Księga Przysłów 8

8 ¹Czyż Mądrość nie woła, a rozum nie podnosi swego głosu? ²Na szczytach wzniesień przy drodze, na rozstajach dróg zajmuje swoje miejsce. ³Przy bramach, u wejścia do miasta, w drzwiach woła głośno: ⁴„Do was, wszyscy ludzie, wołam; mój głos dociera do całej ludzkości. ⁵Wy, prości, nauczcie się roztropności; wy, głupi, zdobądźcie rozumne serce. ⁶Słuchajcie, bo mówię o rzeczach szlachetnych, a wszystko, co mówię, jest słuszne. ⁷Moje usta głoszą prawdę, bo moje wargi brzydzą się niegodziwością. ⁸Wszystkie słowa moich ust są sprawiedliwe; nie ma w nich nic przewrotnego ani fałszywego. ⁹Dla rozumnego wszystkie są jasne, a prawe dla tych, którzy znajdują wiedzę. ¹⁰Przyjmijcie moje pouczenie zamiast srebra, a wiedzę raczej niż wyborne złoto, ¹¹bo mądrość jest lepsza niż klejnoty i nic, czego pragniesz, nie może się z nią równać.

¹²Ja, Mądrość — Jezus, mądrość naszego Ojca — mieszkam z roztropnością i znajduję wiedzę oraz rozwagę. ¹³Bojaźń naszego Ojca to nienawidzić zła. Nienawidzę pychy i wyniosłości, złej drogi i przewrotnej mowy. ¹⁴Moja jest rada i rozsądek; ja jestem rozumem; moja jest moc. ¹⁵Dzięki mnie królowie panują, a władcy ustanawiają to, co sprawiedliwe; ¹⁶dzięki mnie rządzą książęta i dostojnicy — wszyscy, którzy rządzą sprawiedliwie. ¹⁷Miłuję tych, którzy mnie miłują, a ci, którzy mnie szukają, znajdują mnie. ¹⁸Przy mnie są bogactwo i cześć, trwały dostatek i sprawiedliwość. ¹⁹Mój owoc jest lepszy niż złoto, niż najczystsze złoto, a to, co wydaję, przewyższa wyborne srebro. ²⁰Chodzę drogą sprawiedliwości, ścieżkami prawa, ²¹aby dać bogactwo w dziedzictwo tym, którzy miłują mnie, i napełnić ich skarbce.

²²Nasz Ojciec zrodził mnie na początku swojej drogi, przed swoimi dawnymi dziełami. ^a a v22 Mądrość — Syn — została zrodzona, a nie stworzona; jest z naszego Ojca od całej wieczności i ma udział w jego życiu, zanim cokolwiek zostało stworzone. ²³Od wieków zostałam ustanowiona, od początku, zanim ziemia powstała. ²⁴Gdy nie było głębin, zostałam zrodzona, gdy nie było źródeł obfitujących w wodę. ²⁵Zanim góry zostały osadzone, przed pagórkami zostałam zrodzona, ²⁶gdy nie uczynił jeszcze ziemi i jej pól ani pierwszego prochu świata. ²⁷Gdy utwierdzał niebiosa, byłam tam; gdy zakreślał krąg nad powierzchnią głębiny, ²⁸gdy umacniał obłoki w górze, gdy utwierdzał źródła głębiny, ²⁹gdy wyznaczał morzu jego kres, aby wody nie przekraczały jego brzegów, gdy wytyczał fundamenty ziemi, ³⁰wtedy byłam przy nim jako mistrzyni i byłam jego codzienną rozkoszą, radując się przed nim nieustannie, ^b b v30 Niektóre starożytne przekłady mają tutaj „małe dziecko” zamiast „mistrzyni”, ukazując Mądrość jako dziecko radujące się u boku Ojca. ³¹radując się całym jego światem i rozkoszując się rodziną ludzką.

³²A teraz, moje dzieci, słuchajcie mnie: błogosławieni są ci, którzy strzegą moich dróg. ³³Słuchajcie pouczenia i bądźcie mądrzy; nie lekceważcie go. ³⁴Błogosławiony człowiek, który słucha mnie, czuwając codziennie u moich bram, czekając u moich drzwi. ³⁵Bo kto mnie znajduje, znajduje życie i otrzymuje łaskę od naszego Ojca. ³⁶Lecz kto mnie omija, szkodzi własnej duszy; wszyscy, którzy mnie nienawidzą, miłują śmierć.”