Mga Panultihon 6

6 ¹Anak ko, kon naggarantiya ka alang sa imong silingan, kon nakiglamano ka isip saad alang sa usa ka dumuduong, ²nalit-ag ka pinaagi sa mga pulong sa imong baba, nadakpan ka pinaagi sa mga pulong sa imong baba. ³Busa buhata kini, anak ko, ug luwasa ang imong kaugalingon, kay ania ka na sa kamot sa imong silingan: lakaw, ipaubos ang imong kaugalingon, ug pakilooy sa imong silingan. ⁴Ayaw hatagig tulog ang imong mga mata, ni duka ang imong mga tabontabon. ⁵Luwasa ang imong kaugalingon sama sa lagsaw gikan sa kamot, sama sa langgam gikan sa kamot sa tiglit-ag.

⁶Adto sa hulmigas, ikaw nga tapulan; tun-i ang iyang mga pamaagi ug pagmaalamon. ⁷Bisan walay pangulo, opisyal, o magmamando, ⁸nag-andam siya sa iyang tinapay sa ting-init ug nagtigom sa iyang pagkaon sa ting-ani.

⁹Hangtod kanus-a ka maghigda diha, tapulan? Kanus-a ka mobangon gikan sa imong pagkatulog? ¹⁰Diyutay nga tulog, diyutay nga duka, diyutay nga pagkiyugpos sa mga kamot aron mopahulay, ¹¹ug ang kakabos moabot kanimo sama sa tulisan, ug ang kawalad-on sama sa tawong sangkap sa hinagiban.

¹²Ang tawong walay pulos, ang tawong daotan, naglakaw-lakaw dala ang baliko nga sinultihan, ¹³mangidhat sa iyang mga mata, mosinyas sa iyang mga tiil, motudlo pinaagi sa iyang mga tudlo, ¹⁴uban sa baliko nga kasingkasing nagalalang siyag daotan, kanunayng nagpugas ug panagbingkil; ¹⁵busa ang katalagman moabot kaniya sa kalit; sa usa ka pagpamilok madugmok siya nga dili na maayo.

¹⁶Adunay unom ka butang nga gidumtan sa atong Amahan, pito nga dulumtanan kaniya: ¹⁷ang mapahitas-ong mga mata, ang bakakon nga dila, ug ang mga kamot nga nag-ula sa dugo nga walay sala, ¹⁸ang kasingkasing nga nagalalang ug daotang mga laraw, ang mga tiil nga nagdali pagdagan ngadto sa daotan, ¹⁹ang bakakong saksi nga nagbuga ug mga bakak, ug ang tawo nga nagpugas ug panagbingkil taliwala sa mga managsoon.

Ang mga Pulong sa Imong Amahan, ang Imong Taming

²⁰Anak ko, bantayi ang sugo sa imong amahan, ug ayaw isalikway ang pagtulon-an sa imong inahan. ²¹Ihigot sila sa imong kasingkasing kanunay; ibugkos sila libot sa imong liog. ²²Kon ikaw maglakaw, sila magagiya kanimo; kon ikaw mohigda, sila magabantay kanimo; ug kon ikaw mahigmata, sila makigsulti kanimo. ²³Kay ang sugo maoy usa ka lampara ug ang pagtulon-an usa ka kahayag, ug ang mga pagbadlong sa pagpanton mao ang dalan sa kinabuhi, ²⁴aron ikaw mapanalipdan gikan sa daotang babaye, gikan sa maulog-ulogong dila sa babayeng mananapaw.

²⁵Ayaw kaibgi ang iyang katahom diha sa imong kasingkasing, ug ayaw itugot nga madakpan ka niya pinaagi sa iyang mga pilok; ²⁶kay ang bili sa usa ka bigaon usa lamang ka tinapay, apan ang babayeng may bana mangita sa bililhong kinabuhi. ²⁷Makahimo ba ang usa ka tawo pagdala ug kalayo sa iyang dughan nga dili masunog ang iyang mga bisti? ²⁸O makalakaw ba ang usa ka tawo sa nagbagang mga uling nga dili mapaso ang iyang mga tiil? ²⁹Mao usab ang tawo nga makigdulog sa asawa sa iyang silingan; walay makahikap kaniya nga dili masilotan.

³⁰Dili tamayon sa mga tawo ang usa ka kawatan kon mangawat siya aron tagbawon ang iyang kagutom samtang gigutom siya, ³¹apan kon madakpan siya, mobayad siyag pito ka pilo; ihatag niya ang tanang kabtangan sa iyang balay. ³²Ang tawong nanapaw walay buot; ang nagabuhat niini naglaglag sa iyang kaugalingon. ³³Makaangkon siyag mga samad ug kaulawan, ug ang iyang kaulaw dili mapapas.

³⁴Kay ang pangabugho makapasuko sa usa ka lalaki, ug dili siya magpakita ug kaluoy sa adlaw sa panimalos. ³⁵Dili siya modawat ug bisan unsang bayad; magdumili siya bisan unsa kadako ang hiphip.