ହିତୋପଦେଶ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹ଜ୍ଞାନ କʼଣ ଡାକ ପକାଉ ନାହିଁ, ଓ ବୁଦ୍ଧି କʼଣ ଆପଣା ସ୍ଵର ଉଠାଉ ନାହିଁ? ²ବାଟ ପାଖର ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନ ଉପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପଥସମୂହ ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ଠିଆ ହୁଏ। ³ଫାଟକ ନିକଟରେ, ନଗର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନରେ, ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକେ: ⁴“ହେ ମନୁଷ୍ୟସମୂହ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଡାକୁଅଛି; ମୋହର ସ୍ଵର ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚେ। ⁵ହେ ନିର୍ବୋଧମାନେ, ଚତୁରତା ଶିଖ; ହେ ମୂର୍ଖମାନେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୃଦୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅ। ⁶ଶୁଣ, କାରଣ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ବିଷୟ କହୁଅଛି, ଓ ମୋହର ସମସ୍ତ କଥା ଯଥାର୍ଥ ଅଟେ। ⁷ମୋହର ମୁଖ ସତ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, କାରଣ ମୋହର ଓଷ୍ଠାଧର ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଘୃଣା କରେ। ⁸ମୋହର ମୁଖର ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ ଧର୍ମମୟ; ସେଥିମଧ୍ୟରୁ କୌଣସିଟି କୁଟିଳ କି ବକ୍ର ନୁହେଁ। ⁹ଯେ ବୁଝେ, ତାʼ ପ୍ରତି ସେସବୁ ସ୍ପଷ୍ଟ, ପୁଣି ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯଥାର୍ଥ ଅଟେ। ¹⁰ରୂପା ଅପେକ୍ଷା ମୋହର ଉପଦେଶ ଗ୍ରହଣ କର, ପୁଣି ଉତ୍ତମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅପେକ୍ଷା ଜ୍ଞାନ ଗ୍ରହଣ କର, ¹¹କାରଣ ଜ୍ଞାନ ମୁକ୍ତା ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ, ଆଉ ତୁମ୍ଭର ଅଭୀଷ୍ଟ କୌଣସି ବସ୍ତୁ ତାହା ସଙ୍ଗେ ତୁଲନା କରାଯାଇ ନ ପାରେ।

¹²ମୁଁ ଜ୍ଞାନ, ଚତୁରତା ସଙ୍ଗେ ବାସ କରେ, ପୁଣି ମୁଁ ବିଦ୍ୟା ଓ ବିବେଚନା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ^a a v12 ଏଠାରେ କହୁଥିବା ଜ୍ଞାନ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସଫଳ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କୁ ପାଉଲ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ବୋଲି କହନ୍ତି — ୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧:୨୪, ୩୦। ¹³ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଭୟ ହେଉଛି ମନ୍ଦତାକୁ ଘୃଣା କରିବା। ଅହଙ୍କାର ଓ ଗର୍ବ, କୁମାର୍ଗ, ପୁଣି କୁଟିଳ କଥା ମୁଁ ଘୃଣା କରେ। ¹⁴ମନ୍ତ୍ରଣା ମୋହର, ପୁଣି ପ୍ରକୃତ ଜ୍ଞାନ ମୋହର; ମୁଁ ବୁଦ୍ଧି ଅଟେ; ପରାକ୍ରମ ମୋହର। ¹⁵ମୋʼ ଦ୍ଵାରା ରାଜାମାନେ ରାଜତ୍ଵ କରନ୍ତି, ପୁଣି ଶାସନକର୍ତ୍ତାମାନେ ନ୍ୟାୟ ବିଧାନ କରନ୍ତି; ¹⁶ମୋʼ ଦ୍ଵାରା ଅଧିପତିମାନେ ଓ କୁଳୀନମାନେ, ଅର୍ଥାତ୍ ନ୍ୟାୟରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରନ୍ତି। ¹⁷ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରେ, ପୁଣି ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଯତ୍ନରେ ଖୋଜନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ପାଆନ୍ତି। ¹⁸ଧନ ଓ ସମ୍ମାନ ମୋʼ ସଙ୍ଗେ ଅଛି, ସ୍ଥାୟୀ ସମ୍ପତ୍ତି ଓ ଧାର୍ମିକତା ମଧ୍ୟ। ¹⁹ମୋହର ଫଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ, ହଁ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ, ପୁଣି ମୋହର ଆୟ ବଛା ରୂପା ଅପେକ୍ଷା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ²⁰ମୁଁ ଧାର୍ମିକତାର ପଥରେ ଗମନ କରେ, ନ୍ୟାୟର ମାର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ, ²¹ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଅଧିକାର ସ୍ଵରୂପେ ଧନ ଦେବା ପାଇଁ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ଭଣ୍ଡାର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ।

