ଜ୍ଞାନକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖ
ନିଜ ଝରକାରୁ ଦେଖୁଥିବା ଜଣେ ବାପା ଯାହା ଦେଖିଲେ ତାହା କହନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଜଣେ ଯୁବକ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଘର ଆଡ଼କୁ ଚାଲେ, ଏବଂ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ତାହାକୁ ଭେଟେ, ଯିଏ ନିଜ ଯୋଜନା କରିସାରିଛି ଓ ଜାଣେ ଯେ ତାହାର ସ୍ୱାମୀ ବାହାରେ ଅଛି। ସେ ବଧ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଥିବା ବଳଦ ପରି ତାହା ପଛେ ପଛେ ଯାଏ।
7 1ହେ ମୋହର ପୁତ୍ର, ମୋହର ବାକ୍ୟ ପାଳନ କର, ଓ ମୋହର ଆଜ୍ଞାସବୁ ଆପଣା ଅନ୍ତରରେ ସଞ୍ଚୟ କରି ରଖ।
2ମୋହର ଆଜ୍ଞାସବୁ ପାଳନ କର, ତହିଁରେ ବଞ୍ଚିବ; ଆପଣା ଚକ୍ଷୁର ତାରା ପରି ମୋହର ଶିକ୍ଷା ରକ୍ଷା କର। 3ସେସବୁ ଆପଣା ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ବାନ୍ଧି ରଖ; ଆପଣା ହୃଦୟ ଫଳକରେ ତାହା ଲେଖ।
4ଜ୍ଞାନକୁ କୁହ, “ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ଭଗିନୀ,” ପୁଣି ବୁଦ୍ଧିକୁ ଆପଣାର ପରମ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ ବୋଲି ଡାକ, 5ଯେପରି ସେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ସେହି ନିଷିଦ୍ଧ ସ୍ତ୍ରୀଠାରୁ, ଚାଟୁବାକ୍ୟବାଦିନୀ ପରସ୍ତ୍ରୀଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
6କାରଣ ମୁଁ ଆପଣା ଗୃହର ଝରକାରୁ ଜାଲି ଦେଇ ତଳକୁ ଚାହିଁଲି, 7ଆଉ ମୁଁ ନିର୍ବୋଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିଲି, ଯୁବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଯୁବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲି, 8ସେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀର କଣ ନିକଟସ୍ଥ ଦାଣ୍ଡ ଦେଇ ଯାଉ ଯାଉ ତାହା ଗୃହର ପଥ ଧରିଲା, 9ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ, ଦିନ ଅବସାନ ହେଲାବେଳେ, ଅନ୍ଧକାର ରାତ୍ରିର ଘୋର ତିମିରରେ।
10ଆଉ ଦେଖ, ବେଶ୍ୟା ବେଶ ଧାରଣ କରି ଓ ଅନ୍ତରରେ ଧୂର୍ତ୍ତତା ରଖି ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ତାହାକୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ଆସିଲା। 11ସେ ମୁଖରା ଓ ଅବାଧ୍ୟା; ତାହାର ପାଦ ଗୃହରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହେ ନାହିଁ। 12ବେଳେ ଦାଣ୍ଡରେ, ବେଳେ ଛକରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କଣରେ ସେ ଓଢ଼େଇ ବସି ରହେ। 13ସେ ତାହାକୁ ଧରି ଚୁମ୍ବନ କଲା, ପୁଣି ନିର୍ଲଜ୍ଜ ମୁଖରେ ତାହାକୁ କହିଲା:
14“ମୋତେ ମଙ୍ଗଳାର୍ଥକ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାର ଥିଲା; ଆଜି ମୁଁ ଆପଣା ମାନତ ପରିଶୋଧ କଲି। a a v14 ମଙ୍ଗଳାର୍ଥକ ବଳି ଭୋଜ ରୂପେ ଏକତ୍ର ଭୋଜନ କରାଯାଉଥିଲା — ତାହାର ଅର୍ଥ, ତାହା ଗୃହରେ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି ଓ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସବ କରିବାର କାରଣ ଅଛି। 15ଏଣୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ, ବ୍ୟାକୁଳ ଭାବରେ ତୁମ୍ଭକୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ବାହାରି ଆସିଲି, ଆଉ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ପାଇଲି। 16ମୁଁ ଆପଣା ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଚାଦର, ମିସରଦେଶୀୟ ବିଚିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ବିଛାଇ ଅଛି। 17ମୁଁ ଆପଣା ଶଯ୍ୟାକୁ ଗନ୍ଧରସ, ଅଗୁରୁ ଓ ଦାରୁଚିନିରେ ସୁବାସିତ କରିଅଛି। 18ଆସ, ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରେମରସ ପାନ କରୁ; ପ୍ରେମରେ ଆପଣାକୁ ମଗ୍ନ କରୁ। 19କାରଣ ମୋହର ସ୍ଵାମୀ ଗୃହରେ ନାହାନ୍ତି; ସେ ଦୂର ଯାତ୍ରାରେ ଯାଇଅଛନ୍ତି। 20ସେ ଆପଣା ସଙ୍ଗରେ ଗୋଟିଏ ଟଙ୍କାର ଥଳୀ ନେଇଅଛନ୍ତି, ଆଉ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃହକୁ ଫେରିବେ ନାହିଁ।”
21ସେ ଆପଣାର ବହୁ ଭୁଲାଇବା ବାକ୍ୟରେ ତାହାକୁ ବଶ କଲା; ଆପଣା ଚାଟୁବାକ୍ୟରେ ତାହାକୁ ଟାଣି ନେଲା। 22ହଠାତ୍ ସେ ତାହା ପଛେ ପଛେ ଗଲା, ଯେପରି ବଳଦ ବଧ ହେବାକୁ ଯାଏ, ଯେପରି ହରିଣ ଫାନ୍ଦ ଭିତରକୁ ପାଦ ପକାଏ, 23ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୀର ତାହାର ଯକୃତ ଭେଦ ନ କରେ; ଯେପରି ପକ୍ଷୀ ଫାଶ ଆଡ଼କୁ ଉଡ଼ି ଯାଏ, ତାହା ଯେ ତାହାର ପ୍ରାଣ ହରଣ କରିବ, ଏହା ସେ ଜାଣେ ନାହିଁ।
24ଏଣୁ ଏବେ, ହେ ମୋହର ପୁତ୍ରଗଣ, ମୋʼ କଥା ଶୁଣ, ଆଉ ମୁଁ ଯାହା କହୁଅଛି, ତହିଁରେ ମନୋଯୋଗ କର। 25ତୁମ୍ଭ ହୃଦୟ ତାହାର ପଥ ଆଡ଼କୁ ଫେରୁ ନ ଦିଅ; ତାହାର ମାର୍ଗରେ ଭ୍ରମଣ କର ନାହିଁ। 26କାରଣ ସେ ଅନେକ ଜଣଙ୍କୁ ଆହତ କରି ତଳେ ପକାଇଅଛି; ତାହା ଦ୍ଵାରା ହତ ଲୋକ ଏକ ବିପୁଳ ସମୂହ। 27ତାହା ଗୃହ କବରର ପଥ, ତାହା ମୃତ୍ୟୁର କୋଠରିକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଏ।