ବନ୍ଧକ ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞା

ଚାରୋଟି ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କହୀନ ଚେତାବନୀ। ପଡ଼ୋଶୀ ପାଇଁ ହଠାତ୍ କରିଥିବା ଜାମିନରୁ ତୁରନ୍ତ ମୁକ୍ତ ହୁଅ। ଯଦି ଶଯ୍ୟାରୁ ଉଠିପାରୁ ନାହଁ, ପିମ୍ପୁଡ଼ିକୁ ଦେଖ। ଆଖି ମାରୁଥିବା ଓ ସଙ୍କେତ କରୁଥିବା ଅଶାନ୍ତିକାରୀଠାରୁ ସାବଧାନ। ସାତୋଟି ବିଷୟ ଯାହାକୁ ଆମ ପିତା ଘୃଣା କରନ୍ତି। ତାପରେ ପୁଣି ବ୍ୟଭିଚାର, ନିଜ ଲୁଗା ଭିତରେ ବୋହି ନେଉଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି।

ଅଧ୍ୟାୟ 6।

ହେ ମୋହର ପୁତ୍ର, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀ ନିମନ୍ତେ ଜାମିନ ହୋଇଅଛ, ଯଦି ଅଜଣା ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ହସ୍ତ ଦେଇ ବନ୍ଧକ ହୋଇଅଛ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମୁଖର ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ିଅଛ, ଆପଣା ମୁଖର ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଧରା ପଡ଼ିଅଛ। ହେ ମୋହର ପୁତ୍ର, ତେବେ ଏହା କର ଓ ଆପଣାକୁ ଉଦ୍ଧାର କର, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଏବେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀର ଦୟା ଅଧୀନ ହୋଇଅଛ; ଯାଅ, ଆପଣାକୁ ନମ୍ର କର ଓ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀ ନିକଟରେ ଅନୁନୟ କର। ଆପଣା ଚକ୍ଷୁକୁ ନିଦ୍ରା ଦିଅ ନାହିଁ, ଆପଣା ଚକ୍ଷୁପତାକୁ ଢୁଳାଇବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ। ବ୍ୟାଧର ହସ୍ତରୁ ମୃଗ ତୁଲ୍ୟ, ପକ୍ଷୀଧରାଳିର ହସ୍ତରୁ ପକ୍ଷୀ ତୁଲ୍ୟ ଆପଣାକୁ ଉଦ୍ଧାର କର।

ହେ ଅଳସୁଆ, ପିମ୍ପୁଡ଼ି ନିକଟକୁ ଯାଅ; ତାହାର ଆଚରଣ ବିବେଚନା କରି ଜ୍ଞାନବାନ ହୁଅ। ତାହାର କୌଣସି ଅଧ୍ୟକ୍ଷ, କର୍ମଚାରୀ କି ଶାସନକର୍ତ୍ତା ନ ଥିଲେ ହେଁ, ସେ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ଆପଣା ଆହାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ ଓ ଶସ୍ୟ କାଟିବା ସମୟରେ ଆପଣା ଖାଦ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରେ।

ହେ ଅଳସୁଆ, ତୁମ୍ଭେ କେତେ କାଳ ସେଠାରେ ପଡ଼ି ରହିବ? କେବେ ଆପଣା ନିଦ୍ରାରୁ ଉଠିବ? ଅଳ୍ପ ନିଦ୍ରା, ଅଳ୍ପ ଢୁଳାଣି, ବିଶ୍ରାମ ନିମନ୍ତେ ହସ୍ତ ଯୋଡ଼ି ଅଳ୍ପ ଶୟନ, ତହିଁରେ ଡକାୟତ ତୁଲ୍ୟ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଆସି ପଡ଼ିବ, ଓ ସସ୍ତ୍ର ଲୋକ ତୁଲ୍ୟ ଅଭାବ ଆସିବ।

