నెహెమ్యా 2

2 ¹అర్తహషస్త రాజు ఇరవయ్యవ యేటి నీసాను మాసమందు, రాజు ఎదుట ద్రాక్షారసము ఉండగా, నేను దానిని తీసుకొని రాజుకు అందించాను—అంతకుముందు నేను ఆయన సముఖమందు ఎన్నడూ దుఃఖముగా కనబడలేదు. ^a a v1 నీసాను హెబ్రీ సంవత్సరపు మొదటి మాసము, అది వసంత ఋతువు ఆరంభమందు (సుమారు మార్చి–ఏప్రిల్‌లో) వస్తుంది. ²రాజు నన్ను, "నీవు రోగివి కాకపోయినా నీ ముఖము దుఃఖముగా ఎందుకు ఉన్నది? ఇది హృదయపు దుఃఖము తప్ప మరేమీ కాదు" అని అడిగెను. అప్పుడు నేను మిక్కిలి భయపడితిని.

³నేను రాజుతో, "రాజు నిత్యము జీవించునుగాక! నా పితరుల సమాధిస్థలమైన నా పట్టణము పాడైపోయి, దాని ద్వారములు అగ్నిచేత కాలిపోయి ఉండగా నా ముఖము దుఃఖముగా ఎందుకు ఉండకూడదు?" అని అంటిని.

⁴రాజు నన్ను, "నీవు ఏమి కోరుచున్నావు?" అని అడిగెను. అప్పుడు నేను పరలోకమందున్న మన తండ్రికి ప్రార్థన చేసి, ⁵రాజుతో ఇట్లంటిని, "రాజుకు అనుకూలమైతే, నీ దాసునికి నీ దయ దొరికినయెడల, నా పితరుల సమాధులున్న పట్టణమును తిరిగి కట్టుటకు యూదాకు నన్ను పంపుము."

⁶రాజు, తన ప్రక్కన కూర్చున్న రాణితో కూడ, నన్ను, "నీ ప్రయాణము ఎంతకాలము పట్టును, నీవు ఎప్పుడు తిరిగి వచ్చెదవు?" అని అడిగెను. నన్ను పంపుటకు ఆయనకు అనుకూలమాయెను, కావున నేను ఆయనకు ఒక సమయమును నిర్ణయించి చెప్పితిని.

⁷మరియు నేను రాజుతో, "రాజుకు అనుకూలమైతే, నేను యూదాకు చేరువరకు నదికి ఆవలి ప్రాంతపు అధికారులు నన్ను దాటనిచ్చునట్లు వారికి ఉత్తరములు నాకు దయచేయుము. ⁸మరియు దేవాలయమునొద్దనున్న కోటద్వారములకు, పట్టణపు గోడకు, నేను నివసించబోవు ఇంటికి దూలములకోసము కలప నాకు ఇచ్చునట్లు రాజు అడవికి కావలివాడైన ఆసాపుకు ఒక ఉత్తరమును కూడ దయచేయుము" అని అంటిని. నా తండ్రి కరుణాహస్తము నా మీద ఉన్నందున రాజు నా విన్నపములను అనుగ్రహించెను.

⁹నేను నదికి ఆవలి ప్రాంతపు అధికారులయొద్దకు వెళ్లి, రాజు ఉత్తరములను వారికి అందించితిని. రాజు నాతోకూడ సైన్యాధికారులను, రౌతులను కూడ పంపి ఉండెను. ¹⁰ఇశ్రాయేలీయుల క్షేమమును వెదకుటకు ఒకడు వచ్చెనని విని, హోరోనీయుడైన సన్బల్లటు, అమ్మోనీయుడైన అధికారి టోబీయా మిక్కిలి అసంతృప్తి చెందిరి.

రాత్రివేళ పడిపోయిన గోడల చుట్టూ నడచుట

¹¹అట్లు నేను యెరూషలేమునకు చేరి, అక్కడ మూడు దినములు నిలిచితిని. ¹²నేను రాత్రివేళ కొద్దిమంది మనుష్యులతో లేచితిని. యెరూషలేముకోసము చేయవలెనని నా తండ్రి నా హృదయమందు పెట్టిన దానిని నేను ఎవరికిని చెప్పలేదు. నేను ఎక్కిన జంతువు తప్ప మరి ఏ జంతువును నాతో తీసుకొనిపోలేదు. ¹³రాత్రివేళ నేను లోయద్వారము గుండా బయలుదేరి, నక్క బావివైపుగా, పెంటద్వారమువరకు వెళ్లి, యెరూషలేముయొక్క పడిపోయిన గోడలను, అగ్నిచేత కాలిన ద్వారములను పరిశీలించితిని. ¹⁴నేను ఊటబావిద్వారమునకు, రాజు కోనేరునకు వెళ్లితిని, అయితే నేను ఎక్కిన వాహనము దాటుటకు చోటు లేకపోయెను. ¹⁵రాత్రివేళ నేను లోయవెంబడి పైకిపోయి, గోడను పరిశీలించి, వెనుకకు మరలి, లోయద్వారము గుండా ప్రవేశించి, తిరిగి వచ్చితిని. ¹⁶నేను ఎక్కడికి వెళ్లితినో, ఏమి చేయుచుంటినో అధికారులకు తెలియలేదు; పని చేయవలసిన యూదులకు గాని, యాజకులకు గాని, ప్రధానులకు గాని, అధికారులకు గాని, మిగిలినవారికి గాని నేను ఇంకను చెప్పలేదు. ¹⁷అప్పుడు నేను, "మనకున్న ఇబ్బందిని మీరు చూచుచున్నారు: యెరూషలేము పాడైపోయి ఉన్నది, దాని ద్వారములు కాలిపోయినవి. రండి, మనము ఇక అవమానముగా ఉండకుండునట్లు యెరూషలేము గోడను తిరిగి కట్టుదము" అని అంటిని. ¹⁸నా తండ్రి కరుణాహస్తము నా మీద ఎట్లు ఉన్నదో, రాజు నాతో చెప్పినదానిని నేను వారికి తెలియజేసితిని. వారు, "లేచి కట్టుదము" అనిరి. అట్లు వారు ఈ మంచి పనికోసము తమ చేతులను బలపరచుకొనిరి.

¹⁹హోరోనీయుడైన సన్బల్లటు, అమ్మోనీయుడైన అధికారి టోబీయా, అరబీయుడైన గెషెము ఇది విని, "మీరు చేయుచున్న యీ పని ఏమిటి? మీరు రాజుమీద తిరుగుబాటు చేయుచున్నారా?" అని మమ్మును ఎగతాళిచేసి తృణీకరించిరి.

²⁰అందుకు నేను, "పరలోకమందున్న మన తండ్రి మనకు విజయము దయచేయును. ఆయన దాసులమైన మేము లేచి తిరిగి కట్టుట మొదలిడుదుము, అయితే యెరూషలేమునందు మీకు వంతుగాని, హక్కుగాని, జ్ఞాపకార్థముగాని లేదు" అని ప్రత్యుత్తరమిచ్చితిని.