چوڻيون 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹اي منهنجا پٽ، منهنجي ڏاهپ ڏانهن ڌيان ڏي؛ منهنجي سمجھ کي غور سان ٻڌ، ²تہ جيئن تون هوشياري کي سانڀي رکين ۽ تنهنجا چپ علم کي محفوظ رکن. ³ڇالاءِ جو پرائي زال جا چپ ماکي ٽمائين ٿا، ۽ سندس وات تيل کان بہ وڌيڪ نرم آهي، ⁴پر آخر ۾ هوءَ زهر جيان ڪڙي ۽ ٻن ڌارن واري تلوار جيان تيز آهي. ⁵سندس پير موت ڏانهن لهن ٿا؛ سندس قدم قبر کي جھلين ٿا. ^a a v5 شيول: مئلن جي دنيا لاءِ عبراني لفظ — قبر، هيٺين پاسي واري اڻڏٺل دنيا. ⁶هوءَ زندگيءَ جي واٽ بابت ڪجھ نہ ٿي سوچي؛ سندس واٽون ڀٽڪنديون رهن ٿيون، پر هوءَ اهو نہ ٿي ڄاڻي.

⁷هاڻي، اي منهنجا پٽؤ، مون کي ٻڌو، ۽ منهنجي وات جي ڳالھين کان منهن نہ موڙيو. ⁸پنهنجي واٽ کي هن کان پري رک، ۽ سندس گھر جي دروازي جي ويجھو نہ وڃ، ⁹نہ تہ تون پنهنجي عزت ٻين کي ۽ پنهنجا ورهيہ ظالم کي ڏيئي ويهندين، ¹⁰نہ تہ ڌاريا تنهنجي طاقت مان ڍءُ ڪن، ۽ تنهنجي ڏاڍي محنت جي ڪمائي پرديسيءَ جي گھر هلي وڃي، ¹¹پڇاڙيءَ ۾ تون ڪنجھندو رهين، جڏهن تنهنجو گوشت ۽ بدن گھلي ختم ٿي وڃي، ¹²پوءِ تون چوندين تہ ”مون تاديب کان ڪيڏي نہ نفرت ڪئي، ۽ منهنجي دل تنبيھ کي ڪيئن نہ ڌڪاريو! ¹³مون پنهنجن استادن جو آواز نہ ٻڌو ۽ پنهنجن سيکارڻ وارن تي ڌيان نہ ڏنو. ¹⁴آءٌ گڏيل جماعت جي وچ ۾ مڪمل برباديءَ جي ڪناري تي هوس.“

¹⁵پنهنجي حوض مان پاڻي پي، پنهنجي کوھ مان وهندڙ پاڻي. ¹⁶ڇا تنهنجا چشما گھٽين ۾ وهي نڪرن، تنهنجا پاڻيءَ جا نال عام چوڪن ۾؟ ¹⁷اهي رڳو تنهنجا ئي هجن، ۽ ڌارين سان ونڊيل نہ هجن. ¹⁸تنهنجو چشمو برڪت وارو ٿئي، ۽ تون پنهنجي جوانيءَ جي زال ۾ خوش رهه، ¹⁹پيار ڀري هرڻي، سهڻي هرڻ. سندس پيار تو کي هميشہ ڍءُ ڏئي؛ تون سندس پيار ۾ سدائين موهيل رهين. ²⁰تہ پوءِ اي منهنجا پٽ، تون پرائي زال تي ڇو موهجين ۽ ڌارئي جي زال کي ڇو ڀاڪر پائين؟

²¹ڇالاءِ جو ماڻھوءَ جون واٽون اسان جي پيءُ جي اکين آڏو آهن، ۽ هو ان ماڻھوءَ جي سڀني واٽن کي جانچي ٿو. ²²بدڪار پنهنجي ئي بڇڙائيءَ ۾ ڦاسي پون ٿا ۽ پنهنجي گناھ جي رسين ۾ جڪڙجي وڃن ٿا. ²³هو تاديب جي گھٽتائيءَ ڪري مري ويندو، ۽ پنهنجي وڏي نادانيءَ ڪري ڀٽڪي ويندو.