Jaminan jeung Jangji

Opat pépéling nu teu patali. Geura leupas tina jangji jaminan nu gurung-gusuh pikeun tatangga. Tingali sireum lamun anjeun hésé hudang tina ranjang. Awas ka tukang ngadu nu kiceup jeung méré isarat. Tujuh hal nu dibenci ku Rama urang. Tuluy jinah deui, ibarat seuneu nu dibawa dina jero baju.

Pasal 6.

Eh anaking, upama hidep geus jadi tanggungan pikeun tatanggana, upama hidep geus sasalaman jangji pikeun nu teu dikenal, hidep geus kena ku ucapan sorangan, geus kajiret ku omongan tina sungut sorangan. Ku kituna pigawe kieu, anaking, jeung bebaskeun maneh, sabab ayeuna hidep aya dina genggeman tatanggana: pek indit, ngarendahkeun maneh, jeung menta tulung ka tatanggana. Ulah mere sare ka panon hidep, ulah mere tunduh ka kongkolak hidep. Bebaskeun maneh lir mencek tina genggeman, lir manuk tina leungeun nu masang bubu.

Pek datang ka sireum, eh si bedang; perhatikeun kalakuanana sangkan hidep bijaksana. Sanajan euweuh kapala, euweuh mandor, euweuh nu ngatur, manehna nyadiakeun kadaharanana dina usum panas sarta ngumpulkeun bekelna dina usum panen.

Nepi ka iraha hidep ngedeng bae, eh si bedang? Iraha rek hudang tina sare? Sare sakeudeung, tunduh sakeudeung, ngaruketkeun leungeun sakeudeung pikeun ngaso, tuluy kamiskinan bakal datang ka hidep lir bagong, sarta kakurangan lir jalma pakarangan.

Jalma teu paruguh, nu jahat, ngulampreng bari ngomong teu bener, kiceup-kiceup ku panonna, nitah ku sukuna, nunjuk ku ramona, ku hate nu bengkok manehna ngarancang kajahatan, teu eureun-eureun nyebarkeun pacengkadan; nu matak balai bakal datang ka manehna ngadadak; sakejap bae manehna bakal ancur teu bisa dicageurkeun deui.

Aya genep perkara anu dipikagiruk ku Rama urang, tujuh perkara anu dipikaijid ku Mantenna: panon nu adigung, letah nu bohong, jeung leungeun nu ngocorkeun getih nu teu salah, hate nu ngarancang rarancang jahat, suku nu rikat lumpat kana kajahatan, saksi palsu nu ngucurkeun bohong, jeung jalma nu nyebarkeun pacengkadan di antara dulur-dulur.

Pangandika Rama Hidep, Taméng Hidep

Eh anaking, cekel parentah bapa hidep, jeung ulah ninggalkeun atikan indung hidep. Taretkeun salilana dina hate hidep; talikeun kana beuheung hidep. Nalika hidep leumpang, eta bakal mingpin hidep; nalika hidep ngedeng, eta bakal ngajaga hidep; sarta nalika hidep nyaring, eta bakal ngobrol jeung hidep. Sabab parentah teh pelita jeung atikan teh cahaya, sarta teguran panggeuing teh jalan kahirupan, pikeun ngajaga hidep tina awewe jahat, tina letah lemes awewe jalang.

Ulah hayang kana kageulisanana dina hate hidep, jeung ulah nepi ka hidep kateunggeul ku kiceup bulu matana; sabab hargana awewe palacuran mah ngan sapotong roti, tapi awewe laki nareangan nyawa nu mahal. Naha jalma bisa mawa seuneu deukeut kana dadana bari pakeanana teu kaduruk? Atawa naha bisa jalma leumpang dina ruhak panas bari sukuna teu kabebel? Kitu deui jalma nu sare jeung pamajikan tatanggana; moal aya nu nyabak manehna bakal luput tina hukuman.

Jalma-jalma teu ngahina ka bangsat upama manehna maling pikeun ngeuyeuban beuteungna waktu lapar, tapi upama kacerek, manehna kudu mayar tujuh tikel; manehna bakal mikeun sagala pangaboga imahna. Jalma nu jinah teh kurang akal; sing saha nu ngalampahkeunana bakal ngabinasakeun dirina sorangan. Manehna bakal meunang raheut jeung era, sarta kaera-Na moal bisa dipupus.

Sabab timburu ngajadikeun jalma ngamuk, sarta manehna moal mere karunya dina poe pangwales. Manehna moal narima gaganti naon-naon; manehna bakal nolak sanajan sakumaha gedena eta sogokan.