Ohabolana 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Moa tsy miantso va ny Fahendrena, ary tsy manandratra ny feony va ny fahatakarana? ²Eny an-tampon’ny havoana eny amoron-dalana, eo amin’ny sampanan-dalana no ijoroany. ³Eo anilan’ny vavahady, eo amin’ny fidirana ao an-tanàna, eo am-bavahady no iantsoany mafy: ⁴«Ianareo, ry olona rehetra, no antsoiko; mahatratra ny zanak’olombelona rehetra ny feoko. ⁵Ry kely saina, mianara fitandremana; ry adala, mahazoa fo mahay. ⁶Mihainoa, fa zava-dehibe no lazaiko, ary mahitsy izay rehetra lazaiko. ⁷Ny fahamarinana no ambaran’ny vavako, fa halan’ny molotro ny faharatsiana. ⁸Marina ny teny rehetra aloaky ny vavako; tsy misy mivilivily na miolakolaka ao aminy. ⁹Mazava ho an’ny manan-tsaina izy rehetra, ary mahitsy ho an’izay mahita fahalalana. ¹⁰Raiso ny fampianarako fa tsy ny volafotsy, ary ny fahalalana fa tsy ny volamena voafantina, ¹¹fa tsara noho ny vato soa ny fahendrena, ary tsy misy irinao azo ampitahaina aminy.

¹²Izaho, Fahendrena, dia monina miaraka amin’ny fitandremana, ary mahita fahalalana sy fahamalinana aho. ^a a v12 Ny Fahendrena miteny eto dia tanteraka ao amin’i Jesosy, izay antsoin’i Paoly hoe fahendren’Andriamanitra — 1 Korintiana 1:24, 30. ¹³Ny fahatahorana an’i Raintsika dia ny mankahala ny ratsy. Ny fiavonavonana sy ny avonavona, ny làlana ratsy, ary ny vava mivily no halako. ¹⁴Ahy ny toky sy ny fahendrena marina; izaho no fahatakarana; ahy ny hery. ¹⁵Amiko no anjakan’ny mpanjaka, ary mamaritra izay mahitsy ny mpanapaka; ¹⁶amiko no ifehezan’ny andriana sy ny manam-boninahitra, dia izay rehetra mitondra araka ny rariny. ¹⁷Tiako izay tia ahy, ary izay mitady ahy dia mahita ahy. ¹⁸Eo amiko ny harena sy ny voninahitra, ny rakitra maharitra sy ny fahamarinana. ¹⁹Tsara noho ny volamena ny vokatro, eny, noho ny volamena tsara indrindra, ary mihoatra ny volafotsy voafantina izay omeko. ²⁰Mandeha amin’ny lalan’ny fahamarinana aho, eo amin’ny lalan’ny rariny, ²¹manome harena ho lova ho an’izay tia ahy, ary mameno ny trano firaketany.

²²Raintsika no niteraka ahy tamin’ny fiandohan’ny lalany, talohan’ny asany fahiny. ^b b v22 Ny Fahendrena — ny Zanaka — dia nateraka, fa tsy noforonina; avy amin’i Raintsika Izy hatramin’ny mandrakizay, mizara ny fiainan’i Raintsika alohan’ny nisian’ny zavatra noforonina. ²³Hatramin’ny taona lavitra no nampijoroina ahy, hatrany am-piandohana, talohan’ny nisian’ny tany. ²⁴Fony tsy mbola nisy ranolalina no nateraka aho, fony tsy mbola nisy loharano mamoa-drano be. ²⁵Fony tsy mbola napetraka ny tendrombohitra, talohan’ny havoana, no nateraka aho, ²⁶fony tsy mbola nanao ny tany sy ny sahany Izy, na ny vovoka voalohany eto amin’izao tontolo izao. ²⁷Fony nanorina ny lanitra Izy, dia teo aho; fony nanao faribolana teo ambonin’ny ranolalina Izy, ²⁸fony nampiorina ny rahona any ambony Izy, fony nampaharitra ny loharanon’ny ranolalina, ²⁹fony nanendry sisitany ho an’ny ranomasina Izy mba tsy hihoatran’ny rano ny fetrany, fony nanisy marika ny fototry ny tany Izy, ³⁰dia teo anilany aho ho mpanao asa-tanana mahay, ary izaho no fifaliany isan’andro, ravoravo eo anatrehany mandrakariva, ^c c v30 Ny dikan-teny fahiny sasany dia manao hoe «zazakely» eto fa tsy «mpanao asa-tanana mahay», ka asehony ny Fahendrena ho zaza mifaly eo anilan’ny Ray. ³¹mifaly amin’ny tany nataony manontolo, ary faly amin’ny taranak’olombelona.

³²Ary ankehitriny, ry zanako, mihainoa ahy: sambatra izay mitandrina ny lalako. ³³Henoy ny fampianarana ka hendre; aza tsinoavina izany. ³⁴Sambatra izay mihaino ahy, mambina isan’andro eo am-bavahadiko, miandry eo anilan’ny varavarako. ³⁵Fa izay mahita ahy dia mahita fiainana ary mahazo sitraka avy amin’i Raintsika. ³⁶Fa izay tsy mahita ahy dia mandratra ny ainy; izay rehetra mankahala ahy dia tia ny fahafatesana.»