²²ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ପଥର ଆରମ୍ଭରେ, ଆପଣା ପୁରାତନ କାର୍ଯ୍ୟସମୂହ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ^b b v22 ଜ୍ଞାନ — ଅର୍ଥାତ୍ ପୁତ୍ର — ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ନିର୍ମିତ ହେଲେ ନାହିଁ; ସେ ଅନାଦିକାଳରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଅଟନ୍ତି, ଆଉ କୌଣସି ବସ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ପୂର୍ବରୁ ତାହାଙ୍କ ଜୀବନର ସହଭାଗୀ ଥିଲେ। ²³ମୁଁ ଅନାଦିକାଳରୁ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲି, ଆଦ୍ୟରୁ, ପୃଥିବୀର ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ। ²⁴ଯେତେବେଳେ ଗଭୀର ଜଳ ନ ଥିଲା, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲି, ଯେତେବେଳେ ଜଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଝରସମୂହ ନ ଥିଲା। ²⁵ପର୍ବତସମୂହ ସ୍ଥାପିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଉପପର୍ବତସମୂହ ପୂର୍ବରୁ, ମୁଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲି, ²⁶ସେତେବେଳେ ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ତହିଁର କ୍ଷେତ୍ରସମୂହ, କିମ୍ବା ଜଗତର ପ୍ରଥମ ଧୂଳି ତିଆରି କରି ନ ଥିଲେ। ²⁷ଯେତେବେଳେ ସେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଥିଲି; ଯେତେବେଳେ ସେ ବାରିଧିର ମୁଖ ଉପରେ ଗୋଲାକାର ରେଖା ଟାଣିଲେ, ²⁸ଯେତେବେଳେ ସେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵରେ ଗଗନମଣ୍ଡଳ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ବାରିଧିର ନିର୍ଝରସମୂହ ଦୃଢ଼ କଲେ, ²⁹ଯେତେବେଳେ ସେ ସମୁଦ୍ର ନିମନ୍ତେ ଏହାର ସୀମା ନିରୂପଣ କଲେ, ଯେପରି ଜଳସମୂହ ଆପଣା ସୀମା ଲଙ୍ଘନ ନ କରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ପୃଥିବୀର ମୂଳଦୁଆ ସ୍ଥିର କଲେ, ³⁰ସେତେବେଳେ ମୁଁ ନିପୁଣ କାରିଗର ସ୍ଵରୂପେ ତାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲି, ପୁଣି ମୁଁ ଦିନକୁ ଦିନ ତାହାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ସ୍ଵରୂପ ଥିଲି, ସର୍ବଦା ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଲ୍ଲାସ କରୁଥିଲି, ^c c v30 କେତେକ ପ୍ରାଚୀନ ଅନୁବାଦରେ ଏଠାରେ ‘ନିପୁଣ କାରିଗର’ ପରିବର୍ତ୍ତେ ‘ଛୋଟ ଶିଶୁ’ ବୋଲି ଲେଖାଅଛି, ଯାହା ଜ୍ଞାନକୁ ପିତାଙ୍କ ପାଖରେ ଉଲ୍ଲାସ କରୁଥିବା ଏକ ଶିଶୁ ରୂପେ ଚିତ୍ରିତ କରେ। ³¹ତାହାଙ୍କ ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ଉଲ୍ଲାସ କରୁଥିଲି, ପୁଣି ମନୁଷ୍ୟ ପରିବାରରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲି।

³²ଏଣୁ ଏବେ, ହେ ମୋହର ସନ୍ତାନଗଣ, ମୋʼ କଥା ଶୁଣ: ଯେଉଁମାନେ ମୋହର ପଥ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ। ³³ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଜ୍ଞାନବାନ ହୁଅ; ତାହା ଅବହେଳା କର ନାହିଁ। ³⁴ଯେ ମୋʼ କଥା ଶୁଣେ, ସେ ଧନ୍ୟ, ଯେ ପ୍ରତିଦିନ ମୋହର ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଜଗି ରହେ, ଓ ମୋହର ଦ୍ଵାର ପାଖରେ ଅପେକ୍ଷା କରେ। ³⁵କାରଣ ଯେ ମୋତେ ପାଏ, ସେ ଜୀବନ ପାଏ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ³⁶କିନ୍ତୁ ଯେ ମୋତେ ନ ପାଏ, ସେ ଆପଣା ପ୍ରାଣର କ୍ଷତି କରେ; ଯେଉଁ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।”