ନିହିମୀୟା 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ରାଜା ଅର୍ତ୍ତକ୍ଷସ୍ତଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷର ନୀସନ୍ ମାସରେ, ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଥିଲା; ମୁଁ ତାହା ନେଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଲି—ଏଥିପୂର୍ବେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ କେବେ ବିଷଣ୍ଣ ହୋଇ ନ ଥିଲି। ^a a v1 ନୀସନ୍ ଏବ୍ରୀୟ ବର୍ଷର ପ୍ରଥମ ମାସ ଥିଲା, ଯାହା ବସନ୍ତ ଆରମ୍ଭରେ (ପ୍ରାୟ ମାର୍ଚ୍ଚ–ଏପ୍ରିଲ୍) ପଡ଼ିଥାଏ। ²ରାଜା ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ତ ପୀଡ଼ିତ ନୁହଁ, ତେବେ ତୁମ୍ଭ ମୁଖ କାହିଁକି ବିଷଣ୍ଣ? ଏହା କେବଳ ହୃଦୟର ଦୁଃଖ ହୋଇଥିବ।” ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହେଲି।

³ମୁଁ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲି, “ରାଜା ଚିରଜୀବୀ ହେଉନ୍ତୁ! ଯେଉଁ ନଗର ମୋʼ ପିତୃଲୋକଙ୍କ କବରସ୍ଥାନ, ତାହା ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ସନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଅଛି ଓ ତହିଁର ଦ୍ଵାରସବୁ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଅଛି, ସେତେବେଳେ ମୋହର ମୁଖ କାହିଁକି ବିଷଣ୍ଣ ନ ହେବ?”

⁴ରାଜା ମୋତେ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଅଛ?” ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲି, ⁵ଆଉ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲି, “ଯଦି ରାଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ଆଉ ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛି, ତେବେ ମୋʼ ପିତୃଲୋକଙ୍କ କବରସ୍ଥାନ ନଗରକୁ, ତାହା ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୋତେ ଯିହୂଦା ଦେଶକୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତୁ।”

⁶ରାଣୀ ତାହାଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ରାଜା ମୋତେ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ଯାତ୍ରା କେତେ ଦିନ ଲାଗିବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ କେବେ ଫେରିବ?” ମୋତେ ପ୍ରେରଣ କରିବାକୁ ରାଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ତେଣୁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ଏକ ସମୟ ନିରୂପଣ କରି ଜଣାଇଲି।

⁷ଆହୁରି ମୁଁ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲି, “ଯଦି ରାଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ନଦୀ ସେପାରି ପ୍ରଦେଶର ଦେଶାଧ୍ୟକ୍ଷମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୋତେ ପତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ମୁଁ ଯିହୂଦା ଦେଶରେ ପହଞ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ମୋତେ ଯିବାକୁ ଦେବେ। ⁸ପୁଣି, ମନ୍ଦିର ନିକଟସ୍ଥ ଗଡ଼ର ଦ୍ଵାର, ନଗର ପ୍ରାଚୀର ଓ ମୋହର ବାସସ୍ଥାନ ନିମନ୍ତେ କଡ଼ି ପାଇଁ କାଠ ଦେବାକୁ ରାଜାଙ୍କ ବନର ରକ୍ଷକ ଆସଫ୍ ନିକଟକୁ ମଧ୍ୟ ଏକ ପତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ।” ମୋʼ ପିତାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳମୟ ହସ୍ତ ମୋʼ ଉପରେ ଥିବାରୁ ରାଜା ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନାସବୁ ଗ୍ରାହ୍ୟ କଲେ।

⁹ଏଥିଉତ୍ତାରେ ମୁଁ ନଦୀ ସେପାରି ପ୍ରଦେଶର ଦେଶାଧ୍ୟକ୍ଷମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ପତ୍ର ଦେଲି। ରାଜା ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ସେନାଧ୍ୟକ୍ଷ ଓ ଅଶ୍ଵାରୋହୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପଠାଇଥିଲେ। ¹⁰ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶୀୟ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ପାଇଁ ଜଣେ ଆସିଅଛି, ଏହା ଶୁଣି ହୋରୋଣୀୟ ସନ୍‌ବଲ୍ଲଟ୍ ଓ ଅମ୍ମୋନୀୟ ଦାସ ଟୋବୀୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।

