ነህምያ 2

2 ¹በኒሳን ወር፣ ንጉሡ አርጤክስስ በነገሠ በሃያኛው ዓመት፣ የወይን ጠጅ በፊቱ ነበር፤ ወስጄ ለንጉሡ ሰጠሁት፤ ከዚያ በፊት በእርሱ ፊት አዝኜ አላውቅም ነበር። ^a a v1 ኒሳን የዕብራውያን ዓመት የመጀመሪያው ወር ሲሆን፣ በጸደይ መጀመሪያ (በግምት በመጋቢት–ሚያዝያ) ይውላል። ²ንጉሡም፣ “ያልታመምህ ስትሆን ፊትህ ለምን አዘነ? ይህ ከልብ ኀዘን በቀር ሌላ ሊሆን አይችልም” አለኝ። ያን ጊዜ እጅግ ፈራሁ።

³ንጉሡንም፣ “ንጉሥ ለዘላለም ይኑር! አባቶቼ የተቀበሩባት ከተማ ፈርሳ፣ በሮቿም በእሳት ተቃጥለው ሳሉ፣ ፊቴ ለምን አያዝንም?” አልሁት።

⁴ንጉሡም፣ “ምን ትለምናለህ?” አለኝ። ያን ጊዜ በሰማይ ወዳለው አባታችን ጸለይሁ፣ ⁵ንጉሡንም፣ “ንጉሡን ደስ የሚያሰኘው ከሆነ፣ ባሪያህም በፊትህ ሞገስ አግኝቶ እንደ ሆነ፣ አባቶቼ ወደ ተቀበሩባት ከተማ ወደ ይሁዳ፣ እንደ ገና እንድሠራት ላከኝ” አልሁት።

⁶ንግሥቲቱም በአጠገቡ ተቀምጣ ሳለች፣ ንጉሡ፣ “ጒዞህ ምን ያህል ጊዜ ይወስድብሃል? መቼስ ትመለሳለህ?” አለኝ። እኔን መላክ ደስ አሰኘው፤ እኔም ጊዜ ወሰንሁለት።

⁷ደግሞም ንጉሡን፣ “ንጉሡን ደስ የሚያሰኘው ከሆነ፣ ወደ ይሁዳ እስክደርስ ድረስ እንዲያሻግሩኝ፣ ከወንዝ ማዶ ላሉት የአውራጃው አገረ ገዦች ደብዳቤዎች ስጠኝ፤ ⁸ደግሞም በቤተ መቅደሱ አጠገብ ላለው ለግንቡ በሮች፣ ለከተማዪቱም ቅጥር፣ ለምኖርበትም ቤት፣ ግንድ እንዲሰጠኝ፣ ለንጉሡ ዱር ጠባቂ ለአሳፍ ደብዳቤ ስጠኝ” አልሁት። የአባቴ ቸር እጅ በላዬ ላይ ነበርና ንጉሡ የለመንሁትን ሰጠኝ።

⁹ከወንዝ ማዶ ወዳሉት የአውራጃው አገረ ገዦች ሄድሁ፤ የንጉሡንም ደብዳቤዎች ሰጠኋቸው። ንጉሡም የሰራዊት አለቆችንና ፈረሰኞችን አብረውኝ ልኮ ነበር። ¹⁰ይህን ሲሰሙ ሖሮናዊው ሰናባላጥና አሞናዊው ሹም ጦብያ የእስራኤልን ሕዝብ ደኅንነት ለመፈለግ ሰው መምጣቱ እጅግ አስከፋቸው።

በሌሊት የፈረሱትን ቅጥሮች መቃኘት

¹¹ኢየሩሳሌምም ደረስሁ፤ በዚያም ሦስት ቀን ተቀመጥሁ። ¹²በሌሊትም ከጥቂት ሰዎች ጋር ተነሣሁ። አባቴ ለኢየሩሳሌም እንዳደርግ በልቤ ያኖረውን ለማንም አልነገርሁም። ከተቀመጥሁበት እንስሳ በቀር ሌላ እንስሳ ከእኔ ጋር አልነበረም። ¹³በሌሊትም የፈረሱትን የኢየሩሳሌምን ቅጥሮች በእሳትም የተቃጠሉትን በሮቿን እየተመለከትሁ፣ ወደ ቀበሮ ጒድጓድ አቅጣጫ፣ ወደ ጕድፍ በር በሸለቆው በር ወጣሁ። ¹⁴ከዚያም ወደ ምንጭ በርና ወደ ንጉሡ ኵሬ አለፍሁ፤ ነገር ግን የተቀመጥሁበት እንስሳ የሚያልፍበት ስፍራ አልነበረም። ¹⁵በሌሊትም ቅጥሩን እየተመለከትሁ በሸለቆው ወጣሁ፤ ተመልሼም በሸለቆው በር ገብቼ ተመለስሁ። ¹⁶ሹማምቶቹ ወዴት እንደ ሄድሁ ወይም ምን እንዳደረግሁ አላወቁም፤ እስከዚያ ጊዜ ድረስ ለአይሁድ፣ ለካህናቱ፣ ለመኳንንቱ፣ ለሹማምቶቹ ወይም ሥራውን ለሚሠሩት ለቀሩት አልነገርሁም ነበር። ¹⁷ከዚያም፣ “ያለንበትን መከራ ታያላችሁ፤ ኢየሩሳሌም ፈርሳለች፣ በሮቿም በእሳት ተቃጥለዋል። ኑ፤ ከእንግዲህ ነቀፋ እንዳንሆን የኢየሩሳሌምን ቅጥር እንገንባ” አልኋቸው። ¹⁸አባቴም ቸር እጁ በላዬ ላይ እንደ ነበረ፣ ንጉሡም የተናገረኝን ነገርኋቸው። እነርሱም፣ “ተነሥተን እንገንባ” አሉ። ስለዚህ ለመልካሙ ሥራ እጆቻቸውን አበረቱ።

¹⁹ሖሮናዊው ሰናባላጥ፣ አሞናዊው ሹም ጦብያና ዐረቡ ጌሤም ይህን በሰሙ ጊዜ፣ አፌዙብን ናቁንም፤ “ይህ የምታደርጉት ነገር ምንድን ነው? በንጉሡ ላይ ልታምፁ ነውን?” አሉ።

²⁰እኔም መልሼ፣ “በሰማይ ያለው አባታችን ያከናውንልናል። እኛ ባሪያዎቹ ተነሥተን እንገነባለን፤ እናንተ ግን በኢየሩሳሌም ዕድል ፈንታ ወይም መብት ወይም መታሰቢያ የላችሁም” አልሁ።