ምሳሌ 8

8 ¹ጥበብ አትጠራምን? ማስተዋልስ ድምፁን ከፍ አያደርግምን? ²በመንገድ ዳር ባሉት ከፍታዎች ራስ ላይ፣ መንገዶች በሚገናኙበት ስፍራ ትቆማለች። ³በበሮች አጠገብ፣ ወደ ከተማዋ መግቢያ ላይ፣ በደጃፎችም ከፍ ብላ ትጮኻለች፦ ⁴“እናንተን፣ ሰዎች ሁሉ፣ እጠራችኋለሁ፤ ድምፄም ወደ ሰው ዘር ሁሉ ይደርሳል። ⁵እናንተ ብኩናን፣ ብልሃትን ተማሩ፤ እናንተ ተላሎች፣ አስተዋይ ልብ አግኙ። ⁶ስሙ፤ ስለ ከበሩ ነገሮች እናገራለሁና፤ የምናገረውም ሁሉ ትክክል ነው። ⁷አፌ እውነትን ይናገራል፤ ከንፈሮቼ ክፋትን ይጸየፋሉና። ⁸የአፌ ቃላት ሁሉ ጻድቅ ናቸው፤ ከእነርሱ አንዱም ጠማማ ወይም ጠምዛዛ አይደለም። ⁹ለሚያስተውል ሰው ሁሉም ግልጽ ናቸው፤ ዕውቀትን ለሚያገኙም ትክክል ናቸው። ¹⁰ትምህርቴን ከብር ይልቅ ተቀበሉ፤ ዕውቀትንም ከተመረጠ ወርቅ ይልቅ ተቀበሉ፤ ¹¹ጥበብ ከዕንቁ ትበልጣለችና፤ የምትመኙትም ሁሉ ከእርስዋ ጋራ አይተካከልም።

¹²እኔ ጥበብ፣ የአባታችን ጥበብ የሆንሁ ኢየሱስ፣ ከብልሃት ጋራ እኖራለሁ፤ ዕውቀትንና ማስተዋልን አገኛለሁ። ¹³አባታችንን መፍራት ክፉውን መጥላት ነው። ትዕቢትንና እብሪትን፣ ክፉውን መንገድ፣ ጠማማውንም አነጋገር እጠላለሁ። ¹⁴ምክር የእኔ ነው፤ ጤናማ ጥበብም የእኔ ነው፤ ማስተዋል እኔ ነኝ፤ ኀይልም የእኔ ነው። ¹⁵በእኔ ነገሥታት ይነግሣሉ፤ ገዦችም ትክክለኛውን ፍርድ ይደነግጋሉ፤ ¹⁶በእኔ መሳፍንት ይገዛሉ፤ መኳንንትም፣ በፍትሕ የሚገዙ ሁሉ በእኔ ይገዛሉ። ¹⁷የሚወዱኝን እወዳቸዋለሁ፤ የሚፈልጉኝም ያገኙኛል። ¹⁸ባለጠግነትና ክብር ከእኔ ጋራ ናቸው፤ ጸንቶ የሚኖር ሀብትና ጽድቅም እንዲሁ። ¹⁹ፍሬዬ ከወርቅ ይበልጣል፤ ከጥሩ ወርቅም ይበልጣል፤ የማስገኘውም ከተመረጠ ብር ይበልጣል። ²⁰በጽድቅ መንገድ እሄዳለሁ፤ በፍትሕ ጎዳናዎችም እጓዛለሁ፤ ²¹ለሚወዱኝ ሀብትን ርስት አድርጌ እሰጣለሁ፤ ግምጃ ቤታቸውንም እሞላለሁ።

²²አባታችን በመንገዱ መጀመሪያ ወለደኝ፤ ከጥንት ሥራዎቹ አስቀድሞ። ^a a v22 ጥበብ — ወልድ — ተወለደ እንጂ አልተፈጠረም፤ ከዘላለም ጀምሮ ከአባታችን ነው፤ ማንኛውም ነገር ከመፈጠሩ በፊት ሕይወቱን ይካፈል ነበር። ²³ከጥንት ዘመናት ጀምሮ ተመሠረትሁ፤ ከመጀመሪያው፣ ምድር ሳይጀመር አስቀድሞ። ²⁴ጥልቅ ውሆች ባልነበሩ ጊዜ ተወለድሁ፤ ውሃ የሚያፈሱ ምንጮች ባልነበሩ ጊዜ። ²⁵ተራሮች ሳይደላደሉ፣ ኮረብቶችም ሳይኖሩ አስቀድሞ ተወለድሁ፤ ²⁶ገና ምድርንና ሜዳዎችዋን ሳይሠራ፣ የዓለምንም የመጀመሪያ ትቢያ ሳይፈጥር። ²⁷ሰማያትን በስፍራቸው ባዘጋጀ ጊዜ፣ እኔ በዚያ ነበርሁ፤ በጥልቁም ፊት ላይ ክብ በሳለ ጊዜ፣ ²⁸ጠፈርን ከላይ ባጸና ጊዜ፣ የጥልቁን ምንጮች ባቋቋመ ጊዜ፤ ²⁹ለባሕር ድንበሩን በወሰነ ጊዜ፣ ውሃው ወሰኑን እንዳያልፍ፣ የምድርንም መሠረት ባመለከተ ጊዜ፣ ³⁰በዚያን ጊዜ እንደ ዋና ባለ ሙያ በጎኑ ነበርሁ፤ ዕለት ዕለትም ደስታው ነበርሁ፤ ሁልጊዜም በፊቱ ደስ ይለኝ ነበር፤ ^b b v30 አንዳንድ ጥንታዊ ትርጉሞች በዚህ ስፍራ ‘ዋና ባለ ሙያ’ ከሚለው ይልቅ ‘ታናሽ ሕፃን’ ብለው ያነባሉ፤ ጥበብን በአባታችን ጎን ደስ የሚለው ሕፃን አድርገው ይስላሉ። ³¹በዓለሙ ሁሉ ደስ ይለኝ ነበር፤ በሰው ዘርም ደስ ይለኝ ነበር።

³²አሁንም፣ ልጆቼ ሆይ፣ ስሙኝ፤ መንገዴን የሚጠብቁ ብፁዓን ናቸው። ³³ትምህርትን ስሙ፤ ጠቢባንም ሁኑ፤ ቸል አትበሉት። ³⁴የሚሰማኝ ሰው ብፁዕ ነው፤ ዕለት ዕለት በደጆቼ የሚጠባበቅ፣ በመግቢያዬም አጠገብ የሚጠብቅ። ³⁵የሚያገኘኝ ሁሉ ሕይወትን ያገኛልና፤ ከአባታችንም ዘንድ ሞገስን ይቀበላል። ³⁶የሚስተኝ ግን ነፍሱን ይጎዳል፤ የሚጠሉኝ ሁሉ ሞትን ይወዳሉ።”