, ina kuma jin daɗin iyalin 'yan adam.
32Yanzu fa, 'ya'yana, ku saurare ni: masu albarka ne waɗanda suke kiyaye hanyoyina. 33Ku saurari koyarwa ku zama masu hikima; kada ku ƙyale ta. 34Mai albarka ne wanda yake saurare na, yana tsaro kullum a ƙofofina, yana jira a gefen maɗogarina. 35Gama duk wanda ya same ni ya sami rai, ya kuma sami tagomashi daga wurin Ubanmu. 36Amma duk wanda ya rasa ni yana cutar da ransa; dukan masu ƙina suna ƙaunar mutuwa.”