நீதிமொழிகள் 5

5 ¹என் மகனே, என் ஞானத்திற்குக் கவனம் செலுத்து; என் புத்திக்குச் செவிசாய்த்துக் கேள், ²அதனால் நீ விவேகத்தைக் காத்துக்கொள்வாய், உன் உதடுகள் அறிவைப் பாதுகாக்கும். ³ஏனெனில் விலக்கப்பட்ட பெண்ணின் உதடுகள் தேனைச் சொட்டவிடுகின்றன, அவளுடைய வாய் எண்ணெயைவிட மென்மையானது, ⁴ஆனால் முடிவிலோ அவள் நஞ்சைப்போலக் கசப்பானவள், இருபுறமும் கூர்மையான பட்டயத்தைப்போல் கூர்மையானவள். ⁵அவளுடைய கால்கள் மரணத்திற்கு இறங்குகின்றன; அவளுடைய அடிச்சுவடுகள் பாதாளத்தைப் பற்றிக்கொள்கின்றன. ^a a v5 பாதாளம் (சேயோல்): மரித்தோரின் உலகத்தைக் குறிக்கும் எபிரெய சொல் — கல்லறை, கீழேயுள்ள மறைவான உலகம். ⁶வாழ்வின் பாதையை அவள் சிந்திப்பதில்லை; அவளுடைய வழிகள் அலைந்து திரிகின்றன, அதை அவள் அறியாள்.

⁷இப்போதும், என் மக்களே, செவிகொடுங்கள், எனக்குச் செவிகொடுத்து, என் வாயின் வார்த்தைகளைவிட்டு விலகாதிருங்கள். ⁸உன் வழியை அவளைவிட்டுத் தூரமாக்கு, அவளுடைய வீட்டு வாசலை நெருங்காதே, ⁹இல்லையேல் உன் மேன்மையை மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்துவிடுவாய், உன் ஆண்டுகளைக் கொடியவனுக்கும் கொடுத்துவிடுவாய், ¹⁰இல்லையேல் அந்நியர் உன் பெலத்தால் நிறைவடைவார்கள், உன் கடும் உழைப்பின் பலன்கள் அந்நியனுடைய வீட்டுக்குப் போய்விடும், ¹¹உன் இறுதியில் நீ புலம்புவாய், உன் சதையும் சரீரமும் அழிந்துபோகும்போது, ¹²நீ சொல்வாய்: “நான் புத்திமதியை எவ்வளவு வெறுத்தேன், என் இதயம் கடிந்துகொள்ளுதலை அசட்டைசெய்ததே! ¹³என் ஆசிரியர்களின் குரலுக்கு நான் செவிகொடுக்கவில்லை, என் போதகர்களுக்குக் கவனம் செலுத்தவில்லை. ¹⁴நான் முழு அழிவின் விளிம்பில் இருந்தேன் கூடிவந்த சபையின் நடுவில்.”

¹⁵உன் சொந்தக் கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரைக் குடி, உன் சொந்த ஊற்றிலிருந்து ஓடும் நீரைப் பருகு. ¹⁶உன் ஊற்றுகள் வீதிகளில் பெருகிப் பாய்வது தகுமா, உன் நீரோடைகள் பொது சதுக்கங்களிலும்? ¹⁷அவை உனக்கு மட்டுமே உரியவையாயிருக்கட்டும், அந்நியருடன் பகிரப்படாதிருக்கட்டும். ¹⁸உன் ஊற்று ஆசீர்வதிக்கப்படுவதாக, உன் இளவயதின் மனைவியில் மகிழ்ந்திரு, ¹⁹அன்பான பெண்மானைப்போலும், அழகான மானைப்போலும். அவளுடைய அன்பு எப்போதும் உன்னைத் திருப்தியாக்கட்டும்; நீ மயங்கிப்போவாயாக அவளுடைய அன்பினால் இடைவிடாமல். ²⁰பின் ஏன், என் மகனே, விலக்கப்பட்ட பெண்ணால் நீ மயங்கி, அயலானின் மனைவியைத் தழுவவேண்டும்?

²¹ஏனெனில் மனிதனுடைய வழிகள் எங்கள் பிதாவின் கண்களுக்கு முன்பாக இருக்கின்றன, அவனுடைய பாதைகள் அனைத்தையும் அவர் ஆராய்கிறார். ²²துன்மார்க்கர் தங்கள் சொந்தத் தீச்செயலால் பிடிபடுகிறார்கள், தங்கள் பாவத்தின் கயிறுகளால் கட்டப்படுகிறார்கள். ²³புத்திமதியின் குறைவினால் அவன் இறந்துபோவான், தன் மிகுந்த மதியீனத்தினால் வழிதவறிப்போவான்.