Hikmatlar 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Hikmat chaqirmayaptimi, aql-idrok ovozini koʻtarmayaptimi? ²Yoʻl boʻyidagi tepaliklar ustida, soʻqmoqlar kesishgan joyda u turib oladi. ³Darvozalar yonida, shaharga kirish joyida, eshiklar oldida u baland ovoz bilan nido qiladi: ⁴“Sizlarni, ey barcha odamlar, chaqiraman; ovozim butun insoniyatga yetadi. ⁵Ey soddadillar, aql-farosatni oʻrganinglar; ey nodonlar, idrokli yurakka ega boʻlinglar. ⁶Eshitinglar, chunki men oliyjanob narsalar haqida gapiraman, va aytgan har bir soʻzim toʻgʻridir. ⁷Ogʻzim haqiqatni soʻzlaydi, chunki lablarim yovuzlikdan nafratlanadi. ⁸Ogʻzimdagi barcha soʻzlar solihdir; ulardan birortasi buzuq yoki egri emas. ⁹Tushunadigan odam uchun ularning bari ravshan, bilim topganlar uchun esa toʻgʻridir. ¹⁰Kumush oʻrniga mening taʼlimimni qabul qilinglar, sara oltindan koʻra bilimni afzal koʻringlar, ¹¹chunki hikmat javohirlardan afzaldir, orzu qilgan hech narsa u bilan tenglasha olmaydi.

¹²Men, Hikmat, aql-farosat bilan yashayman, bilim va mulohazani topaman. ^a a v12 Bu yerda soʻzlayotgan Hikmat Isoda amalga oshadi; Pavlus Uni Xudoning hikmati deb ataydi — 1 Korinfliklarga 1:24, 30. ¹³Otamizdan qoʻrqish — yovuzlikdan nafratlanishdir. Takabburlik va manmanlikdan, yovuz yoʻldan va buzuq soʻzdan nafratlanaman. ¹⁴Maslahat menikidir, sogʻlom hikmat ham; men idrokman; qudrat menikidir. ¹⁵Men orqali shohlar hukmronlik qiladi, hukmdorlar adolatli qonunlar chiqaradi; ¹⁶men orqali amirlar boshqaradi, zodagonlar ham — adolat bilan hukm yuritadiganlarning bari. ¹⁷Meni sevganlarni men sevaman, meni izlaganlar meni topadi. ¹⁸Boylik va shon-sharaf men bilandir, barqaror davlat va solihlik ham. ¹⁹Mening mevam oltindan afzaldir, eng sof oltindan ham; bergan hosilim sara kumushdan ortiqdir. ²⁰Men solihlik yoʻlidan yuraman, adolat soʻqmoqlari boʻylab, ²¹meni sevganlarga meros qilib boylik beraman, ularning xazinalarini toʻldiraman.

²²Otamiz meni Oʻz yoʻlining boshida vujudga keltirdi, qadimgi ishlaridan avval. ^b b v22 Hikmat — Oʻgʻil — yaratilgan emas, vujudga keltirilgan; U azaldan Otamizdandir, hamma narsa yaratilishidan oldin Uning hayotidan baham koʻrib. ²³Azaldan men barpo etilganman, eng boshidan, yer paydo boʻlishidan oldin. ²⁴Teran suvlar boʻlmaganda men vujudga keltirildim, suvga toʻlib toshgan buloqlar boʻlmaganda. ²⁵Togʻlar oʻrnatilishidan oldin, tepaliklardan avval men vujudga keltirildim, ²⁶U hali yerni va uning dalalarini yaratmaganda, dunyoning ilk tuprogʻini ham. ²⁷U osmonlarni oʻz oʻrniga qoʻyganda, men oʻsha yerda edim; U tubsizlik yuzasiga doira chizganda, ²⁸U yuqorida samolarni oʻrnatganda, tubsizlik buloqlarini mustahkamlaganda, ²⁹U dengizga chegarasini belgilaganda, toki suvlar oʻz hududidan oshmasin; yer poydevorini chizib qoʻyganda, ³⁰oʻshanda men mohir usta sifatida Uning yonida edim, har kuni Uning quvonchi edim, doimo Uning huzurida shodlanardim, ^c c v30 Baʼzi qadimgi tarjimalarda bu yerda “mohir usta” oʻrniga “kichkina bola” deb oʻqiladi, Hikmatni Otaning yonida shodlanayotgan bola sifatida tasvirlab. ³¹Uning butun dunyosidan shodlanardim, inson zotidan huzur topardim.

³²Endi, ey bolalarim, meni tinglanglar: yoʻllarimni saqlaydiganlar baxtlidir. ³³Taʼlimni tinglanglar va dono boʻlinglar; uni eʼtiborsiz qoldirmanglar. ³⁴Meni tinglaydigan odam baxtlidir, har kuni darvozalarim oldida kuzatib, eshigim yonida kutib turadigan. ³⁵Chunki meni topgan odam hayot topadi va Otamizdan marhamat oladi. ³⁶Lekin meni yoʻqotgan oʻz joniga zarar yetkazadi; mendan nafratlanganlarning bari oʻlimni sevadi.”