ڇپيل
ڪتاب

حڪمت اوچي آواز ۾ سڏي ٿي

هتي حڪمت هڪ شخص آهي، جيڪا گهٽيءَ ۾ رڙيون ڪري ٿي جتي ڪو به ٻڌي سگهي، نه ڪي ماهرن وٽ لڪل رهي. هوءَ دعويٰ ڪري ٿي ته بادشاهه هن جي ذريعي حڪومت ڪن ٿا، پوءِ ان کان به پوئتي وڃي ٿي، ته اسان جي پيءُ هن کي گهراين کان اڳ پيدا ڪيو، دنيا جڏهن ٺهي رهي هئي تڏهن حاضر هئي، ان ۾ ۽ ماڻهن ۾ خوش هئي.

باب 8.

ڇا حڪمت نہ ٿي سڏي، ۽ سمجھ پنهنجو آواز بلند نہ ٿي ڪري؟ رستي جي ڪناري تي اوچين جاين مٿان، جتي واٽون ملن ٿيون، اتي اها بيهي ٿي. دروازن وٽ، شهر جي در تي، درن تي اها اوچي آواز ۾ سڏ ڪري ٿي تہ ”اي سڀ ماڻهو، آءٌ اوهان کي سڏيان ٿي؛ منهنجو آواز سڀني انسانن تائين پهچي ٿو. اي ڀوليو، هوشياري سکو؛ اي بيوقوفو، سمجھدار دل حاصل ڪريو. ٻڌو، ڇالاءِ جو آءٌ عمديون ڳالهيون ڪريان ٿي، ۽ جيڪي ڪجهه چوان ٿي سو سڀ درست آهي. منهنجو وات سچ ڳالهائي ٿو، ڇالاءِ جو منهنجا چپ بڇڙائيءَ کان نفرت ڪن ٿا. منهنجي وات جا سڀ لفظ سچائيءَ وارا آهن؛ انهن مان ڪوبہ ڏنگو يا ٽيڙو ناهي. سمجھدار لاءِ اهي سڀ صاف آهن، ۽ علم لڀندڙن لاءِ درست آهن. چانديءَ جي بدران منهنجي تعليم وٺو، ۽ چونڊ سون جي بدران علم، ڇالاءِ جو حڪمت جواهرن کان بهتر آهي، ۽ تنهنجي گھريل ڪابہ شيءِ هن جي برابر ٿي نہ ٿي سگھي.

آءٌ حڪمت هوشياريءَ سان گڏ رهان ٿي، ۽ علم ۽ تميز لهان ٿي. a a v12 هتي ڳالهائيندڙ حڪمت يسوع ۾ پوري ٿي، جنهن کي پولس خدا جي حڪمت سڏي ٿو — 1 ڪرنٿين 1:24، 30. اسان جي پيءُ جو خوف بڇڙائيءَ کان نفرت ڪرڻ آهي. غرور ۽ تڪبر، بڇڙي واٽ، ۽ ڏنگي ڳالهه کان آءٌ نفرت ڪريان ٿي. صلاح مون وٽ آهي، ۽ سچي حڪمت بہ؛ آءٌ سمجھ آهيان؛ طاقت مون وٽ آهي. منهنجي وسيلي بادشاهه حڪومت ڪن ٿا، ۽ حاڪم انصاف وارا حڪم ڏين ٿا؛ منهنجي وسيلي شهزادا راج ڪن ٿا، ۽ امير بہ، اهي سڀ جيڪي انصاف سان حڪومت ڪن ٿا. جيڪي مون سان پيار ڪن ٿا تن سان آءٌ پيار ڪريان ٿي، ۽ جيڪي مون کي ڳولين ٿا سي مون کي لهن ٿا. مون وٽ دولت ۽ عزت آهي، پائيدار مال ۽ سچائي. منهنجو ميوو سون کان بهتر آهي، بلڪ خالص سون کان، ۽ منهنجي پيداوار چونڊ چانديءَ کان وڌيڪ آهي. آءٌ سچائيءَ جي واٽ تي، انصاف جي پيچرن تي هلان ٿي، انهن کي ورثي ۾ دولت ڏيندي جيڪي مون سان پيار ڪن ٿا، ۽ سندن خزانا ڀريندي.

اسان جي پيءُ مون کي پنهنجي واٽ جي شروعات ۾، پنهنجن قديم ڪمن کان اڳ ڄڻيو. b b v22 حڪمت — فرزند — ڄڻيل آهي، نہ ٺاهيل؛ هو ازل کان اسان جي پيءُ مان آهي، ۽ ڪنهن بہ شيءِ جي پيدا ٿيڻ کان اڳ سندس حياتيءَ ۾ شريڪ هو. زمانن کان اڳ آءٌ قائم ڪئي وئي هيس، شروع کان، زمين جي ٿيڻ کان اڳ. جڏهن اونها پاڻي نہ هئا تڏهن آءٌ ڄڻي وئي هيس، جڏهن پاڻيءَ سان ڀرجي ڇلندڙ چشما نہ هئا. جبل قائم ٿيڻ کان اڳ، ٽڪرين کان اڳ، آءٌ ڄڻي وئي هيس، جڏهن هن اڃا زمين ۽ ان جا ميدان نہ ٺاهيا هئا، ۽ نڪي دنيا جي پهرين مٽي. جڏهن هن آسمانن کي پنهنجي جاءِ تي قائم ڪيو تڏهن آءٌ اتي هيس؛ جڏهن هن اونهائيءَ جي مٿاڇري تي دائرو ڪڍيو، جڏهن هن مٿي بادل قائم ڪيا، جڏهن هن اونهائيءَ جا چشما مضبوط ڪيا، جڏهن هن سمنڊ لاءِ سندس حد مقرر ڪئي تہ جيئن پاڻي پنهنجي حد کان نہ لنگھن، جڏهن هن زمين جا بنياد ناپيا، تڏهن آءٌ سندس ڀرسان ماهر ڪاريگر جيان هيس، ۽ هر ڏينهن سندس خوشي هيس، هميشہ سندس اڳيان خوش ٿيندي، c c v30 ڪن قديم ترجمن ۾ هتي ’ماهر ڪاريگر‘ جي بدران ’ننڍو ٻار‘ آهي، جيڪو حڪمت کي پيءُ جي پاسي ۾ خوش ٿيندڙ ٻار جي صورت ۾ ڏيکاري ٿو. سندس سڄيءَ دنيا ۾ خوش ٿيندي، ۽ انساني گھراڻي ۾ راضي ٿيندي.

هاڻي، اي منهنجا ٻارو، منهنجي ٻڌو؛ مبارڪ آهن اُهي جيڪي منهنجين واٽن تي هلن ٿا. تعليم ٻڌو ۽ دانا ٿيو؛ ان کي نہ ٽاريو. مبارڪ آهي اهو ماڻهو جيڪو منهنجي ٻڌي ٿو، روز منهنجن دروازن تي نظر رکي ٿو، منهنجي در جي ڀرسان انتظار ڪري ٿو. ڇالاءِ جو جيڪو مون کي لهي ٿو، سو حياتي لهي ٿو، ۽ اسان جي پيءُ کان مهرباني حاصل ڪري ٿو. پر جيڪو مون کان چُڪي ٿو، سو پنهنجي ئي جان کي نقصان پهچائي ٿو؛ جيڪي مون کان نفرت ڪن ٿا اهي سڀ موت سان پيار ڪن ٿا.“