چوڻيون 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹اي منهنجا پٽ، جيڪڏهن تو پنهنجي پاڙيسريءَ جي ضمانت ڏني آهي، جيڪڏهن تو ڪنهن اجنبيءَ لاءِ هٿ ملائي واعدو ڪيو آهي، ²تہ تون پنهنجي وات جي لفظن ۾ ڦاسي پيو آهين، پنهنجي وات جي ڳالهين ۾ پڪڙجي پيو آهين. ³تڏهن اي منهنجا پٽ، هيئن ڪر ۽ پاڻ کي ڇڏاءِ، ڇاڪاڻ تہ تون هاڻي پنهنجي پاڙيسريءَ جي وس ۾ آيو آهين: وڃ، پاڻ کي عاجز ڪر ۽ پنهنجي پاڙيسريءَ سان منٿ ڪر. ⁴پنهنجين اکين کي ننڊ نہ ڏي، پنهنجين پنبڻين کي جھوٽو نہ ڏي. ⁵پاڻ کي هرڻ جيان شڪاريءَ جي هٿ مان ڇڏاءِ، ۽ پکيءَ جيان ڄار وجهندڙ جي هٿ مان.

⁶اي سستا، ڪيڙيءَ وٽ وڃ؛ سندس طريقن تي غور ڪر ۽ دانا ٿي. ⁷جنهن کي ڪو سردار، نگران يا حاڪم ناهي، ⁸اها اونهاري ۾ پنهنجي ماني تيار ڪري ٿي ۽ ڍاڻ جي مند ۾ پنهنجو کاڌو گڏ ڪري ٿي.

⁹اي سستا، تون ڪيستائين اتي پيو رهندين؟ تون پنهنجي ننڊ مان ڪڏهن اٿندين؟ ¹⁰ٿورڙي ننڊ، ٿورڙو جھوٽو، آرام لاءِ هٿ ٿورو ٻڌي ڇڏڻ، ¹¹پوءِ غربت ڦورو جيان تو تي اچي ويندي، ۽ تنگدستي هٿياربند ماڻهوءَ جيان.

¹²ڪو نڪمو ماڻهو، ڪو بڇڙو ماڻهو، ڏنگيون ڳالهيون ڪندو گهمندو آهي، ¹³اکين سان اک ڀڃي ٿو، پيرن سان نشان ڏئي ٿو، آڱرين سان اشارو ڪري ٿو، ¹⁴بگڙيل دل سان بڇڙائيءَ جا منصوبا ٺاهي ٿو، هر وقت فساد جا ٻج پوکي ٿو؛ ¹⁵تنهنڪري سندس مٿان اوچتو آفت ايندي؛ هڪ پل ۾ ائين ڀورا ڀورا ٿيندو جو ڪو علاج نہ هوندس.

¹⁶ڇهه شيون آهن جن کان اسان جو پيءُ نفرت ڪري ٿو، ست آهن جيڪي هن لاءِ ڪراهت جوڳيون آهن: ¹⁷مغرور اکيون، ڪوڙ ڳالهائيندڙ زبان، ۽ بيگناهه جو رت وهائيندڙ هٿ، ¹⁸بڇڙا منصوبا ٺاهيندڙ دل، بڇڙائيءَ ڏانهن ڊوڙڻ ۾ تڪڙا پير، ¹⁹ساهه سان ڪوڙ ڦوڪيندڙ ڪوڙو شاهد، ۽ ڀائرن ۾ فساد پوکيندڙ ماڻهو.

تنهنجي پيءُ جا ڪلام، تنهنجي ڍال

²⁰اي منهنجا پٽ، پنهنجي پيءُ جي حڪم تي عمل ڪر، ۽ پنهنجي ماءُ جي تعليم کي نہ ڇڏ. ²¹انهن کي هميشہ پنهنجي دل تي ٻڌي ڇڏ؛ پنهنجي ڳچيءَ ۾ ڳنڍي ڇڏ. ²²جڏهن تون هلندين، تڏهن اهي تنهنجي اڳواڻي ڪندا؛ جڏهن تون سمهندين، تڏهن اهي تنهنجي نگراني ڪندا؛ ۽ جڏهن تون جاڳندين، تڏهن اهي تو سان ڳالهائيندا. ²³ڇاڪاڻ تہ حڪم هڪ ڏيئو آهي ۽ تعليم هڪ روشني، ۽ تربيت جون تنبيهون زندگيءَ جو رستو آهن، ²⁴تہ جيئن اهي تو کي بڇڙي عورت کان، زناڪار عورت جي نرم ٻولي کان بچائين.

²⁵دل ۾ سندس حسن جي خواهش نہ ڪر، ۽ کيس پنهنجين پلڪن سان تو کي پڪڙڻ نہ ڏي؛ ²⁶ڇاڪاڻ تہ ڪنجريءَ جي قيمت رڳو هڪ ماني آهي، پر پرائي زال قيمتي جان جو شڪار ڪري ٿي. ²⁷ڇا ڪو ماڻهو پنهنجي ڇاتيءَ سان باهه لڳائي کڻي ۽ سندس ڪپڙا نہ سڙن؟ ²⁸يا ڇا ڪو ٻرندڙ ڪوئلن تي هلي ۽ سندس پير نہ سڙن؟ ²⁹جيڪو پنهنجي پاڙيسريءَ جي زال سان سمهي ٿو، تنهن جو حال بہ ائين ئي آهي؛ جيڪو بہ کيس هٿ لائيندو، سو سزا کان بچي نہ سگھندو.

³⁰ماڻهو ڪنهن چور کي حقير نہ ٿا سمجھن، جيڪڏهن هو بک ۾ پنهنجي پيٽ ڀرڻ لاءِ چوري ڪري، ³¹پر جيڪڏهن هو پڪڙجي پوي، تہ ست ڀيرا ڀريندو؛ پنهنجي گھر جو سمورو مال ڏئي ڇڏيندو. ³²جيڪو زنا ڪري ٿو، سو عقل کان خالي آهي؛ جيڪو اهو ڪري ٿو، سو پاڻ کي برباد ڪري ٿو. ³³کيس زخم ۽ ذلت ملندي، ۽ سندس بدنامي ڪڏهن بہ مٽجي نہ سگھندي.

³⁴ڇاڪاڻ تہ حسد ماڻهوءَ کي ڪاوڙ ۾ ڀڙڪائي ٿو، ۽ بدلي جي ڏينهن ۾ هو رحم نہ ڪندو. ³⁵هو ڪو بہ معاوضو قبول نہ ڪندو؛ رشوت ڀلي ڪيتري بہ وڏي هجي، انڪار ڪندو.