नहेम्याह 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹निसान महिनामा, राजा अर्तासास्तको बिसौँ वर्षमा, तिनको अगाडि दाखमद्य थियो; मैले त्यो लिएर राजालाई दिएँ। यसअघि तिनको सामु म कहिल्यै उदास भएको थिइनँ। ^a a v1 निसान हिब्रू वर्षको पहिलो महिना थियो, जुन वसन्तको सुरुतिर (करिब मार्च–अप्रिल) पर्थ्यो। ²राजाले मलाई सोधे, “तिमी बिरामी त छैनौ, तैपनि तिम्रो अनुहार किन उदास छ? यो त उदास हृदयको कारणले मात्र हुन सक्छ।” तब म साह्रै डराएँ।

³मैले राजालाई भनेँ, “राजा सदासर्वदा जीवित रहून्! मेरा पुर्खाहरूको चिहान भएको सहर भग्नावशेषमा परेको छ र त्यसका ढोकाहरू आगोले जलेका छन् भने मेरो अनुहार किन उदास नहोस्?”

⁴राजाले मलाई सोधे, “तिमी के माग्छौ?” तब मैले स्वर्गमा हुनुहुने हाम्रा पितासँग प्रार्थना गरेँ, ⁵र राजालाई भनेँ, “राजालाई असल लागेमा, र तपाईंको सेवकले तपाईंको निगाह पाएको छ भने, मलाई यहूदामा, मेरा पुर्खाहरूका चिहान भएको सहरमा पठाइदिनुहोस्, ताकि म त्यसलाई पुनर्निर्माण गरूँ।”

⁶रानी तिनको छेउमा बसेकी हुँदा, राजाले मलाई सोधे, “तिम्रो यात्रा कति लामो हुनेछ, र तिमी कहिले फर्कनेछौ?” मलाई पठाउन तिनी खुसी भए, त्यसैले मैले तिनलाई एउटा समय बताएँ।

⁷मैले राजालाई यो पनि भनेँ, “राजालाई असल लागेमा, महानद पारिको प्रान्तका राज्यपालहरूका नाउँमा पत्रहरू मलाई दिइयोस्, ताकि म यहूदा नपुग्दासम्म तिनीहरूले मलाई पार हुन दिऊन्। ⁸साथै राजाको वनका रक्षक आसापलाई पनि एउटा पत्र दिइयोस्, ताकि मन्दिरनजिकको किल्लाका ढोकाहरू, सहरको पर्खाल, र म बस्ने घरका निम्ति दलिनका काठ उनले मलाई दिऊन्।” राजाले मेरा बिन्तीहरू पूरा गरिदिए, किनकि मेरा पिताको भला हात मामाथि थियो।

⁹म महानद पारिको प्रान्तका राज्यपालहरूकहाँ गएँ र तिनीहरूलाई राजाका पत्रहरू दिएँ। राजाले मसँगै सेनाका अधिकारीहरू र घोडचढीहरू पनि पठाएका थिए। ¹⁰यो सुनेर, होरोनी सन्बलत र अम्मोनी अधिकारी तोबियाह साह्रै अप्रसन्न भए, किनभने इस्राएलका मानिसहरूको भलाइ खोज्न कोही आएको थियो।

रातमा भत्किएका पर्खालहरू चहार्दै

¹¹यसरी म यरूशलेम पुगेँ र त्यहाँ तीन दिन बसेँ। ¹²म रातमा केही मानिसहरूसँग उठेँ। यरूशलेमको निम्ति गर्नलाई मेरा पिताले मेरो हृदयमा हालिदिनुभएको कुरा मैले कसैलाई भनिनँ। मैले चढेको पशुबाहेक मसँग अरू कुनै पशु थिएन। ¹³रातमा म बेँसी ढोकाबाट निस्केर, स्यालको इनारतिर, गोबर ढोकासम्म गएँ, र यरूशलेमका भत्किएका पर्खालहरू र त्यसका जलेका ढोकाहरूको निरीक्षण गरेँ। ¹⁴म मूल ढोका र राजाको पोखरीसम्म गएँ, तर मेरो सवारी पशु जानलाई त्यहाँ ठाउँ थिएन। ¹⁵रातमा म बेँसीमाथि गएँ र पर्खालको निरीक्षण गर्दै, फर्केर, बेँसी ढोकाबाट भित्र पसेर, फिर्ता आएँ। ¹⁶अधिकारीहरूलाई म कहाँ गएँ वा के गर्दैथिएँ भन्ने थाहा थिएन; किनभने मैले यहूदीहरू, पुजारीहरू, भारदारहरू, अधिकारीहरू, वा काम गर्ने अरूहरूलाई अझै भनेको थिइनँ। ¹⁷तब मैले भनेँ, “हाम्रो कष्ट तपाईंहरू देख्नुहुन्छ: यरूशलेम भग्नावशेषमा परेको छ, त्यसका ढोकाहरू जलेका छन्। आउनुहोस्, यरूशलेमको पर्खाल पुनर्निर्माण गरौँ, ताकि हामी अब उप्रान्त अपमानित नहोऔं।” ¹⁸मेरा पिताको भला हात मामाथि कसरी थियो, र राजाले के भनेका थिए भन्ने मैले तिनीहरूलाई बताएँ। तिनीहरूले भने, “उठौँ र निर्माण गरौँ।” यसरी तिनीहरूले यस असल कामका निम्ति आफ्ना हात बलिया पारे।

¹⁹जब होरोनी सन्बलत, अम्मोनी अधिकारी तोबियाह, र अरबी गेशेमले यो सुने, तब तिनीहरूले हाम्रो गिल्ला गरे र हामीलाई तुच्छ ठाने, र भने, “तिमीहरूले गरिरहेको यो के हो? के तिमीहरू राजाको विरुद्ध विद्रोह गर्दैछौ?”

²⁰मैले जवाफ दिएँ, “स्वर्गमा हुनुहुने हाम्रा पिताले हामीलाई सफलता दिनुहुनेछ। हामी उहाँका सेवकहरूले पुनर्निर्माण सुरु गर्नेछौँ, तर यरूशलेममा तिमीहरूको कुनै हिस्सा, अधिकार, वा दाबी छैन।”