نحمياه 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹د نيسان په مياشت کښې، د بادشاه ارتخششتا په شلم کال کښې، شراب د هغۀ مخکښې وُو؛ ما هغه راواخستل او بادشاه ته مې ورکړل. ما مخکښې کله هم د هغۀ په حضور کښې خفه نۀ وم. ^a a v1 نيسان د عبرانى کال اوله مياشت وه، چې د پسرلى په شروع کښې راتله (نژدے د مارچ-اپرېل په وخت کښې). ²بادشاه وپوښتل چې، ”ولې ستا مخ خفه دے، حال دا چې تۀ ناجوړه نۀ يې؟ دا خامخا د زړۀ خفګان دے.“ نو زۀ ډېر ووېرېدم.

³ما بادشاه ته ووئيل چې، ”دې بادشاه دې تل ژوندے وى! ولې به زما مخ خفه نۀ وى، کله چې هغه ښار، چې زما د پلرونو د ښخولو ځائ دے، نړېدلے پروت دے او دروازې يې په اور سوزېدلې دى؟“

⁴بادشاه راته وپوښتل چې، ”تۀ څۀ غواړې؟“ نو ما په آسمان کښې زمونږ پلار ته دُعا وکړله، ⁵او بادشاه ته مې ووئيل چې، ”کۀ بادشاه ته ښۀ ښکارى، او کۀ ستا په نوکر باندې ستا مهربانى وى، نو ما يهوداه ته ولېږه، د پلرونو د قبرونو ښار ته، چې هغه بيا جوړ کړم.“

⁶بادشاه، چې ملکه يې ترڅنګ ناسته وه، راته وپوښتل چې، ”ستا سفر به څومره وخت ونيسى، او بيا به کله راګرځې؟“ د هغۀ خوښه شوه چې ما ولېږى، نو ما ورته يو وخت وټاکو.

⁷ما بادشاه ته دا هم ووئيل چې، ”کۀ بادشاه ته ښۀ ښکارى، نو ما له د اباسين د پورې غاړې د صوبې حاکمانو ته خطونه راکړه، چې هغوئ ما ته اجازت راکړى چې تېر شم ترڅو چې يهوداه ته ورسېږم. ⁸او هم آصف ته، چې د بادشاه د ځنګله ساتونکے دے، يو خط چې هغه ما له د هغه قلعې د دروازو د شهتيرونو دپاره لرګى راکړى چې د خُدائ پاک د کور ترڅنګ ده، او د ښار د ديوال او د هغه کور دپاره چې زۀ به پکښې اوسېږم.“ بادشاه زما غوښتنې قبولې کړې، ځکه چې زما د پلار مهربان لاس په ما باندې وو.

⁹زۀ د اباسين د پورې غاړې د صوبې حاکمانو ته لاړم او د بادشاه خطونه مې ورکړل. هغۀ زما سره د لښکر افسران او سپاره هم لېږلى وُو. ¹⁰کله چې دا سنبلط حورونى او طوبياه عمونى عملدار واورېدل، نو ډېر خفه شول چې يو څوک راغلے دے چې د اِسرائيل د خلقو د ښېګړې طلب وکړى.

د شپې د نړېدلو ديوالونو ګرځېدل

¹¹نو زۀ يروشلم ته ورسېدم او درې ورځې هلته پاتې شوم. ¹²زۀ د شپې د څو تنو سړو سره پاڅېدم. ما هيچا ته نۀ وو وئيلى چې زما پلار څۀ زما په زړۀ کښې اچولى وُو چې د يروشلم دپاره يې وکړم. زما سره هيڅ ځناور نۀ وو مګر هغه چې زۀ پرې سپور وم. ¹³د شپې زۀ د درې دروازې نه بهر لاړم، د ګيدړ د څاه په لور، د خځلو دروازې ته، او د يروشلم نړېدلى ديوالونه او سوزېدلې دروازې مې کتلې. ¹⁴زۀ د چينې دروازې او د بادشاه حوض ته تېر شوم، خو زما د سورلۍ د تېرېدو دپاره هيڅ ځائ نۀ وو. ¹⁵د شپې زۀ د درې نه پورته لاړم، ديوال مې کتلو، بيا راوګرځېدم، د درې دروازې نه ننوتم او راستون شوم. ¹⁶عملدارانو ته معلومه نۀ وه چې زۀ چرته لاړم او څۀ مې کول؛ ما لا تر اوسه يهوديانو، اِمامانو، نوابانو، عملدارانو او نورو ته نۀ وو وئيلى چې چا به دا کار کولو. ¹⁷نو ما ووئيل چې، ”تاسو زمونږ تکليف ګورئ: يروشلم نړېدلے پروت دے، او دروازې يې سوزېدلې دى. راځئ، چې د يروشلم ديوال بيا جوړ کړو، چې نور بدنامه نۀ يُو.“ ¹⁸ما هغوئ ته ووئيل چې زما د پلار مهربان لاس څنګه په ما باندې وو، او بادشاه څۀ وئيلى وُو. هغوئ ووئيل چې، ”راځئ چې پاڅو او جوړ يې کړو.“ نو هغوئ د دې ښۀ کار دپاره خپل لاسونه مضبوط کړل.

¹⁹کله چې سنبلط حورونى، طوبياه عمونى عملدار او جشم عربى واورېدل، نو هغوئ پورې وخندل او مونږ يې سپک کړو، او ويې وئيل چې، ”دا څۀ دى چې تاسو يې کوئ؟ آيا تاسو د بادشاه خلاف بغاوت کوئ؟“

²⁰ما جواب ورکړو چې، ”په آسمان کښې زمونږ پلار به مونږ ته کاميابى راکړى. مونږ د هغۀ نوکران به جوړول شروع کړو، خو تاسو له په يروشلم کښې هيڅ برخه، هيڅ حق او هيڅ دعوىٰ نشته.“