متلونه 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹آيا حِکمت چغه نۀ وهى، او عقل خپل آواز نۀ اوچتوى؟ ²د لارې غاړې د اوچتو ځايونو په سر، چرته چې لارې سره يو ځائ کيږى، هغه ودريږى. ³د دروازو سره، د ښار د ننوتو په ځائ کښې، د ورونو په خوله هغه په چغو وائى: ⁴”اے ټولو خلقو، زۀ تاسو ته چغه وهم، او زما آواز ټول انسانانو ته رسيږى. ⁵اے ساده خلقو، هوښيارتيا زده کړئ؛ اے ناپوهو، عقلمند زړۀ ترلاسه کړئ. ⁶واورئ، ځکه چې زۀ د لوړو خبرو وينا کوم، او هر څۀ چې زۀ وايم هغه حق دى. ⁷زما خوله حق وائى، ځکه چې زما شونډې د بدۍ نه کرکه کوى. ⁸زما د خولې ټولې خبرې صادقانه دى؛ په دوئ کښې يوه هم کږه يا بې‌لارې نۀ ده. ⁹څوک چې پوهيږى، هغۀ ته دا ټولې څرګندې دى، او څوک چې علم مومى، هغوئ ته حق دى. ¹⁰زما نصيحت د چاندۍ په ځائ قبول کړئ، او علم د غوره سرو زرو په ځائ، ¹¹ځکه چې حِکمت د جواهراتو نه غوره دے، او هغه څۀ چې تۀ يې خوښوې د دې سره نۀ شى برابرېدلے.

¹²زۀ، حِکمت، د هوښيارتيا سره اوسم، او زۀ علم او تدبير مومم. ^a a v12 حِکمت چې دلته خبرې کوى، هغه په عيسىٰ کښې پوره کيږى، چې پولوس هغۀ ته د خُدائ پاک حِکمت وائى — ۱-کورنتيان ۱:۲۴، ۳۰. ¹³د زمونږ پلار ويره دا ده چې د بدۍ نه کرکه وشى. د غرور او لويۍ، د بدۍ د لارې او کږو خبرو نه زۀ کرکه کوم. ¹⁴مشوره زما ده، او صحيح حِکمت؛ زۀ عقل يم؛ طاقت زما دے. ¹⁵زما په وسيله بادشاهان حکومت کوى، او حاکمان د انصاف فيصلې کوى؛ ¹⁶زما په وسيله سردران حکومت کوى، او اميران— هغه ټول چې ¹⁷زۀ هغه خلق خوښوم چې ما سره مينه کوى، او څوک چې ما لټوى هغوئ ما مومى. ¹⁸ما سره دولت او عزت دى، پايدار مال او صداقت. ¹⁹زما مېوه د سرو زرو نه غوره ده، د تر ټولو ښو سرو زرو نه، او هغه څۀ چې زۀ يې ورکوم د غوره چاندۍ نه زيات دى. ²⁰زۀ د صداقت په لار ګرځم، د انصاف په لارو، ²¹دې دپاره چې هغه چا ته چې ما سره مينه کوى د ميراث په توګه دولت ورکړم، او د هغوئ خزانې ډکې کړم.

²²زمونږ پلار زۀ د خپلې لارې په شروع کښې راپېدا کړم، د خپلو پخوانيو کارونو نه مخکښې. ^b b v22 حِکمت — زوئ — راپېدا شو، نۀ چې جوړ شو؛ هغه د ازل نه د زمونږ پلار دے، او د هر څۀ د پېدا کېدو نه مخکښې يې د هغۀ په ژوند کښې برخه وه. ²³د ازل نه زۀ قائم شوم، د شروع نه، د زمکې د پېدا کېدو نه مخکښې. ²⁴کله چې ژورې اوبۀ نۀ وې زۀ راپېدا شوم، کله چې داسې چينې نۀ وې چې د اوبو نه ډکې وى. ²⁵د غرونو د قائمېدو نه مخکښې، د غونډيو نه مخکښې، زۀ راپېدا شوم، ²⁶کله چې هغۀ لا تر اوسه زمکه او د هغې پټى نۀ وو جوړ کړى، او نۀ د دُنيا اولنۍ خاوره. ²⁷کله چې هغۀ آسمانونه په خپل ځائ کښې قائم کړل، زۀ هلته وم؛ کله چې هغۀ د ژور سمندر په مخ باندې دائره راکښله، ²⁸کله چې هغۀ پاس اوړيځونه په خپل ځائ کښې قائم کړل، کله چې هغۀ د ژورو سمندرونو چينې قائمې کړې، ²⁹کله چې هغۀ سمندر له د هغۀ حد وټاکلو چې اوبۀ له د خپلې حدې نه وا نۀ وزى، کله چې هغۀ د زمکې بنياد وټاکلو، ³⁰نو زۀ د هغۀ سره د ماهر کاريګر په شان وم، او زۀ د هغۀ د هرې ورځې خوشحالى وم، او تل د هغۀ په مخکښې خوشحالى کوله، ^c c v30 ځنې پخواني ترجمې دلته د ”ماهر کاريګر“ په ځائ ”وړوکے بچے“ لولى، چې حِکمت د داسې بچى په توګه ښائى چې د پلار په خوا کښې خوشحالى کوى. ³¹د هغۀ په ټوله دُنيا کښې خوشحالى کوله، او د انسانانو په کورنۍ کښې زۀ خوشحالېدم.

³²نو اوس، اے زما بچو، ما ته غوږ ونيسئ: مبارک دى هغه چې زما لارې ساتى. ³³نصيحت واورئ او هوښيار شئ؛ هغه مۀ غفلتوئ. ³⁴مبارک دے هغه څوک چې ما ته غوږ نيسى، هره ورځ زما د دروازو سره انتظار کوى، زما د ور سره تم کيږى. ³⁵ځکه چې څوک چې ما مومى هغه ژوندون مومى، او د زمونږ پلار نه فضل حاصلوى. ³⁶خو څوک چې ما له ورکوى هغه خپل ځان ته نقصان رسوى؛ هغه ټول چې زما نه کرکه کوى د مرګ سره مينه کوى.“