ରାତ୍ରିରେ ଭଗ୍ନ ପ୍ରାଚୀର ପରିଦର୍ଶନ

¹¹ଏଣୁ ମୁଁ ଯିରୂଶାଲମରେ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ତିନି ଦିନ ରହିଲି। ¹²ମୁଁ ରାତ୍ରିରେ କେତେକ ଲୋକ ସଙ୍ଗରେ ନେଇ ଉଠିଲି। ଯିରୂଶାଲମ ନିମନ୍ତେ କʼଣ କରିବାକୁ ମୋʼ ପିତା ମୋʼ ହୃଦୟରେ ପ୍ରବୃତ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ମୁଁ କାହାକୁ ଜଣାଇ ନ ଥିଲି। ମୁଁ ଯେଉଁ ପଶୁ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲି, ତାହା ବିନା ଆଉ କୌଣସି ପଶୁ ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ନ ଥିଲା। ¹³ମୁଁ ରାତ୍ରିରେ ଉପତ୍ୟକା-ଦ୍ଵାର ଦେଇ ଶୃଗାଳ-କୂପ ଆଡ଼କୁ, ସାର-ଦ୍ଵାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇ ଯିରୂଶାଲମର ଭଗ୍ନ ପ୍ରାଚୀର ଓ ଅଗ୍ନିଦଗ୍ଧ ଦ୍ଵାରସବୁ ପରିଦର୍ଶନ କଲି। ¹⁴ପୁଣି ମୁଁ ନିର୍ଝର-ଦ୍ଵାର ଓ ରାଜା-ପୁଷ୍କରିଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଲି, ମାତ୍ର ମୋʼ ବାହନ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାନ ନ ଥିଲା। ¹⁵ତେବେ ମୁଁ ରାତ୍ରିରେ ଉପତ୍ୟକା ଦେଇ ଉପରକୁ ଯାଇ ପ୍ରାଚୀର ପରିଦର୍ଶନ କଲି, ପୁଣି ବୁଲିପଡ଼ି ଉପତ୍ୟକା-ଦ୍ଵାର ଦେଇ ପ୍ରବେଶ କରି ଫେରିଆସିଲି। ¹⁶ମୁଁ କେଉଁଠାକୁ ଯାଇଥିଲି ଅବା କʼଣ କରୁଥିଲି, ତାହା ଅଧିକାରୀମାନେ ଜାଣିଲେ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିହୂଦୀ, ଯାଜକ, କୁଳୀନ, ଅଧିକାରୀ କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ସେହି କର୍ମ କରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ କିଛି ଜଣାଇ ନ ଥିଲି। ¹⁷ତେବେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲି, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦେଖୁଅଛ: ଯିରୂଶାଲମ ଉତ୍ସନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଅଛି, ତହିଁର ଦ୍ଵାରସବୁ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଅଛି। ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯିରୂଶାଲମର ପ୍ରାଚୀର ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କରୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆଉ ନିନ୍ଦାର ପାତ୍ର ନ ହେବ।” ¹⁸ପୁଣି ମୋʼ ପିତାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳମୟ ହସ୍ତ କିପରି ମୋʼ ଉପରେ ଥିଲା ଓ ରାଜା ମୋତେ କʼଣ କହିଥିଲେ, ତାହା ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇଲି। ସେତେବେଳେ ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଉଠି ନିର୍ମାଣ କରୁ।” ତେଣୁ ସେମାନେ ଏହି ଉତ୍ତମ କର୍ମ ନିମନ୍ତେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ହସ୍ତ ସବଳ କଲେ।

¹⁹ମାତ୍ର ହୋରୋଣୀୟ ସନ୍‌ବଲ୍ଲଟ୍, ଅମ୍ମୋନୀୟ ଦାସ ଟୋବୀୟ ଓ ଆରବୀୟ ଗେଶମ୍ ଏହା ଶୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରିହାସ ଓ ତୁଚ୍ଛ କରି କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏ କʼଣ କରୁଅଛ? ତୁମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରୁଅଛ?”

²⁰ତହିଁରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲି, “ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୃତକାର୍ଯ୍ୟ କରାଇବେ। ଏଣୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଦାସ ଉଠି ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବୁ, କିନ୍ତୁ ଯିରୂଶାଲମରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କୌଣସି ଅଂଶ, ଅଧିକାର କି ସ୍ମାରକ ନାହିଁ।”