ଅପଦାର୍ଥ ଲୋକ, ଦୁଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟ, କୁଟିଳ ବାକ୍ୟ କହି ବୁଲେ, ଆପଣା ଚକ୍ଷୁରେ ଠାର ମାରେ, ଆପଣା ଚରଣରେ ସଙ୍କେତ ଦିଏ, ଆପଣା ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ଦେଖାଏ, କୁଟିଳ ହୃଦୟରେ ସେ ମନ୍ଦ କଳ୍ପନା କରେ, ନିରନ୍ତର ବିବାଦ ବୁଣେ; ଏଣୁ ଅକସ୍ମାତ୍‍ ତାହା ଉପରେ ବିପଦ ଆସି ପଡ଼ିବ; ନିମିଷକ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଭଗ୍ନ ହେବ, ପୁଣି ତାହାର କୌଣସି ପ୍ରତିକାର ହେବ ନାହିଁ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଛଅ ବିଷୟ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ହଁ, ସାତ ବିଷୟ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣ୍ୟ ଅଟେ: ଗର୍ବିତ ଦୃଷ୍ଟି, ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଜିହ୍ଵା, ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରକ୍ତପାତକାରୀ ହସ୍ତ, ଦୁଷ୍ଟ କଳ୍ପନାକାରୀ ହୃଦୟ, ମନ୍ଦ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ିବା ପାଇଁ ଚଞ୍ଚଳ ଚରଣ, ମିଥ୍ୟା ନିଶ୍ଵାସ ଛାଡ଼ିବା ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ, ପୁଣି ଭ୍ରାତୃଗଣ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ବୁଣିବା ଲୋକ।

ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ, ତୁମ୍ଭର ଢାଲ

ହେ ମୋହର ପୁତ୍ର, ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କର, ଓ ଆପଣା ମାତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ପରିତ୍ୟାଗ କର ନାହିଁ। ସେହିସବୁ ନିତ୍ୟ ଆପଣା ହୃଦୟରେ ବାନ୍ଧି ରଖ; ଆପଣା କଣ୍ଠରେ ବାନ୍ଧ। ତୁମ୍ଭେ ଚାଲିବା ବେଳେ ତାହା ତୁମ୍ଭକୁ କଢ଼ାଇ ନେବ; ତୁମ୍ଭେ ଶୟନ କରିବା ବେଳେ ତାହା ତୁମ୍ଭକୁ ଜଗିବ; ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଜାଗ୍ରତ ହେବା ବେଳେ ତାହା ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ କଥା କହିବ। କାରଣ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରଦୀପ ଓ ଶିକ୍ଷା ଜ୍ୟୋତିଃ, ପୁଣି ଶାସନର ଅନୁଯୋଗ ଜୀବନର ପଥ, ଯେପରି ତାହା ତୁମ୍ଭକୁ ଦୁଷ୍ଟା ସ୍ତ୍ରୀଠାରୁ, ବ୍ୟଭିଚାରିଣୀର ଚିକ୍କଣ ଜିହ୍ଵାରୁ ରକ୍ଷା କରିବ।

ଆପଣା ହୃଦୟରେ ତାହାର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବାଞ୍ଛା କର ନାହିଁ, ପୁଣି ସେ ଆପଣା ଚକ୍ଷୁପତା ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭକୁ ଧରି ନ ନେଉ; କାରଣ ବେଶ୍ୟାର ମୂଲ୍ୟ କେବଳ ଗୋଟିଏ ରୁଟି ଖଣ୍ଡ ମାତ୍ର, ମାତ୍ର ବିବାହିତା ସ୍ତ୍ରୀ ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାଣ ମୃଗୟା କରେ। ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣା ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଅଗ୍ନି ବହିଲେ, କʼଣ ତାହାର ବସ୍ତ୍ର ଦଗ୍ଧ ହେବ ନାହିଁ? ଅବା କେହି ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ଅଙ୍ଗାର ଉପରେ ଚାଲିଲେ, କʼଣ ତାହାର ପାଦ ପୋଡ଼ି ନ ଯିବ? ଯେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଶୟନ କରେ, ସେ ଏହିପରି; ଯେକେହି ତାହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ଦଣ୍ଡରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବ ନାହିଁ।

ଚୋର କ୍ଷୁଧିତ ହୋଇ ଆପଣା ଉଦର ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଚୋରି କଲେ, ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ ତୁଚ୍ଛ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଯଦି ସେ ଧରା ପଡ଼େ, ତେବେ ସେ ସାତ ଗୁଣ ଦେବ; ସେ ଆପଣା ଗୃହର ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେବ। ଯେ ବ୍ୟଭିଚାର କରେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିହୀନ; ଯେ ତାହା କରେ, ସେ ଆପଣାକୁ ବିନଷ୍ଟ କରେ। ସେ କ୍ଷତ ଓ ଅପମାନ ପାଇବ, ପୁଣି ତାହାର ଅପଯଶ ଲିଭାଯିବ ନାହିଁ।

କାରଣ ଈର୍ଷା ମନୁଷ୍ୟକୁ କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତ କରେ, ଓ ପ୍ରତିଶୋଧ ଦିନରେ ସେ କୌଣସି ଦୟା ଦେଖାଇବ ନାହିଁ। ସେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଗ୍ରହଣ କରିବ ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭେ ଯେତେ ବଡ଼ ଲାଞ୍ଚ ଦେଲେ ହେଁ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ।