متلونه 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹اے زما زويه، کۀ تا د خپل ګاونډى دپاره ضمانت ورکړے وى، کۀ تا د کوم پردى دپاره د لاس په ورکولو وعده کړے وى، ²نو ته د خپلې خولې په خبرو کښې ښکېل شوے يې، د خپلې خولې په خبرو کښې ونيولے شوے يې. ³نو اے زما زويه، دا کار وکړه او ځان خلاص کړه، ځکه چې اوس ته د خپل ګاونډى په لاس کښې يې: لاړ شه، ځان ټيټ کړه، او خپل ګاونډى ته زارى وکړه. ⁴خپلو سترګو ته خوب مۀ ورکوه، او خپلو بڼو ته پرکالى مۀ ورکوه. ⁵ځان خلاص کړه لکه هوسۍ د ښکارى د لاس نه، او لکه مرغۍ د ښکار نيونکى د لاس نه.

⁶اے سُست سړيه، د مېږى طرف ته لاړ شه؛ د هغې لارې چارې وګوره او هوښيار شه. ⁷که څۀ هم د هغې هيڅ مشر، نګران او يا حاکم نشته، ⁸بيا هم هغه خپله روټۍ په اوړى کښې تيارولى او خپله خوراکى په رېبلو کښې راغونډوى.

⁹اے سُسته، تر کله به داسې پراتۀ يې؟ د خپل خوب نه به کله پاڅېږې؟ ¹⁰لږ خوب، لږ پرکالى، او د ارام دپاره د لاسونو لږ ټولول، ¹¹او غريبى به لکه غل په تا باندې راشى، او بې‌وسى به لکه وسلوال سړى راشى.

¹²بې‌کاره انسان، بدکاره سړے، په کږو خبرو ګرځى، ¹³په سترګو اشارې کوى، په پښو نښې ورکوى، په ګوتو اشاره کوى، ¹⁴د خراب زړۀ سره بدى سوچ کوى، او تل جګړه خورول کوى؛ ¹⁵نو ځکه مصيبت به ناڅاپه پرې راشى؛ په يوه شېبه کښې به داسې مات شى چې علاج به يې نۀ وى.

¹⁶شپږ شيان دى چې زمونږ پلار ترې کرکه کوى، او اووۀ چې هغۀ ته ناولى دى: ¹⁷مغرورې سترګې، دروغجنه ژبه، او هغه لاسونه چې بې‌ګناه وينه تويوى، ¹⁸هغه زړۀ چې بدې منصوبې جوړوى، او هغه پښې چې بدۍ ته د منډې وهلو دپاره تيزې وى، ¹⁹دروغجن ګواه چې دروغ وائى، او هغه څوک چې د ورونو په مينځ کښې جګړه خوروى.

ستا د پلار خبرې، ستا ډال

²⁰اے زما زويه، د خپل پلار حُکم وساته، او د خپلې مور تعليم مۀ پرېږده. ²¹دا تل په خپل زړۀ باندې وتړه؛ دا د خپلې غاړې نه راتاو کړه. ²²کله چې ته ګرځې، نو دا به دې لار ښايى؛ کله چې ته پرېوځې، نو دا به ستا ساتنه کوى؛ او کله چې ته راويښ شې، نو دا به درسره خبرې کوى. ²³ځکه چې حُکم څراغ دے او تعليم رڼا ده، او د تربيت ملامتۍ د ژوند لار ده، ²⁴دې دپاره چې تا د بدې ښځې نه وساتى، او د زناکارې ښځې د نرمې ژبې نه.

²⁵د هغې د ښائست ارمان په خپل زړۀ کښې مۀ کوه، او مۀ پرېږده چې هغه دې په خپلو بڼو ونيسى؛ ²⁶ځکه چې د کسبى ښځې قيمت يواځې د روټۍ يوه ټُکړه ده، خو مېرمنه ښځه د قيمتى ژوند ښکار کوى. ²⁷آيا کوم سړے کولے شى چې اور د خپلې سينې سره تاو کړى، ²⁸يا آيا څوک کولے شى چې په سرو سکرو باندې وګرځى، ²⁹همدغه شان دے هغه څوک چې د خپل ګاونډى د ښځې سره خوب کوى؛

³⁰خلق په غل باندې سپکاوے نۀ کوى کۀ هغه د خپلې لوږې د ماتولو دپاره غلا وکړى کله چې وږے وى، ³¹خو کۀ ونيولے شى، نو اووۀ چنده به ورکوى؛ د خپل کور ټول مال به ورکوى. ³²هغه څوک چې زنا کوى، بې‌عقله دے؛ هغه څوک چې دا کار کوي، ځان هلاکوى. ³³زخمونه او بې‌عزتى به ومومى، او د هغۀ شرمندګى به هيڅ کله پاکه نۀ شى.

³⁴ځکه چې حسد سړے غصه کوى، او د بدلې په ورځ کښې به هيڅ رحم ونۀ کړى. ³⁵هيڅ بدله به قبوله نۀ کړى؛ رشوت که څومره هم لوئ وى، منلو ته به تيار نۀ وى.